39 weken: Mind the whale

Als ik dit schrijf ben ik nog maar een paar daagjes verwijderd van de 39 weken. Vooruit schrijven is nooit een probleem maar het zou dus zo maar eens kunnen dat dit bericht online komt en ik al een lief meisje heb verwelkomd. Hou dus zeker mijn Instagram in de gaten, daar zal het al snel verschijnen! Ondertussen neem ik jullie mee voor een update.

Walvis:

De hele zwangerschap lang heb ik mij redelijk fit gevoeld. Goed, ik had wel zeer vermoeiende eerste weken, maar fysiek kon ik elke beweging nog doen: schoenen aandoen, bukken, uit de auto stappen, uit de zetel komen, … het lukte me allemaal. Als je niet zwanger bent zal je wel denken – wat zij nu leuk vind – maar geloof me, het is pure verwennerij als je dit lang kan doen. Sinds twee dagen – ja echt, zo plots – voel ik mij wél als een walrus. Al die bewegingen worden mij te veel en het voelt aan als een echte overwinning als ik me in bed van de ene naar de andere zij heb kunnen draaien.

Striemen:

De staat van mijn lichaam is ook een beetje aan het veranderen. Natuurlijk wist ik dat ik na de bevalling nooit meer de strakke buik zou hebben die ik had (kucht zéér hard). Maar ik ging er ook van uit dat ik vol met striemen zou staan na de komst van die ukkepuk. Toen er echter op week 37 nog geen scheurtje te zien was, werd ik echt hoopvol. Zou ik er zonder striemen vanaf komen? Week 38 liet me toch een beetje twijfelen, en met week 39 wist ik het zeker: ze zijn onderweg. Ach ja: oorlogswonden enzo he?

Ze mag nu al komen:

Sinds twee dagen, ja inderdaad weer die twee dagen, heb ik ook echt het gevoel dat ze mag komen. Daarvoor leek het mij allemaal nog wat te vroeg, vooral voor haar, maar ik had ook nog van alles te doen voor haar komst. Maar nu kan ik echt met moeite wachten. Elke keer dat ik een steek of een krampje voel, hoop ik dat het zo ver is.

Werken:

Over dit onderwerp wil ik heel graag nog wat meer vertellen, een uitgebreide blogpost volgt dus nog. Momenteel ben ik namelijk nog aan het werk. Tot 39 weken zwanger werken is toch minder evident dan ik eerst dacht. Als je dit leest is het morgen mijn laatste dag en daarna start mijn bevallingsverlof. Ik zie er dan ook echt naar uit om thuis op het gemak nog wat spulletjes klaar te zetten, wat te naaien en vooral veel te rusten.

Insta bevallingsverlof:

Over dat bevallingsverlof ook het volgende, ik ga proberen om vanaf morgen ook via Instagram en vooral Instagram stories jullie wat mee te nemen in hoe dit verlof voor mij is. Ik zeg echt zeer duidelijk ‘proberen’ omdat ik geen belofte doe dat er elke dag iets online komt. Stel je voor dat ik dan een dagje niets post: weten jullie direct hoe laat het is 🙂 Wie komt me volgen?

Een gedachte over “39 weken: Mind the whale

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *