As we speak #5

Dat het lang geleden is! Ik heb maar liefst twee maanden niets van mij laten horen. En eigenlijk ben ik niet zo van de ‘sorry dat ik afwezig was- berichten’ want die zou ik om de zoveel tijd wel eens kunnen schrijven. Deze keer wil ik toch eens wat vertellen over waarom ik weg was en hoe het nu met ons gaat.

De lange afwezigheid had eigenlijk een beetje te maken met mijn pols. Die is in alle hevigheid teruggekomen en ik kon niet echt veel meer doen. Ik deed het noodzakelijke voor het huishouden en voor Elisa maar alle hobby’s verdwenen op de achtergrond. Typen, naaien, lezen of toch het vasthouden van een boek,.. het deed allemaal veel te veel zeer. Ondertussen heb ik voor de tweede keer een spuit gekregen en bid ik dat de pijn nu ook wegblijft hiermee.

Een andere reden is ook dat ik op bepaalde vlakken even de ‘goesting’ verloren had. Ik schrijf heel graag blogposts en als ik mij laat gaan zou ik gerust elke dag een post kunnen schrijven, maar ik ben niet goed in foto’s zoeken, maken, bewerken,… Dus soms staat een leuke post in mijn conceptenvakje te verpieteren en gooi ik het uitiendelijk weg omdat ik maar geen leuke foto vond en het ondertussen al wat te oud is. Bijvoorbeeld een post met favorieten voor een baby tussen 3 en 6 maanden: nu Elisa 9 maanden is, kan ik die nog moeilijk fotograferen he.

Overigens heb ik nog altijd heel veel ideeën om te schrijven en ga ik mij wat minder laten doen door die foto’s. Ik hoop dat jullie mijn blog ook lezen als er maar één foto staat of als de foto iets waziger is. Dat is ook het echte leven he.

Waar ik ook een beetje genoeg van had was om alles te gaan promoten. Alles op facebook, en op instagram met een leuke frisse tekst en de juiste hashtags.. Dat ga ik nog steeds doen hoor, maar het hoeft niet meer op elk kanaal een andere foto en een andere tekst te zijn, als je dus soms twee of drie keer hetzelfde ziet passeren, denk dan maar gewoon: ‘tof dat ik het ook zo nog eens zie ;)’.

Trouwens deze blogpost is wel van een foto voorzien, ééntje maar, een foto van ons gezin die boekdelen spreekt over hoe onze vakantie was: avontuurlijk, gezellig, samen. We zijn gaan wandelen in Oostenrijk, hebben stadjes bezocht en hebben soms gewoon gezellig in ons appartementje dat we huurden vertoeft.

Het gaat dus goed met ons, Elisa is een hele toffe baby die echt haar karakter aan het ontwikkelen is. De laatste tijd lacht ze heel snel en heel veel, ze is vaak enthousiast maar kan ook wel eens koppig of kwaad worden. Aangezen deze blog eigenlijk al heel lang is ga ik het hierbij houden en beloof ik jullie heel binnenkort een nieuwe blog met een update over Elisa, nu 9.5 maand. Willen jullie daar graag een voedings- en slaapschema bij?

Mom life … met een 2 maand oude baby

Ik merk dat ik zelf vaak op zoek ben naar hoe andere ouders het doen. Hoe de dag er uit ziet, gewoon even binnenkijken en zien hoe anderen het ervaren. Bij mij is er ook al wat regelmaat te bespeuren en het leek me leuk om elke week een dag bij te houden, een 24 uurs-inkijkje in ons leven. Deze rubriek zie je vanaf nu wekelijks op mijn blog verschijnen onder ‘mom life’. Wie weet help ik er weer andere kersverse mama’s mee die graag zien hoe een ander het doet.

Dinsdag 16/01/2018

Om 2u30 gaat de wekker, aleja, Elisa begint toch wat te sputteren. De eerste keer dat ik haar ‘s nachts hoor geef ik standaard een tut. Soms valt ze terug in slaap en soms niet. Door dat te doen ben ik van 2 keer naar 1 keer drinken ‘s nachts kunnen gaan met haar. (toch al 12 dagen, and counting)

Pas om 3u09 hoor ik haar weer, ze is dus toch voor een goede tijd terug in slaap gevallen. Normaal zou ik haar nu drinken geven maar als ik naast haar bed sta ligt ze alweer te tukken. Ze kreunt toch nog een beetje dus ik geef haar de tut. Hoopvol denk ik dat ze een keertje moet leren doorslapen he. Het zal misschien niet direct voor vandaag zijn, maar hoe langer ze ‘s nachts leert slapen zonder drinken hoe dichter bij het ultieme doel we zijn.

