Een maand mama

Poppemie, schatje, snoepje, drolletje, reutelkontje, dropje,… Allerlei namen hebben de revue al gepasseerd. Haar naam is Elisa, maar het gaat vanzelf. Ik ben nu een maand mama en begin ervan te genieten. Dit ging niet per direct en dat verhaal wil ik met jullie delen.

Mijn bevallingsverhaal is eigenlijk het begin van dit verhaal maar ik kies er toch voor om nog even te wachten voor ik dat op papier zet. Iets met weinig tijd een baby en prioriteiten enzo. Het was alleszins een zware bevalling die mij enorm moe gemaakt heeft. De komst van Elisa is dus met een serieuze vermoeidheid gestart. Ik wist niet dat het ook met serieuze onzekerheid zou starten.

De eerste dag ging helemaal prima, ze was rustig rond aan het kijken of sliep soms ineens 4 uur aan een stuk. Blijkbaar zijn baby’s ook gewoon moe van een bevalling, want daarna haalde ze het ineens dubbel en dik in. Ik  wou heel graag borstvoeding geven en zij wou heel graag drinken: lees om het uur. Dat was dus een uur eten geven, een half uur wiegen, een half uur slapen om dan terug van nul te starten. Het was een uitputtingsslag. Tussendoor moest ze ook enorm veel overgeven en zeer hard persen voor haar scheetjes, dus vaak sliep ze tussendoor ook heel slecht.

Er waren wel momenten dat ze eens wat langer sliep hoor, maar die kon ze zeer goed plannen wanneer er bezoek was. Leuk voor het bezoek, maar ik zag een uurtje of twee slaap aan me voorbij gaan.

Oververmoeid en huilend de nacht door ging ik ten rade bij heel veel mensen: de vroedvrouwen, vriendinnen en vooral mijn zus. Allemaal kwamen ze met raad en door dat allemaal samen te voegen en er mijn eigen ding van te maken ging het ineens na twee weken beter. Wat ik deed? Een mengeling van: inbakeren, osteopaat, druppeltjes voor de krampen, kersenpitkussen voor de krampen, betere boerhouding voor het overgeven én voeden op schema.

Ik kan alles 100% aanraden, maar vooral over voeden op schema ben ik bijna lyrisch. Het geeft mij rust dat ik weet wanneer ik haar best eten geef maar ook wanneer ik het zonder problemen kan proberen uitstellen. Dat uitstellen doe ik door te wiegen, rond te lopen, een tut te geven of wat te spelen. Als deze dingen niet helpen laat ik haar niet huilen en overstuur worden maar geef ik toch eerder eten. (dus vlieg me niet aan: ik laat ze niet maar een beetje huilen). Sinds ik dat doe ervaar ik bij haar ook meer rust.

Je vraagt je misschien af wat ik nu dan wel versta onder ‘het gaat beter‘. Overdag heeft ze terug wat wakkere momenten waarin ze gewoon tevreden is. Ze wil dan wel meestal gepakt worden, maar daar is ze dan ook blij mee. De scheetjes moet ze minder hard op persen en ze zit dus veel minder te friemelen de hele dag door. Ze slaapt grotere blokken, ‘s nachts geef ik bijvoorbeeld wel enkel op vraag eten en ze heeft nu al een hele week dat ze een slaapje doet van 3 uur, dan even drinkt om dan een slaapje van 4 uur te doen. Heerlijk is dat. En sinds ik een warmwaterkruik gebruik om haar bedje en box op te warmen slaapt ze ‘s nachts één blok in haar bedje en overdag soms ook eens een blok van 2u in haar box.

Doordat zij zich duidelijk beter voelt, voel ik me ook beter. De onzekerheid is er zeker nog en ik zit soms nog eens wat te huilen omdat het vermoeiend is en ik niet altijd weet wat te doen. Maar ik heb goede momenten waar ik me aan kan optrekken en kan daardoor steeds meer genieten van mijn dochter. De moeilijkere momenten kan ik nu wat beter aan.

Wat ik nu wel heb is dat elke keer dat het goed gaat, ik schrik heb dat het een ‘one-time-event’ is en dat het weer slecht gaat gaan. Ik hou dus de hele tijd mijn hart een beetje vast. Ik vraag me af of jullie dat herkennen of dat ik daar de enige in ben?

Een gedachte over “Een maand mama

  1. Anske schreef:

    Heel realistisch en herkenbaar verhaal. Hier al 2 zoontjes en de angst om het goede te verliezen is er nog steeds! Het mindert wel hoor maar ik blijf consequent voornamelijk om het goede niet te doorbreken. Ik durf niet al te blij zijn met een goede nacht want wie weet wat morgen brengt… Heel herkenbaar dus 😁

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *