Mijn niet zo perfecte leven – Sophie Kinsella

Samenvatting:

Cat Brenner heeft er genoeg van een ‘noboddy’ te zijn. Daarom gaat ze werken op een trendy reclamebureau in Londen. Haar baas Dementer is een helse verschrikking. Het leven is niet zoals ze verwacht had. Cat probeert er het beste van te maken, maar dan moet ze haar leven noodgedwongen over een andere boeg gooien.

Mijn mening:

Zoals jullie al weten ben ik een enorme fan van de ‘shopaholic’ reeks, ook de andere boeken die Sophie Kinsella onder deze naam heeft geschreven heb ik allemaal staan. Natuurlijk kon haar nieuwste boek dus niet ontbreken.

Eigenlijk had ik er niet al te hoge verwachtingen van. Momenteel ben ik namelijk een beetje uit de chicklit- stemming en lees ik meer thrillers en young adult. Bovendien had ik zo het idee dat ik wel alle chicklit- verhalen een beetje ken: ‘er is een probleem, er is een man, er is vlak voor het einde een situatie waarin het allemaal uit de hand loopt en helemaal op het einde raakt dit spectaculair opgelost’. Bovendien is de man dan nog eens onderweg aan de haak geslagen. Hoewel dit boek een klein beetje deze cliché’s volgt, vond ik het toch een verfrissend boek.

Het hoofdpersonage, Cat, is iemand waar ik mij wel kon in inleven. Geen al te onbezonnen figuur die uren doordraaft over haar eigen ongeluk dus. Ze probeert het beste te maken van de situatie en is een doorzetter. Andere personages lijken zeer voorspelbaar maar dat blijken ze toch niet te zijn. Dit boek is dus zeker een aanrader, zelfs als je geen fan bent van chicklit.

Nog een laatste belangrijke tip: lees niet de volledige achterflap. Er wordt daar te veel prijs gegeven.


Mijn beoordeling: 4/5
Mijn niet zo perfecte leven – Sophie Kinsella

Bewaren

Zwanger worden, mijn verhaal

Later wil ik kinderen, dat wist ik zeer goed, wanneer’ bleef langer een vraagteken. Ook mr. cp wist dat hij ooit kinderen zou willen, maar ook hij kon nog de hand niet leggen op het wanneer. Een jaar geleden begon het wat te kriebelen bij mij. Langzaamaan kon ik het mij wel voorstellen: het moeder zijn, zo een kleintje in huis. Mr. cp was nog iets terughoudender. Geen probleem want ik was ook nog niet helemaal om. Uiteindelijk zou mijn leven met een kind wel drastisch veranderen natuurlijk.

Dus zonder mij er druk over te maken schoven we het nog wat vooruit. Ondertussen praatten we er wel vaak over en daardoor wende we steeds meer samen aan het idee. Tot het moment kwam dat mr. cp zei dat hij er in 2017 wel aan wou beginnen. Dat was dus ruim een jaar later en ik moet eerlijk zeggen: we hebben er nooit ruzie over gehad, ik heb nooit ervaren dat ik te lang moest wachten.

God voorziet en we waren dus samen op een punt aangekomen dat we het zouden proberen, super spannend natuurlijk. We zijn ondertussen allebei 28 en hebben het dus al een tijdje voor ons uit geschoven. Als je het dan uitstelt tot een moment dat je het wilt, wil je het wel hier en nu en direct he, je hebt geen zin om eerst maanden of een jaar of langer te proberen. Als je echter al een beetje gerekend hebt tijdens de ze uitleg, weet je dat we niet lang hebben moeten wachten.

Hoe we er achter kwamen:

Ik had ook goed uitgerekend wanneer ik het kon testen, dus die ochtend ging ik braaf op het stokje plassen. Het leek negatief, het was een simpele test van Kruidvat waar je twee streepjes moet te zien krijgen. Ik zag er eentje plus een héél vage schim. Overal op internet las ik dat hoe vaag het ook is: ‘een streep is een streep is een streep’. Voorzichtig werd ik al wat blij, maar met heel veel twijfel, het was namelijk héél vaag!

