Ik wil zwanger worden! – Zita West

Ik wil zwanger worden!

Dat ik mij bij nieuwe stappen altijd graag informeer kon je al lezen in mijn blog over het boek ‘waar blijft de ooievaar‘. Terwijl ik deze post schrijf, zijn we nog maar 1 maand aan het proberen en hoop ik eigenlijk dat het nu al lukt. Op het moment dat jullie dit lezen, kennen jullie het resultaat al.. (spannend!)

Dit boek belooft op de achterflap antwoord te geven op mijn vragen in 10 stappen. Niet dat ik met veel vragen zat, maar ik hou van de informatie. Dit boekje gaf mij echter ook antwoorden op vragen die ik niet had. Het eerste hoofdstuk ‘proberen zwanger te raken’ was zeer goed en tot in detail uitgelegd: met illustraties en casussen. Bovendien was alles opgedeeld in kleine korte hoofdstukjes zodat je de dingen die je niet interessant vind, makkelijk kan overslaan.

Net als het vorige boek, ging het ook over lifestyle, voeding, lichaam en geest. Dat vond ik dan iets minder interessant omdat ik daar al redelijk van op de hoogte was. Wat wel goed is, is dat het pas in hoofdstuk 9 over vruchtbaarheidsbehandelingen gaat. Een hoofdstuk dat zeker nodig is in zo een boek, maar het evenwicht was in dit boek goed te vinden. Het hoofdstuk 10: ‘zwanger blijven’ vond ik wel een beetje raar om hier terug te vinden. Als ik namelijk zwanger ben, ga ik echt wel boeken lezen over de zwangerschap. Eén hoofdstuk ‘zwanger blijven’ is niet afdoende en vind ik dan zelfs niet de moeite om aan te beginnen, bovendien vind ik de naam van dat hoofdstuk wat ongelukkig gekozen, het jaagt direct al wat angst aan.

Eén tip die ik uit het boek onthouden heb, waar ze nadruk op leggen en ik mij zeker achter kan scharen is: ‘jouw man hoeft niet alles te horen’. Dan gaat het over de details van slijmverlies, de kleur van bloedverlies en zulke zaken. Je zou er zelf toch ook niet echt zin van krijgen toch?

Dit boek is dus zeker een aanrader als je ook nieuwsgierig bent naar hoe je het beste zwanger kan worden. Hoe het proces in elkaar zit en wat je zelf nog kan doen om het te versnellen.


5/5
Ik wil zwanger worden! – Zita West
18,99 euro – Koop het boek hier.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Dekentje met lamsvelletje

Toen ik een gelijkaardig dekentje op pinterest zag passeren wist ik direct dat ik het ook zou maken. De enige uitdaging was om zo een lamsvelletje te vinden en de tijd. Vooral dat laatste, momenteel heb ik zo veel naaiprojectjes in mijn hoofd dat ik niet meer weet waar te starten. Bovendien zijn er duizend en één dingen die ik nog in orde wil brengen voor ons meisje er aan komt. En daarbovenop, is het werken weer begonnen, andere leerkrachten zullen het beamen: september is druk!

Wel had ik al snel door dat het een makkelijk projectje was, dus met goede moed ging ik op zoek naar de juiste stof. Het lamsvelletje (namaak uiteraard) vond ik voor een goede prijs in ‘de strik‘ in Ledeberg. Maar als je het online wilt bestellen kan dat ook hier of hier.

De tutorial is kort maar krachtig, maar de afmetingen waren niet wat ik zelf in gedachten had. Eerder maakte ik al enkele babydekentje die qua afmetingen wat kleiner zijn en bij de mama’s enorm in de smaak vielen. Vooral de verhouding met de maxi- cosi vonden ze perfect. Dus maakte ik mijn eigen versie. Als er interesse is wil ik zeker een tutorial voor jullie maken.

Bij deze heb ik alleszins al weer één item die ik van mijn lijstje kan schrappen en dat zorgt weer voor een wat leger hoofd. Momenteel heeft mijn nesteldrang namelijk gezorgd voor een soort van blinde paniek dat ik bijna niets in huis heb. En mensen rond mij kunnen beamen: ik heb al héééél veel! Maar daar vertel ik in een latere post nog wat meer over.

Bewaren

Bewaren

Babyslofjes – Singer naaiboek

Een naaiprojectje voor beginners zei het boek. En hoewel het een makkelijk projectje is, maakt de uitleg het moeilijker dan zou moeten. Sommige dingen werd zo vaag omschreven dat een beginner er volgens mij niet veel mee kan. Het resultaat is echter wel de moeite waard. Ik vind de schoentjes alvast zeer goed gelukt, hoewel mr. cp het een beetje een hoog Donald Duck gehalte vind hebben. Nu ben ik zeer benieuwd hoe het aan een babyvoetje eruit zal zien. Aangezien het maat 3 tot 6 maand is, zal ik wel nog wat moeten wachten.

Patroon: Babyslofjes uit: Aan de slag met Singer, basistechnieken
Stof: Restjes uit mijn eigen restjesvoorraad.

Wil je zelf graag deze schoentjes maken, ga dan zeker naar de bib om het boek te lenen of blader het eens zeer goed door om te kijken of je het wilt kopen. Hieronder toon ik een aantal foto’s die ervoor zorgen dat het toch echt een beginnersprojectje blijft.

Stap 5 ziet er zo uit:

Stap 7 – 9 ziet er zo uit:

Stap 11 -12 ziet er zo uit:

Laat het mij zeker weten als je de slofjes eens gemaakt hebt. Ik ben benieuwd, foto’s mag je me ook altijd doorsturen: creastineblogt@gmail.com.

Bewaren

Bewaren

Het aftellen begint

Sinds afgelopen zondag tik ik de 30 weken aan. Dat betekent dat ik al 2 weken in mijn derde trimester zit, maar toch vind ik die 30 een magisch getal. Nog maar 10 weken te gaan, give or take. De kinderkamer begint langzaam vorm te krijgen, kleertjes krijgen een wasbeurt en enkele kwaaltjes spelen op.

Over de kinderkamer wil ik nog niet te veel verklappen. Je ziet in deze post een paar sneak peeks maar als hij helemaal af is, wil ik er een filmpje van maken zodat ik jullie eens goed rond kan leiden. Ik ben namelijk zeer trots op de kamer. Samen met mr. cp en een deeltje met mijn zus hebben we er heel veel zelf aan gedaan. Alles is met zorg en liefde uitgekozen en veel is tweedehands. Niet dat ik tegen nieuwe dingen ben, maar als ik zo zelf een kast heb geschilderd of een gordijn heb genaaid, haal ik er gewoon veel meer voldoening uit.

Noem het verder maar nestdrang of niet: ik vind het ondertussen zelfs leuk om de was te doen! Ik heb namelijk een nieuw wasrek, een extra eigenlijk, nu kan ik wel 3 wasjes op een dag kwijt en ik vind het heerlijk! Het helpt ook wel dat er tegenwoordig heel veel kinderkleertjes aan hangen. Waarschijnlijk zal ik het een paar dagen na de bevalling wel weer minder leuk vinden als ik het ook druk heb met ons meisje, maar ach, laat me momenteel maar genieten van het wassen.

Ondertussen weten we ook al hoe het geboortekaartje er uit zal zien, heb ik de zakjes voor de doopsuiker ontworpen en ben ik om de stof gegaan. Binnenkort organiseer ik een bandwerk-marathon met mijn zussen en mama om alles te naaien.

Als al dat nog niet genoeg is, begin ik aan mijn lichaam te voelen dat het laatste trimester zich heeft ingezet. Mijn rug doet sneller zeer, ik ben weer sneller moe en jammer genoeg is het brandend maagzuur wat terug gekeerd. Daarbij moet ik vooral opletten dat ik hierdoor niet te veel ga eten om dat branderige gevoel te onderdrukken. Of dat ik toch voor gezonde opties ga en de koekjes en snoepjes links laat staan.

De laatste tien weken, voor mij is het aftellen toch wel wat begonnen hoor.

