Schuldgevoel als moeder

We hebben een rustige ochtend achter de rug, Elisa en ik. Mr cp was deze ochtend thuis dus dan luieren we net dat beetje langer in bed en kan ik net dat beetje meer voor mezelf doen. Heerlijk zo een gestolen ochtend. Ondertussen is hij al vertrokken naar zijn werk en doe Elisa haar middagdutje.

Tijdens die dutjes kijk ik meestal een beetje tv. Een gewoonte die ik gekregen heb toen ik in het begin van mijn tweede zwangerschap te moe was om iets te doen en probeerde om wakker te blijven (meestal faalde ik na een half uurtje al en sliep ik vooral lekker mee).

Nog steeds kijk ik nu vaak even wat tv voordat ik een beetje in actie schiet. Ik denk namelijk steeds: je weet nooit dat Elisa vroeger wakker is en dan heb ik geen rustmoment gehad. Het tv moment begint wel steeds korter te worden nu ik weer energie heb, en als je me volgt op Instagram weet je dat ik weer productief bezig ben, vooral met de grote kuis momenteel (hallo nesteldrang).

Nu dit is wel een hele lange inleiding om te vertellen dat ik dus wat youtube keek en daarin een moeder haar ochtendroutine volgde. Ze vertelde dat ze de kinderen enkel in het weekend iets met chocolade geeft bij het ontbijt en tijdens de week meestal vanalles zelf maakt. Welkom schuldgevoel! Sinds kort eet Elisa heel graag ontbijtgranen en dan zeker die met chocolade..

Direct begon ik te twijfelen aan mijn opvoeding en vooral aan alles wat ze eet. Elk koekje, elke traktatie, elk extraatje bij de boterham werd een twijfelgeval. Niet dat die youtubster dat zo bedoelde maar zo kwam het bij mij binnen. En ik denk dat veel moeders dit hebben op allerlei vlakken. Je vergelijkt jezelf met anderen en in dit tijdperk van social media kan je steeds verder kijken dan je vriendenkring en familie.

En hoewel ik dit ook iets goed vind, want het is goed om jezelf te evalueren ook als moeder en bij te leren. Kan het heel snel negatief worden als je het te serieus neemt. Zo zou ik vanaf nu elk ontbijt zelf kunnen gaan klaarmaken en nooit meer chocolade geven. Maar dat heb ik dus natuurlijk niet gedaan. Het idee van zo een chocolademoment te beperken vond ik wel goed en heb ik dus ook meegenomen. En ik heb al eens wat muffins gemaakt met appel en banaan waar ze heerlijk van smulde. Maar deze ochtend.. toen mr. Cp onverwachts een ochtend extra thuis was, aten we gewoon chocoladecornflakes en Elisa smulde lekker mee.

(deze foto is van een andere keer duidelijk, we hebben niet de gewoonte om lasagne als ontbijt te eten :D)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.