Die avond (sja, langer kon ik niet wachten hoor) probeerde ik een tweede test waar je een plusje zou moeten zien. En ja hoor ik zag het plusje! Nog altijd heel vaag, maar toch al wat minder vaag dan die ochtend. Dus we besloten, ik ben zwanger! Veel tijd om echt blij te zijn had ik niet want ik voelde me enorm belabberd: de griep zo bleek. Dat betekende een week lang plat in bed, zonder energie.

Omdat ik voor deze griep toch naar de dokter moest, vroeg ik hem mijn bloed te trekken om de zwangerschap te bevestigen. Want stiekem bleef ik door de vage streep nog een beetje twijfelen en vooral mr. cp had nog wat reserves. ‘s Avonds kreeg ik al het bevestigende telefoontje: mijn bloedresultaat bevestigde de zwangerschap. Ik wou het van de daken schreeuwen! Maar zoals de meeste heb ik het, zoals jullie weten, nog een tijdje geheim gehouden. Ondertussen is iedereen ruim om de hoogte en hebben we al wat cadeautjes ontvangen!

Bewaren

Bewaren

Ik ben zwanger!! Aankondiging

Jullie lezen het goed. Mr. cp en ik zijn in blijde verwachting!

Dat ik zo lang afwezig was heeft dus een zeer zéér goede reden! Ik ben namelijk 100% zwanger, met 100% bedoel ik: ik ben misselijk, mottig en ben vooral heel moe. Maar met 100% bedoel ik ook dat ik mega- over- the- moon- happy ben! Dit wondertje komt zowel voor mij als mr. cp op het perfecte moment.

zwanger

Momenteel ben ik 13 weken ver en ik merk dat ik langzaamaan terug wat energie begin te krijgen. Daar waar ik vorige week nog dacht: ‘foert ik blog nooit meer’, begint het nu weer te kriebelen in mijn vingers. En daar waar het een aantal weken geleden nog een pure overwinning was als ik 5 minuten aan mijn bureau zat in plaats van hangend in de zetel, zit ik nu al met gemak een uur (and counting) recht op een stoel. (nooit gedacht dat dit een trots moment zou zijn).

Dat er hier dus een beetje zal veranderen en er wat mama- /baby- gerelateerds zal verschijnen is voor mij dan ook vanzelfsprekend. Deze blog is waar ik mijzelf uit en ik denk dat een groot deel van mijn leven zal beginnen bestaan uit ‘mama- zijn’. Natuurlijk blijf ik ook nog gewoon Christine en zal ik nog steeds niet- mama- gerelateerde zaken schrijven. Ik hoop dat ik jullie kan blijven boeien met leuke updates, met creatieve insteken en natuurlijk ook nog met voldoende naaiprojectjes!

Blijven jullie meelezen?

Bewaren

Bewaren

Een stap te ver – Tina Seskis

Een stap te ver

Een gelukkig huwelijk. Een gezin. Een fijn huis. Waarom loopt Emily Coleman op een ochtend zonder om te kijken weg van dit alles, om onder een andere naam helemaal opnieuw te beginnen?

En stop! Als je dit boek wil lezen, lees dan enkel dit stuk van de achterflap. Wat er daarna geschreven staat zorgt dat je het hele boek op iets zit te wachten dat echt pas tegen het einde gebeurd.

Mijn mening:

Na het zoveelste slechte boek heb mijzelf voorgenomen om enkel nog de boeken die ik goed vind hier op de website te plaatsen, die slechte boeken gaven me namelijk niet echt energie om ze te gaan samenvatten. Als een boek slecht is wil je het zo snel mogelijk weer vergeten. De reden dat je dit boek hier dus ziet, is dat ik het een goed boek vond. Het verhaal van Emily ontvouwt zich traag maar zeker. Ondertussen ontvouwen de verhalen van haar tweelingzus, haar man en haar beste vriendin zich ook. De tijdslijn loopt hiervan niet altijd gelijk waardoor je soms even moet doordenken maar op een goede manier.