Babylegging met een verhaal

Sinds ik zwanger ben, ben ik uitgebreid op zoek gegaan naar gratis patronen voor de baby. En er zijn er veel! Dat samen met mijn hormonen zorgde ervoor dat ik in tranen was toen ik per ongeluk het pinterestbord met deze patronen verwijderde. Om te ontdekken dat je een verwijderd bord niet kan herstellen. Ondertussen heb ik mij een avondje toegelegd op zoveel mogelijk terug vinden hiervan en ondertussen heb ik weer een bord vol gratis patronen.

Gisteren wou ik dan ook heel graag aan de slag met het patroontje voor een legging van Emma & Mona. En dat wou ik heuul graag doen met de overlock die ik van mijn man kreeg voor mijn verjaardag. Weer kwamen de hormoontjes een beetje opspelen toen ik (zonder overdrijven) 3u en 15min bezig was om alles goed ingeregen te krijgen. En je mag het volgens Kathleen zwangerschapsdementie noemen, maar na een korte pauze, keek ik nog eens goed naar dat machine en op 10min was het ineens opgelost: ik was iets super simpel vergeten!

Omdat ik na al die moeite zeker niet nog vanalles mis wou doen, besloot ik de legging dan maar te maken in een stofje dat anders toch voor de vuilbak was. Een kleedje, wel mooi maar veels te kort, werd dus een legging voor onze kleine meid.

Ik ben er heel tevreden mee. De keuze voor een teststofje bleek trouwens een heel strak plan te zijn. Die hormonen, of misschien is het gewoon mijn inherente vergeetachtigheid, zorgde er namelijk voor dat de hartjes soms willekeurig ondersteboven stonden.. Je moet er wat voor over hebben.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

De zomervakantie voor een zwangere leerkracht

Hoera! Zomervakantie! Hier heb ik echt enorm naar uitgekeken. Ik doe mijn job heel graag, maar wie heeft er nu niet graag vakantie? Da’s een serieuze vraag hoor, is er iemand die niet graag vakantie heeft en liever werkt? Ik geniet alleszins enorm van de vakantie en naar deze heb extra veel uitgekeken. Wat ik vooral wil gaan doen is: kuisen, opruimen, wassen,.. Allemaal om het huis klaar te maken voor de baby maar ook een beetje om dat ik dat graag doe.

Volgens mij is het niet de eerste keer dat ik vertel dat ik eigenlijk wel hou van opruimen en kuisen. Zo een grote schoonmaak, daar kan ik echt van genieten. Ik weet nog goed dat ik eens op bezoek was bij mijn nicht en ze vertelde dat ze het wat te rommelig vond liggen bij haar maar er niet echt een beginnen aan zag. Meer had ik niet nodig en een paar tellen later stonden we samen de hele beneden op te ruimen. En (schrik niet te hard): ik vond het leuk!

Deze keer vind ik het natuurlijk extra leuk omdat ik dus alles een beetje klaar kan leggen voor ons meisje. De meeste kasten, meubels en spulletjes zijn al in huis. Of toch, dat denk ik, waarschijnlijk loop ik nog tegen 101 dingen aan die ik vergeten ben te kopen maar dat komt dan wel weer.

Ik ben er trouwens trots op om te vertellen dat ik niets nieuw gekocht heb. Voorlopig is alles in huis voor ons meisje tweedehands of het zijn cadeautjes. Hoe ik dat dan deed, wat het mij gekost heeft en het resultaat van de kinderkamer ga ik jullie zeker later nog vertellen.

Trouwens, mijn vakantie gaat niet alleen rond opruimen draaien hoor. Ik ga nog met de familie een weekje naar Duitsland en zal zeker met mr. Cp ook nog even het land verlaten.

Om jullie helemaal mee te nemen in het avontuur ga ik de hele zomervakantie (jaja, twee dikke maanden) tegen jullie aan kletsen bij Instagram stories. Hopelijk zie ik jullie daar!

