Babylegging met een verhaal

Sinds ik zwanger ben, ben ik uitgebreid op zoek gegaan naar gratis patronen voor de baby. En er zijn er veel! Dat samen met mijn hormonen zorgde ervoor dat ik in tranen was toen ik per ongeluk het pinterestbord met deze patronen verwijderde. Om te ontdekken dat je een verwijderd bord niet kan herstellen. Ondertussen heb ik mij een avondje toegelegd op zoveel mogelijk terug vinden hiervan en ondertussen heb ik weer een bord vol gratis patronen.

Gisteren wou ik dan ook heel graag aan de slag met het patroontje voor een legging van Emma & Mona. En dat wou ik heuul graag doen met de overlock die ik van mijn man kreeg voor mijn verjaardag. Weer kwamen de hormoontjes een beetje opspelen toen ik (zonder overdrijven) 3u en 15min bezig was om alles goed ingeregen te krijgen. En je mag het volgens Kathleen zwangerschapsdementie noemen, maar na een korte pauze, keek ik nog eens goed naar dat machine en op 10min was het ineens opgelost: ik was iets super simpel vergeten!

Omdat ik na al die moeite zeker niet nog vanalles mis wou doen, besloot ik de legging dan maar te maken in een stofje dat anders toch voor de vuilbak was. Een kleedje, wel mooi maar veels te kort, werd dus een legging voor onze kleine meid.

Ik ben er heel tevreden mee. De keuze voor een teststofje bleek trouwens een heel strak plan te zijn. Die hormonen, of misschien is het gewoon mijn inherente vergeetachtigheid, zorgde er namelijk voor dat de hartjes soms willekeurig ondersteboven stonden.. Je moet er wat voor over hebben.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

De zomervakantie voor een zwangere leerkracht

Hoera! Zomervakantie! Hier heb ik echt enorm naar uitgekeken. Ik doe mijn job heel graag, maar wie heeft er nu niet graag vakantie? Da’s een serieuze vraag hoor, is er iemand die niet graag vakantie heeft en liever werkt? Ik geniet alleszins enorm van de vakantie en naar deze heb extra veel uitgekeken. Wat ik vooral wil gaan doen is: kuisen, opruimen, wassen,.. Allemaal om het huis klaar te maken voor de baby maar ook een beetje om dat ik dat graag doe.

Volgens mij is het niet de eerste keer dat ik vertel dat ik eigenlijk wel hou van opruimen en kuisen. Zo een grote schoonmaak, daar kan ik echt van genieten. Ik weet nog goed dat ik eens op bezoek was bij mijn nicht en ze vertelde dat ze het wat te rommelig vond liggen bij haar maar er niet echt een beginnen aan zag. Meer had ik niet nodig en een paar tellen later stonden we samen de hele beneden op te ruimen. En (schrik niet te hard): ik vond het leuk!

Deze keer vind ik het natuurlijk extra leuk omdat ik dus alles een beetje klaar kan leggen voor ons meisje. De meeste kasten, meubels en spulletjes zijn al in huis. Of toch, dat denk ik, waarschijnlijk loop ik nog tegen 101 dingen aan die ik vergeten ben te kopen maar dat komt dan wel weer.

Ik ben er trouwens trots op om te vertellen dat ik niets nieuw gekocht heb. Voorlopig is alles in huis voor ons meisje tweedehands of het zijn cadeautjes. Hoe ik dat dan deed, wat het mij gekost heeft en het resultaat van de kinderkamer ga ik jullie zeker later nog vertellen.

Trouwens, mijn vakantie gaat niet alleen rond opruimen draaien hoor. Ik ga nog met de familie een weekje naar Duitsland en zal zeker met mr. Cp ook nog even het land verlaten.

Om jullie helemaal mee te nemen in het avontuur ga ik de hele zomervakantie (jaja, twee dikke maanden) tegen jullie aan kletsen bij Instagram stories. Hopelijk zie ik jullie daar!

Ik mag meisjesstoffen kopen

Een aantal weken gelden ging ik voor het eerst naar het stoffencircus. Ik had net het nieuws gekregen dat we een meisje verwachten en ik moest en zou stofjes inslaan om in de zomervakantie aan de slag te gaan met rokjes, pakjes, kleedjes, broekjes,…

Op internet vond ik niet echt veel stofjes die me aanstonden en toch zeker niet aan een goede prijs. Het stoffenspektakel bleek nog eeuwen in de toekomst te liggen maar daar was het stoffencircus to the rescue. Eigenlijk bleek dit een aangenamere markt dan het stoffenspektakel. Je hebt wel wat minder, maar de sfeer is rustiger en aangenamer. Vanaf nu ga ik deze markt dus ook in mijn agenda zetten.

Omdat ik wist dat het een meisje zou worden, moest ik me dus niet meer inhouden en neutrale dingen kopen. Ik ging volop voor echte meisjesstoffen.

 

Ondertussen ben ik met één stofje al aan de slag gegaan om nog een kruippakje te maken in het allerkleinste maatje. Hopelijk past ze er in, je weet natuurlijk nooit hoe groot ze zal zijn. Maar als ze er niet inpast heb ik ook niet zo heel veel tijd verloren. Het is een makkelijk en snel projectje en sowieso leuk om te maken.

 

Waar blijft de ooievaar – Grada van den Dool en Sanne Koemans

Waar blijft de ooievaar

Toen ik aan kippen begon, las ik drie boeken over kippen en hoe voor ze te zorgen. Ik schreef me in bij drie verschillende facebookgroepjes (je leest het goed: kippen-facebook-groepjes) en dan pas nam ik kippen. Toen ik probeerde zwanger te worden, las ik dus ook als een malle alle boeken over zwanger worden die ik kan vinden in de bib.

Dit boek las ik op het moment dat ik nog maar net aan het proberen was om zwanger te worden. We ondervonden dus nog totaal geen problemen maar ik wilde geïnformeerd zijn, that’s me. Veel boeken vond ik niet in de bibliotheek, de meeste gingen over wat als je al problemen hebt, of wat als je zwanger bent. In die fases zat ik nog niet. Dit boek beloofde echter ook antwoord te geven op vragen voor mensen die nog maar net proberen.

Het eerste hoofdstuk las ook zeer vlot, met een beetje humor maar toch met beide voeten op de grond, kreeg ik al wat informatie mee. Vooral over hoe de menstruatie-cyclus in elkaar zit en hoe de bevruchting werkt. Ook het tweede hoofdstuk dat ging over leefgewoonten vond ik interessant. Hoewel ik weinig veranderingen moest doen in mijn levensstijl ben ik toch blij om op de hoogte te zijn.

Verder in het boek gaat het echt wel over problemen met de bevruchting. Omdat wij nog maar net aan het proberen waren, leek me dat echt te vroeg om dit te lezen. Als ik dan al zou lezen wat er allemaal mis zou kunnen zijn, dan zou ik dan al in paniek raken. Dus deze hoofdstukken sloeg ik over.

Als je wel problemen ondervind zou ik dit boek echt wel aanraden, door de schrijfstijl en de uitgebreide aandacht aan het emotionele aspect. Bijna de helft van het boek is hier zelfs aan gewijd.

Als je nog maar net aan het proberen bent zou ik het niet direct aanraden. De info van de eerste hoofdstukken is wel interessant, maar je kan dit ook in andere boeken terugvinden. Ben je al wat langer aan het proberen, zeg maar 6 maand ongeveer, dan kan ik het boek van harte aanbevelen!


3/5
Waar blijft de ooievaar? – Grada van den Dool en Sanne Koemans
vanaf 13,00 euro – Koop het boek hier.

Baby buik vs. Bolle buik

Gisteren telde ik 20 weken af, net op de helft van de zwangerschap dus. Dat betekent dat ik deze week een lekker uitgebreide echo krijg, dat ik al even weet of het een jongetje of een meisje is en dat mijn buik onmiskenbaar groter is geworden.

Hoe ik me nu voel

Momenteel voel ik mij goed, allergieën daargelaten dan toch (met veel dank aan het mooie droge weer). De vermoeidheid waar ik vorige keer over sprak is helemaal verdwenen. Ik heb nu ook weer geen extra energie ofzo, maar mijn inspanningscapaciteit voordat ik snurkend in de bank val, is terug zoals voorheen, voor de zwangerschap.

In de eerste maanden had ik vaak pijn aan mijn staartenbeentje en ook dat is een flink stuk minder geworden. Helemaal weg is het niet, maar met dank aan een vriendin die toevallig kine is, weet ik hoe het wat te voorkomen.

Baby buik vs. Bolle buik

Iets waar ik me wel vaak zorgen over maak is het bijkomen. Natuurlijk vind ik het niet erg om bij te komen en een baby- buik te krijgen. Het moeilijke is gewoon dat ik nog maar net 15 kilo afgevallen ben. Dat betekent dat ik nog niet helemaal gewoon was aan het nieuwe eetpatroon en hier nu een evenwicht in moet vinden. Bij het vorige bezoek aan de gyn vroeg ik of ik al wat te veel was bijgekomen ze bevestigde dit. Dus besloot ik wat beter op te letten. Geen paniek, dat betekende niet minder eten, maar gezonder. Chocola vervangen door fruit en chips door groenten bijvoorbeeld. En ah ja: ijsjes vervangen door een frisse augurk, hmmm. Momenteel zit ik dan ook terug op een gezonde curve.

Jongen of meisje

Het is een beetje stout van me om jullie zo in spanning te houden, maar hier komt het dan: het wordt een … meisje. Ik word dus een meisjes- mama, spannend! Al een aantal weken voordat ik de geslachtsbepalende echo kreeg zat ik in mijn hoofd met het idee dat het een meisje zou zijn. Niet omdat ik daar een of ander voorteken voor zag dat eerder bij de volkswijsheden thuishoort dan bij de wetenschap. Gewoon omdat je je iets moet voorstellen en mijn gedachten gingen naar een meisje, gewoon, zomaar. Ik zie het helemaal zitten en een extra voordeel: ik kan nu veel naaien qua rokjes en kleedjes.

En ook mr. Cp ziet het helemaal zitten 🙂

Kruippakje #1

‘Ik ga niet te veel kleertjes maken in een hele kleine maat hoor, ze groeien er zo uit!’… Ik hoor het me nog zeggen, voor de zwangerschap en voor de gierende hormonen dan toch. Ondertussen heb ik al wat heerlijke stofjes gevonden en heb ik het tweede kledingstuk af. En dat er nog gaan volgen, daar mogen jullie zeker van zijn.

Het is eigenlijk dankbaar werk vind ik. Ze groeien er misschien wel snel uit maar het duurt ook minder lang om te maken en je hebt veel minder stof nodig dan voor volwassen kledij. Dat betekent voor mij dus vooral: als je een fout maakt, minder tornen, je kan gewoon even een nieuw stukje knippen. Stof genoeg.

Hoewel ik met dit pakje wel wat moeilijkheden heb gehad. Er werd mij via facebook aangeraden om een extra ‘ei’ toe te voegen om ruimte te maken voor het enorm schattige pamperkontje. Dit heb ik via de tutorial van Petrol&Mint gedaan. Het ging wel redelijk goed, maar ik knipte iets te ijverig in de stof. Namelijk net een paar seconden voor ik las dat ik de beentjes best zou verlengen. Omdat ik het nog niet ‘aan’ de baby kan passen, heb ik dus voor de zekerheid extra lang boordstof geknipt voor de beentjes. Als het te kort is kan ik deze uitrollen.

Wel zag ik bij Liesellove dat zij dit ‘ei’ niet toegevoegd heeft, dus ik ga er ook enkele maken zonder. Het lijkt me ook maar niks als het te veel op een zak gaat lijken namelijk.

Maar mensen toch, je kan niet geloven hoeveel zin ik heb om hier een ieniemienie persoontje in te steken. Momenteel ben ik 19 weken dus ik moet wel nog wat wachten. Wat natuurlijk snel kan resulteren in een hele grote stapel zelfgenaaide baby- kleertjes. Ik hou jullie op de hoogte!


Stof: stoffenspektakel
Patroon: Jumpsuit Kiind

Mijn niet zo perfecte leven – Sophie Kinsella

Samenvatting:

Cat Brenner heeft er genoeg van een ‘noboddy’ te zijn. Daarom gaat ze werken op een trendy reclamebureau in Londen. Haar baas Dementer is een helse verschrikking. Het leven is niet zoals ze verwacht had. Cat probeert er het beste van te maken, maar dan moet ze haar leven noodgedwongen over een andere boeg gooien.

Mijn mening:

Zoals jullie al weten ben ik een enorme fan van de ‘shopaholic’ reeks, ook de andere boeken die Sophie Kinsella onder deze naam heeft geschreven heb ik allemaal staan. Natuurlijk kon haar nieuwste boek dus niet ontbreken.