Emily als personage vond ik wel wat moeilijk te doorgronden. Omdat je zolang niet weet wat het eigenlijke probleem nu is, weet je niet zeker of je nu met haar moet meeleven omdat ze haar leven heeft achtergelaten, of dat je haar eigenlijk een beetje moet verachten. Zo ontstond voor mij een tweestrijd over de hoofdpersonage. De andere personages rond haar: haar vriendin, man, zus, moeder en vader, werden zeer goed uitgewerkt. Je kreeg het gevoel hen te leren kennen: voor sommige kreeg ik sympathie en andere personages zou ik zo graag eens door elkaar schudden!

Het boek leest ook zeer vlot. Het zijn korte hoofdstukjes, en de spanning wordt goed opgebouwd. Wel vind ik het mysterie rond Emily haar vertrek iets te lang aanhouden. Voor mij mocht dat iets sneller duidelijk worden. De onthulling is wel zeer verrassend en zeer subtiel. Je moet echt even een aantal zinnen terug gaan lezen om te kijken of je het nu wel goed gezien hebt.

Wat ik wel jammer vond is dat na de onthulling alles nogal rap rap werd afgehandeld. Er volgt namelijk nog een mooie plottwist, maar deze volgt zo snel op de vorige dat het haastig aanvoelt. Dat is ook een beetje de reden dat ik vond dat het mysterie rond Emily haar vertrek eerder in het boek al duidelijk mocht worden.

Als je een to-read-lijst hebt, raad ik je zeker aan om dit er op te zetten en het boek eens uit de bib te ontlenen. Zorg dan wel dat je niet de volledige achterflap leest, zo blijft je nieuwsgierigheid nog wat meer geprikkeld.


Mijn beoordeling: 3/5
Een stap te ver – Tina Seskis

Bewaren

Bewaren

Naaiplanner 2.0

Ik bén een planner, in hart en nieren. Mijn man moet maar het woord ‘vakantie’ laten vallen en de hele vakantie is al uitgestippeld. Of wanneer iemand ‘verjaardagsfeestje’ zegt staat de taart al praktisch op tafel en is iedereen in mijn hoofd aan het zingen en op een toeter aan het blazen van HOERA. Maar voor mijn naai-avonturen zocht ik nog een betere manieren om alles bij te houden en te plannen. Benieuwd hoe ik dat vond en waar je het kan halen?

Ik was vooral op zoek naar iets waarin ik alles kon bijhouden: hoeveel alles gekost had en hoe lang het geduurd had maar ook welke aanpassingen ik deed of welke fouten ik gemaakt had. Op die manier maakte ik die niet nog een keer. Op het wereldwijde web vond ik een super interessante naaiplanner gemaakt door Kathleen van de blog Verbeelding. En hoewel deze super mooi is en voor vele mensen echt een aanrader, was het nog niet helemaal wat ik nodig had. Dus ik maakte wat aanpassingen tot ik de naaiplanner van mijn dromen had.

Links zie je bovenaan een soort van naaipaspoort. Aangezien ik dit blad netjes bij mijn patroon bewaar heb ik direct een overzicht van wat ik ermee gedaan heb. Niet alleen weet ik terug voor wie het was en welke maat ik nam, maar zelfs nog welke stof ik gebruikt heb. Bij benodigdheden kan ik makkelijk oplijsten wat ik nodig heb en hoeveel het kost. Ik maakte er ook een kolom ‘in huis’ bij. Op die manier kan ik ook aanvinken wat ik gewoon al heb liggen.

Rechts vind je het onderdeel ‘voordat ik begin’. Dit dient vooral om even stil te staan bij enkele dingen waar ik extra op moet letten of welke aanpassingen ik nog wil doen. En daaronder kan ik dan mijn timing bij houden. Som maak ik een aantal dingen op bestelling en dan is het leuk dat ik op voorhand al een idee heb hoe lang het zal duren.

En om af te sluiten heb ik nog een onderdeeltje ‘aanpassingen’. Daar schrijf ik dingen op waar ik de volgende keer op moet letten. Zoals: ‘naai volgende keer de rits direct aan de juiste kant’ of ‘steek niet te veel vulsel in dat konijn, dan ziet het er wat klonterig uit’.