Ik mag meisjesstoffen kopen

Een aantal weken gelden ging ik voor het eerst naar het stoffencircus. Ik had net het nieuws gekregen dat we een meisje verwachten en ik moest en zou stofjes inslaan om in de zomervakantie aan de slag te gaan met rokjes, pakjes, kleedjes, broekjes,…

Op internet vond ik niet echt veel stofjes die me aanstonden en toch zeker niet aan een goede prijs. Het stoffenspektakel bleek nog eeuwen in de toekomst te liggen maar daar was het stoffencircus to the rescue. Eigenlijk bleek dit een aangenamere markt dan het stoffenspektakel. Je hebt wel wat minder, maar de sfeer is rustiger en aangenamer. Vanaf nu ga ik deze markt dus ook in mijn agenda zetten.

Omdat ik wist dat het een meisje zou worden, moest ik me dus niet meer inhouden en neutrale dingen kopen. Ik ging volop voor echte meisjesstoffen.

 

Ondertussen ben ik met één stofje al aan de slag gegaan om nog een kruippakje te maken in het allerkleinste maatje. Hopelijk past ze er in, je weet natuurlijk nooit hoe groot ze zal zijn. Maar als ze er niet inpast heb ik ook niet zo heel veel tijd verloren. Het is een makkelijk en snel projectje en sowieso leuk om te maken.

 

Waar blijft de ooievaar – Grada van den Dool en Sanne Koemans

Waar blijft de ooievaar

Toen ik aan kippen begon, las ik drie boeken over kippen en hoe voor ze te zorgen. Ik schreef me in bij drie verschillende facebookgroepjes (je leest het goed: kippen-facebook-groepjes) en dan pas nam ik kippen. Toen ik probeerde zwanger te worden, las ik dus ook als een malle alle boeken over zwanger worden die ik kan vinden in de bib.

Dit boek las ik op het moment dat ik nog maar net aan het proberen was om zwanger te worden. We ondervonden dus nog totaal geen problemen maar ik wilde geïnformeerd zijn, that’s me. Veel boeken vond ik niet in de bibliotheek, de meeste gingen over wat als je al problemen hebt, of wat als je zwanger bent. In die fases zat ik nog niet. Dit boek beloofde echter ook antwoord te geven op vragen voor mensen die nog maar net proberen.

Het eerste hoofdstuk las ook zeer vlot, met een beetje humor maar toch met beide voeten op de grond, kreeg ik al wat informatie mee. Vooral over hoe de menstruatie-cyclus in elkaar zit en hoe de bevruchting werkt. Ook het tweede hoofdstuk dat ging over leefgewoonten vond ik interessant. Hoewel ik weinig veranderingen moest doen in mijn levensstijl ben ik toch blij om op de hoogte te zijn.

Verder in het boek gaat het echt wel over problemen met de bevruchting. Omdat wij nog maar net aan het proberen waren, leek me dat echt te vroeg om dit te lezen. Als ik dan al zou lezen wat er allemaal mis zou kunnen zijn, dan zou ik dan al in paniek raken. Dus deze hoofdstukken sloeg ik over.

Als je wel problemen ondervind zou ik dit boek echt wel aanraden, door de schrijfstijl en de uitgebreide aandacht aan het emotionele aspect. Bijna de helft van het boek is hier zelfs aan gewijd.

Als je nog maar net aan het proberen bent zou ik het niet direct aanraden. De info van de eerste hoofdstukken is wel interessant, maar je kan dit ook in andere boeken terugvinden. Ben je al wat langer aan het proberen, zeg maar 6 maand ongeveer, dan kan ik het boek van harte aanbevelen!


3/5
Waar blijft de ooievaar? – Grada van den Dool en Sanne Koemans
vanaf 13,00 euro – Koop het boek hier.

Baby buik vs. Bolle buik

Gisteren telde ik 20 weken af, net op de helft van de zwangerschap dus. Dat betekent dat ik deze week een lekker uitgebreide echo krijg, dat ik al even weet of het een jongetje of een meisje is en dat mijn buik onmiskenbaar groter is geworden.

Hoe ik me nu voel

Momenteel voel ik mij goed, allergieën daargelaten dan toch (met veel dank aan het mooie droge weer). De vermoeidheid waar ik vorige keer over sprak is helemaal verdwenen. Ik heb nu ook weer geen extra energie ofzo, maar mijn inspanningscapaciteit voordat ik snurkend in de bank val, is terug zoals voorheen, voor de zwangerschap.