Eigenlijk had ik er niet al te hoge verwachtingen van. Momenteel ben ik namelijk een beetje uit de chicklit- stemming en lees ik meer thrillers en young adult. Bovendien had ik zo het idee dat ik wel alle chicklit- verhalen een beetje ken: ‘er is een probleem, er is een man, er is vlak voor het einde een situatie waarin het allemaal uit de hand loopt en helemaal op het einde raakt dit spectaculair opgelost’. Bovendien is de man dan nog eens onderweg aan de haak geslagen. Hoewel dit boek een klein beetje deze cliché’s volgt, vond ik het toch een verfrissend boek.

Het hoofdpersonage, Cat, is iemand waar ik mij wel kon in inleven. Geen al te onbezonnen figuur die uren doordraaft over haar eigen ongeluk dus. Ze probeert het beste te maken van de situatie en is een doorzetter. Andere personages lijken zeer voorspelbaar maar dat blijken ze toch niet te zijn. Dit boek is dus zeker een aanrader, zelfs als je geen fan bent van chicklit.

Nog een laatste belangrijke tip: lees niet de volledige achterflap. Er wordt daar te veel prijs gegeven.


Mijn beoordeling: 4/5
Mijn niet zo perfecte leven – Sophie Kinsella

Bewaren

Zwanger worden, mijn verhaal

Later wil ik kinderen, dat wist ik zeer goed, wanneer’ bleef langer een vraagteken. Ook mr. cp wist dat hij ooit kinderen zou willen, maar ook hij kon nog de hand niet leggen op het wanneer. Een jaar geleden begon het wat te kriebelen bij mij. Langzaamaan kon ik het mij wel voorstellen: het moeder zijn, zo een kleintje in huis. Mr. cp was nog iets terughoudender. Geen probleem want ik was ook nog niet helemaal om. Uiteindelijk zou mijn leven met een kind wel drastisch veranderen natuurlijk.

Dus zonder mij er druk over te maken schoven we het nog wat vooruit. Ondertussen praatten we er wel vaak over en daardoor wende we steeds meer samen aan het idee. Tot het moment kwam dat mr. cp zei dat hij er in 2017 wel aan wou beginnen. Dat was dus ruim een jaar later en ik moet eerlijk zeggen: we hebben er nooit ruzie over gehad, ik heb nooit ervaren dat ik te lang moest wachten.

God voorziet en we waren dus samen op een punt aangekomen dat we het zouden proberen, super spannend natuurlijk. We zijn ondertussen allebei 28 en hebben het dus al een tijdje voor ons uit geschoven. Als je het dan uitstelt tot een moment dat je het wilt, wil je het wel hier en nu en direct he, je hebt geen zin om eerst maanden of een jaar of langer te proberen. Als je echter al een beetje gerekend hebt tijdens de ze uitleg, weet je dat we niet lang hebben moeten wachten.

Hoe we er achter kwamen:

Ik had ook goed uitgerekend wanneer ik het kon testen, dus die ochtend ging ik braaf op het stokje plassen. Het leek negatief, het was een simpele test van Kruidvat waar je twee streepjes moet te zien krijgen. Ik zag er eentje plus een héél vage schim. Overal op internet las ik dat hoe vaag het ook is: ‘een streep is een streep is een streep’. Voorzichtig werd ik al wat blij, maar met heel veel twijfel, het was namelijk héél vaag!

Die avond (sja, langer kon ik niet wachten hoor) probeerde ik een tweede test waar je een plusje zou moeten zien. En ja hoor ik zag het plusje! Nog altijd heel vaag, maar toch al wat minder vaag dan die ochtend. Dus we besloten, ik ben zwanger! Veel tijd om echt blij te zijn had ik niet want ik voelde me enorm belabberd: de griep zo bleek. Dat betekende een week lang plat in bed, zonder energie.

Omdat ik voor deze griep toch naar de dokter moest, vroeg ik hem mijn bloed te trekken om de zwangerschap te bevestigen. Want stiekem bleef ik door de vage streep nog een beetje twijfelen en vooral mr. cp had nog wat reserves. ‘s Avonds kreeg ik al het bevestigende telefoontje: mijn bloedresultaat bevestigde de zwangerschap. Ik wou het van de daken schreeuwen! Maar zoals de meeste heb ik het, zoals jullie weten, nog een tijdje geheim gehouden. Ondertussen is iedereen ruim om de hoogte en hebben we al wat cadeautjes ontvangen!

Bewaren

Bewaren

Ik ben zwanger!! Aankondiging

Jullie lezen het goed. Mr. cp en ik zijn in blijde verwachting!

Dat ik zo lang afwezig was heeft dus een zeer zéér goede reden! Ik ben namelijk 100% zwanger, met 100% bedoel ik: ik ben misselijk, mottig en ben vooral heel moe. Maar met 100% bedoel ik ook dat ik mega- over- the- moon- happy ben! Dit wondertje komt zowel voor mij als mr. cp op het perfecte moment.

zwanger

Momenteel ben ik 13 weken ver en ik merk dat ik langzaamaan terug wat energie begin te krijgen. Daar waar ik vorige week nog dacht: ‘foert ik blog nooit meer’, begint het nu weer te kriebelen in mijn vingers. En daar waar het een aantal weken geleden nog een pure overwinning was als ik 5 minuten aan mijn bureau zat in plaats van hangend in de zetel, zit ik nu al met gemak een uur (and counting) recht op een stoel. (nooit gedacht dat dit een trots moment zou zijn).

Dat er hier dus een beetje zal veranderen en er wat mama- /baby- gerelateerds zal verschijnen is voor mij dan ook vanzelfsprekend. Deze blog is waar ik mijzelf uit en ik denk dat een groot deel van mijn leven zal beginnen bestaan uit ‘mama- zijn’. Natuurlijk blijf ik ook nog gewoon Christine en zal ik nog steeds niet- mama- gerelateerde zaken schrijven. Ik hoop dat ik jullie kan blijven boeien met leuke updates, met creatieve insteken en natuurlijk ook nog met voldoende naaiprojectjes!

Blijven jullie meelezen?

Bewaren

Bewaren

Een stap te ver – Tina Seskis

Een stap te ver

Een gelukkig huwelijk. Een gezin. Een fijn huis. Waarom loopt Emily Coleman op een ochtend zonder om te kijken weg van dit alles, om onder een andere naam helemaal opnieuw te beginnen?

En stop! Als je dit boek wil lezen, lees dan enkel dit stuk van de achterflap. Wat er daarna geschreven staat zorgt dat je het hele boek op iets zit te wachten dat echt pas tegen het einde gebeurd.

Mijn mening:

Na het zoveelste slechte boek heb mijzelf voorgenomen om enkel nog de boeken die ik goed vind hier op de website te plaatsen, die slechte boeken gaven me namelijk niet echt energie om ze te gaan samenvatten. Als een boek slecht is wil je het zo snel mogelijk weer vergeten. De reden dat je dit boek hier dus ziet, is dat ik het een goed boek vond. Het verhaal van Emily ontvouwt zich traag maar zeker. Ondertussen ontvouwen de verhalen van haar tweelingzus, haar man en haar beste vriendin zich ook. De tijdslijn loopt hiervan niet altijd gelijk waardoor je soms even moet doordenken maar op een goede manier.

Emily als personage vond ik wel wat moeilijk te doorgronden. Omdat je zolang niet weet wat het eigenlijke probleem nu is, weet je niet zeker of je nu met haar moet meeleven omdat ze haar leven heeft achtergelaten, of dat je haar eigenlijk een beetje moet verachten. Zo ontstond voor mij een tweestrijd over de hoofdpersonage. De andere personages rond haar: haar vriendin, man, zus, moeder en vader, werden zeer goed uitgewerkt. Je kreeg het gevoel hen te leren kennen: voor sommige kreeg ik sympathie en andere personages zou ik zo graag eens door elkaar schudden!

Het boek leest ook zeer vlot. Het zijn korte hoofdstukjes, en de spanning wordt goed opgebouwd. Wel vind ik het mysterie rond Emily haar vertrek iets te lang aanhouden. Voor mij mocht dat iets sneller duidelijk worden. De onthulling is wel zeer verrassend en zeer subtiel. Je moet echt even een aantal zinnen terug gaan lezen om te kijken of je het nu wel goed gezien hebt.

Wat ik wel jammer vond is dat na de onthulling alles nogal rap rap werd afgehandeld. Er volgt namelijk nog een mooie plottwist, maar deze volgt zo snel op de vorige dat het haastig aanvoelt. Dat is ook een beetje de reden dat ik vond dat het mysterie rond Emily haar vertrek eerder in het boek al duidelijk mocht worden.

Als je een to-read-lijst hebt, raad ik je zeker aan om dit er op te zetten en het boek eens uit de bib te ontlenen. Zorg dan wel dat je niet de volledige achterflap leest, zo blijft je nieuwsgierigheid nog wat meer geprikkeld.


Mijn beoordeling: 3/5
Een stap te ver – Tina Seskis

Bewaren

Bewaren