Download hier de naaiplanner 2.0

Nu is het aan jullie. Misschien vind je het ook leuk, of gaat jouw voorkeur uit naar die van Verbeelding. Maar ik ben benieuwd naar jullie ervaringen. Dus laat het weten als jullie die van mij of die van Verbeelding gebruiken en hoe die bevalt. Misschien heb je zelf nog leuke tips om het beter te maken.

Dé Aster trui

Hoewel de Aster trui in blog-, naai- en facebookland al uitgebreid gemaakt en besproken is, ging de storm toch even liggen. Hier ben ik dan om die terug wat aan te wakkeren. Ik las namelijk dat veel mensen enthousiast waren over de trui, ze vonden hem makkelijk te maken en mooi. Maar er waren ook heel wat negatieve commentaren, die gingen vooral over het feit dat je er nogal wat aanpassingen moet doen.

Aster trui

Dat je ze moet aanpassen vind ik nu niet echt een punt dat tegen de ‘Aster’ trui spreekt. Als ik eens goed terugdenk aan al mijn naaisels, heb ik volgens mij nog geen enkel kledingstuk gemaakt waar ik niets heb aan aangepast. Het lijk me dus heel normaal om iets aan te passen. En nadat ik de Aster trui zag passeren van Yabelle & Co besloot ik toch eens zelf te gaan onderzoeken waar al die ophef over ging.

Na een korte zoektocht op facebook ontdekte ik dat het patroontje ooit eens bij de Libelle gezeten heeft. Heb ik nu toch wel niet een schoonmoeder die daar een abonnement op heeft én ze nog eens bewaart ook. -het zal maar toeval heten-

Aster trui

Met de nodige vertraging begon ik aan de trui, de stof lag al klaar. Het bleek eigenlijk niet zo heel moeilijk. Eén van de makkelijkere patroontjes eigenlijk, hoewel ik het niet met andere truien kan vergelijken, dit was mijn eerste trui. (die ik zelf maakte dan toch)

Aster trui

Ik heb dus ook wel aanpassingen moeten doen: ik heb voor de zekerheid het lijfje met 4 cm verlengd, wat ideaal bleek te zijn. Verder heb ik na een pasbeurt de zijkanten ook wat moeten versmallen, het leek een beetje een patattenzak. Niets waar een extra stiksel en het betere knipwerk niets aan kan veranderen.

Aster trui

LET OP: ga je nu ook snel aan de Aster beginnen, lag de stof al maanden in de kast en heb ik je overgehaald, onthoud dan deze zéér belangrijke aanpassing: voor de hals gebruik je 2x E in plaats van E en D. (dus twee keer de halsboord van de rug gebruiken)

Aster trui


Patroon: Aster trui van La Maison Victor

Stof: €12/m ,Stoffenspektakel

5 manieren om niet aan naaien toe te komen

geen-tijd-om-te-naaienBen je ooit gestart met naaien, had je niet gedacht dat er zoveel bij kwam kijken? Of heb je zodanig veel genaaid en krijg je het niet meer in de kast? Hier zijn dan 5 manieren om niet meer aan naaien toe te komen en dus je kast wat leger te houden:

  1. Plan het niet in je agenda: Als je dingen gaat plannen, gebeuren ze vaak ook. Ben je geen planner en heb je niet eens een agenda, dan ben je er al bijna. Als je wel iemand bent die graag tijd voor hobby’s inplant, denk dan vanaf nu: ik zal naaien als ik eens tijd en zin heb, dan zal het je verbazen hoe lang het duurt voor je die tijd hebt.
  2. Start aan je werk zonder vooropgesteld plan: Wanneer het ‘toeval’ je toch tijd en zin geeft, begin dan zonder voorbedachte rade. Ga gewoon naar je naaikamer of hoekje en bedenk ter plekke wat je wilt doen. Zoek een patroon, dat je dan nog moet bestellen of waar je de stof waarschijnlijk toch niet voor in huis hebt. Lees het patroon niet op voorhand door en misschien kan je zelfs een stofkeuze doen waarvan je de juiste garen niet in huis hebt. Bovendien als je stopt (omdat je dus nog iets moet bestellen of naar de winkel moet) hou dan vooral niet bij waar je gestopt bent zodat je de volgende keer weer alles van het begin moet uitzoeken.
  3. Als het niet lukt, geef het op: Deze lijkt vanzelfsprekend, maar je moet toch een beetje opletten: soms zou je toch durven doorzetten. Het is beter om goed door te huilen en in zelfmedelijden te zwelgen. Het projectje kan je misschien ergens in de hoek te smijten of in plaats van geduldig te tornen, kan je er wat aan beginnen trekken en sleuren. Ga zeker geen hulp vragen op die facebookgroepjes die binnen de 10 minuten antwoord geven. Je zou maar eens een nuttige tip kunnen krijgen.
  4. Laat de projectjes opstapelen tot een onoverzichtelijke hoop: Als je dan enkele projectjes hebt waar je op vastliep, gooi ze dan niet weg. Neen: leg ze op een hoop met ‘nog te doen’. Leg hierboven op een aantal retouche- werkjes voor anderen waar je eigenlijk geen zin in hebt. Als je nu de naaikamer binnenkomt is dat vast het eerste dat je ziet liggen. Geloof me: je maakt rap rechtsomkeer.
  5. Zorg voor zodanig veel keuzes dat je niet meer kan kiezen: Een groen jasje met blauwe knopen of juist gele? Een paarse rok met roze biais of zwarte? Een lichtblauw babydekentje met donkerblauwe paspel of witte? You catch my drift?

Havermoutmuffin met rozijnen en walnoten

Ik had zin in de geur van gebakken ‘iets’ in huis. Ja je leest het goed, het maakte me echt niet zo veel uit, als ik maar op die grijze dag een lekker geurtje van gebak had én ik wou NIET naar de winkel.

Deze muffins maak je in een mum van tijd en is heerlijk om ook als ontbijt te eten. Met bijvoorbeeld een lepeltje pindakaas er over.

muffin2

Benodigdheden voor 6 muffins:

  • 80 g havermout
  • 1/2 tl speculaaskruiden
  • 1 tl bakpoeder
  • 2 handjes walnoten
  • 2 handjes rozijnen
  • snufje zout
  • 1 banaan
  • 1 tl vanillearoma
  • 150 ml amandelmelk

Te doen:

  • Warm de oven alvast op 175 graden.
  • Hak de walnoten grof, meng ze met de rozijnen, havermout, bakpoeder, speculaaskruiden en het snufje zout.
  • Prak de banaan en voeg toe aan de mengeling samen met de amandelmelk en het vanillearoma.
  • Schep het beslag in de muffinvormpjes en zet in de oven voor 25 a 30 minuten. (tip: zet de muffinvormpjes in een muffinplaat zodat ze niet al te plat worden.

Laat het je smaken!

Het huis met de schaduw – Aminatta Forna

Het huis met de schaduw - Aminatta Forna

Laura en haar twee kinderen knappen een vervallen huis net buiten het stadje Gost op. Laura’s man blijft voor zijn werk in Engeland. Gelukkig ontdekt ze buurman Duro, een klusser die helpt het vakantiehuis bewoonbaar te maken. Met zijn twee jachthonden heeft hij het huis al jarenlang in de gaten gehouden. De komst van Laura zorgt in het stadje Gost voor veel onrust en langzaam wordt duidelijk welke oude banden Duro heeft met het huis, waarover een donkere schaduw hangt.


Mijn menig:

Het boek nam niet direct een zinderende start. Het kwam maar traag op gang en de eerste paar hoofdstukken vroeg ik mij af waar het verhaal nu over zou gaat. Zouden Laura en Duro een affaire beginnen, zou  Duro niet te vertrouwen zijn, zou Laura niet te vertrouwen zijn.. Pas na een aantal hoofdstukken bleek dat het boek om Duro zijn verhaal ging dat zich heel langzaam ontrafelde.

En met heel langzaam, bedoel ik ook héél langzaam. Omgevingen en indrukken werden meer omschreven dan het verhaal zelf. Daardoor kreeg ik een mooi beeld van het Kroatische landschap en wil ik daar wel eens naar op reis, maar het evenwicht met het verhaal leek wat zoek. Duro ontwikkelt zich als een aangenaam persoon, maar Laura leer je niet echt kennen. Dat ik het boek toch uitgelezen heb komt vooral omdat ik steeds maar hoopte dat er toch een spetterend einde aan zat te komen. Maar net als de rest van het boek, was het einde niet echt fantastisch.


1/5
Het huis met de schaduw – Aminatta Forna
12.5 euro – Koop het boek hier.

De 7 van 2017

Dat ik van lijstjes hou is je vast nog niet ontgaan en als je nog niet weet dat ik graag plan en organiseer heb je al helemaal niet goed opgelet 🙂 Deze twee passies leg ik nu maar eens naast elkaar om vooruit te kijken op het komende jaar. Ik wil eens doelen voorop zetten om aan te werken. Lukken ze, dan lukken ze, lukken ze niet.. sja, dan niet he. No pressure.

  1. De blog: Momenteel heb ik hele lieve lezers die trouw komen lezen en af en toe ook eens een commentaar achterlaten. Daar krijg ik energie van, dus eigenlijk ben ik al tevreden. Ik wil wel mijn blog nog beter maken: mooiere foto’s, creatievere inhoud, specialere invalshoeken. En als daar dan meer lezers op afkomen zal ik zeker niet treuren. Bovendien heb ik al een plan van aanpak: de cursus ‘meststoffen voor jouw blog‘ volgen. Een maand geleden heb ik die aangekocht en hij staat klaar, maar ik heb er nog niets mee gedaan. Tijd voor actie dus.
  2. Bijbelstudie: Jullie weten waarschijnlijk al dat ik geloof in God en dat ik denk dat we een persoonlijke relatie met Hem kunnen hebben. Daarom neem ik mij voor om elke dag in de bijbel te lezen.
  3. Sporten: Jullie lazen al dat ik het sporten nu al 4 jaar vol hou. Als je het nog niet las, ga dan zeker eens kijken (klik), ik geef namelijk tips hoe je het zelf kan volhouden. Mijn voornemen is eigenlijk heel simpel: blijven volhouden.
  4. Gewicht: Wat ik ook al vertelt heb is dat ik 15 kilo afgevallen ben, dit heeft wel wat moeite gekost. Ondertussen ben ik helemaal tevreden met dit gewicht (hoewel er tijdens de feestdagen al een kilo aangekomen is). Die kilo moet er dus terug af en in 2017 wil ik het gewicht aanhouden.
  5. Ontbijt: Met het schaamrood op mijn wangen moet ik toegeven dat ik al maanden ‘boterhammen met choco’ als het ideale ontbijt zie. Niet zo goed dus als je naar het vorige puntje kijkt. Maar het is gewoon bijna geen werk om ’s ochtends klaar te maken én het is elke keer weer lekker. Het erge is ook dat ik echt wel lekkere en snelle ontbijtjes heb uitgetest die werken. Ik wil terug gezond ontbijten en dat betekend: max 3 keer per week boterhammen met choco. Want het blijft handig als ik vroeg op moet natuurlijk.
  6. Er niet in trappen: Iedereen heeft wel zijn eigen persoonlijke muur waar hij tegenaan kan lopen. De mijne is om te veel te willen doen, puur omdat het goede doelen zijn bijvoorbeeld. Dit jaar liep ik dus tegen die welbekende muur aan en heb ik een aantal verplichtingen stop gezet. Met pijn in mijn hart, maar het bleek de juiste stap. Nu moet ik dus zorgen dat ik niet terug in de valkuil trap. Jeweetwel: die van ‘geen neen kunnen zeggen’.
  7. Persoonlijk: Ik ben eigenlijk niet zo van de geheimen op mijn blog. Meestal vind ik: of je deelt het, of je zwijgt er over. Maar dit laatste puntje hoort gewoon in het lijstje thuis en normaal zal ik er wel iets over kunnen zeggen dit jaar. Voorlopig hou ik het nog even privé.

De uitdaging dit jaar is dus vooral om aan deze doelen te denken, maar ze niet te ‘moeten’. Ik zie deze lijst dus vooral als een motivatie maar zeker niet als een verplichting.

Hebben jullie voornemens?