In de eerste maanden had ik vaak pijn aan mijn staartenbeentje en ook dat is een flink stuk minder geworden. Helemaal weg is het niet, maar met dank aan een vriendin die toevallig kine is, weet ik hoe het wat te voorkomen.

Baby buik vs. Bolle buik

Iets waar ik me wel vaak zorgen over maak is het bijkomen. Natuurlijk vind ik het niet erg om bij te komen en een baby- buik te krijgen. Het moeilijke is gewoon dat ik nog maar net 15 kilo afgevallen ben. Dat betekent dat ik nog niet helemaal gewoon was aan het nieuwe eetpatroon en hier nu een evenwicht in moet vinden. Bij het vorige bezoek aan de gyn vroeg ik of ik al wat te veel was bijgekomen ze bevestigde dit. Dus besloot ik wat beter op te letten. Geen paniek, dat betekende niet minder eten, maar gezonder. Chocola vervangen door fruit en chips door groenten bijvoorbeeld. En ah ja: ijsjes vervangen door een frisse augurk, hmmm. Momenteel zit ik dan ook terug op een gezonde curve.

Jongen of meisje

Het is een beetje stout van me om jullie zo in spanning te houden, maar hier komt het dan: het wordt een … meisje. Ik word dus een meisjes- mama, spannend! Al een aantal weken voordat ik de geslachtsbepalende echo kreeg zat ik in mijn hoofd met het idee dat het een meisje zou zijn. Niet omdat ik daar een of ander voorteken voor zag dat eerder bij de volkswijsheden thuishoort dan bij de wetenschap. Gewoon omdat je je iets moet voorstellen en mijn gedachten gingen naar een meisje, gewoon, zomaar. Ik zie het helemaal zitten en een extra voordeel: ik kan nu veel naaien qua rokjes en kleedjes.

En ook mr. Cp ziet het helemaal zitten 🙂

Kruippakje #1

‘Ik ga niet te veel kleertjes maken in een hele kleine maat hoor, ze groeien er zo uit!’… Ik hoor het me nog zeggen, voor de zwangerschap en voor de gierende hormonen dan toch. Ondertussen heb ik al wat heerlijke stofjes gevonden en heb ik het tweede kledingstuk af. En dat er nog gaan volgen, daar mogen jullie zeker van zijn.

Het is eigenlijk dankbaar werk vind ik. Ze groeien er misschien wel snel uit maar het duurt ook minder lang om te maken en je hebt veel minder stof nodig dan voor volwassen kledij. Dat betekent voor mij dus vooral: als je een fout maakt, minder tornen, je kan gewoon even een nieuw stukje knippen. Stof genoeg.

Hoewel ik met dit pakje wel wat moeilijkheden heb gehad. Er werd mij via facebook aangeraden om een extra ‘ei’ toe te voegen om ruimte te maken voor het enorm schattige pamperkontje. Dit heb ik via de tutorial van Petrol&Mint gedaan. Het ging wel redelijk goed, maar ik knipte iets te ijverig in de stof. Namelijk net een paar seconden voor ik las dat ik de beentjes best zou verlengen. Omdat ik het nog niet ‘aan’ de baby kan passen, heb ik dus voor de zekerheid extra lang boordstof geknipt voor de beentjes. Als het te kort is kan ik deze uitrollen.

Wel zag ik bij Liesellove dat zij dit ‘ei’ niet toegevoegd heeft, dus ik ga er ook enkele maken zonder. Het lijkt me ook maar niks als het te veel op een zak gaat lijken namelijk.

Maar mensen toch, je kan niet geloven hoeveel zin ik heb om hier een ieniemienie persoontje in te steken. Momenteel ben ik 19 weken dus ik moet wel nog wat wachten. Wat natuurlijk snel kan resulteren in een hele grote stapel zelfgenaaide baby- kleertjes. Ik hou jullie op de hoogte!


Stof: stoffenspektakel
Patroon: Jumpsuit Kiind