3u40 begint ze terug wat lawaai te maken. Ik probeer nog eens een tutje te geven maar nu is ze niet meer tevreden met de tut. Tijd voor drinken dus. Ik neem haar bij mij en probeer wakker te blijven als ze drinkt. Soms val ik in slaap en word ik wakker om te merken dat ze al 30 min aan een kant drinkt, terwijl ik toch elke 20 min wil wisselen. Deze keer blijf ik goed wakker en na het drinken valt ze in slaap.

7u00 vandaag wil ik uittesten hoe het zou zijn met een nieuw schema, dus de wekker maakt me wakker en in plaats van erdoor te slapen (wat ik al vaak gedaan heb afgelopen maanden) sta ik toch op. Elisa wordt vrolijk wakker en nadat ze verschoond is en haar kleertjes aanheeft drinkt ze bij mij in bed. Het drinken gaat niet helemaal goed, ze lijkt al redelijk snel genoeg te hebben dus laat ik haar stoppen en hou ik haar 15 min recht. Ondertussen spelen we wat optrekspelletjes, haar favoriete spelletjes van het moment!

Om 8u douch ik en maak ik mezelf klaar. Tegenwoordig heb ik daar publiek voor, ja ik weet echt niet hoe andere mama’s dat doen hoor, als je tips hebt: laat maar komen. Maar ik zet Elisa simpelweg in een sitter bij mij in de badkamer en geef haar af en toe een beetje aandacht. Ze is meestal lang genoeg tevreden dat ik mij rustig kan klaarmaken

Hierna speelt ze nog even in haar box en dan om 9u vertrekken we samen naar de winkel. Ik wacht altijd expres tot 2u na haar opstaan omdat ze dan moe genoeg is om een dutje te doen. En zoals altijd valt ze mooi in slaap in de auto.

11u: Ik zit Elisa weer te voeden, ondertussen draait de was en de afwasmachine en heb ik de boodschappen al weggestoken. Ik ben zeer tevreden over zo een ochtend en geniet terwijl ik youtube kijk.

Om 12u kan ik zelf eten terwijl ze in de box tegen haar mobiel tettert en daarna spelen we nog wat optrekspelletjes. Echt waar ze vindt het heerlijk om plat te liggen en dan rechtgetrokken te worden naar zit. Als ik dat zou moeten doen zou ik zuchten en puffen en daarna blij zijn dat mijn buikspieren weer eens in actie geschoten zijn.. Hoe oud moet je zijn voor je het een work-out noemt?

Rond 12u45 probeer ik haar te slapen te leggen zodat ze al slaapt als het kraambezoek komt. En ja, ik krijg nog kraambezoek! Zoals het er nu uitziet denk ik dat dat nog komt tot ze 4 maanden is, we zullen zien. Het slapen lukt en het bezoek komt aan, natuurlijk is ze direct weer wakker en moet ik haar een half uur of langer in slaap wandelen. Ondertussen is ze wel rustig en kan ik wel gezellig praten.

Iets voor 15u geef ik de subtiele hint dat Elisa bijna moet drinken. Ze is ondertussen wakker en zit lief te lachen naar het bezoek. Gelukkig begrijpen ze de hint en even later zit ik weer in de zetel te voeden met youtubefilmpjes erbij. Het hele riedeltje van recht houden, spelen herhaalt zich weer tot ik wil koken om 17u15. Ik leg haar eerst in haar box om te slapen en wonder o wonder, dat lukt!! Koken met een slapende baby, ik denk dat dat de eerste keer is hoor. Meestal moet ik haar in de sitter bij mij in de keuken nemen. Natuurlijk is ze wel weer wakker op het moment dat het eten klaar is en we willen eten. Alleen spelen wilt ze nu niet meer dus zit ze bij mr. CP op schoot tijdens het eten.

Dan geef ik haar snel na het eten om 18u30 terug eten, een half uurtje vroeger dan normaal maar ik moet om 19u30 bij de kine zijn. Ik doe namelijk post- natale kiné. Echt een aanrader, als je het laat voorschrijven door de gyn zijn er ook 9 sessies helemaal terugbetaald. Ideaal om even iets aan je lichaam te doen en die buikspieren terug bij elkaar te proberen rapen.

Als ik thuis kom gaan we om de beurt onze pyjama aandoen. Elisa is wakker en wilt niet meer alleen liggen. Ach ja, ze valt uiteindelijk wel in slaap in de arm en dan kunnen we haar nog even wegleggen tot we ze om 22u00 wakker maken om te drinken. Zoals altijd valt ze dan direct na het drinken in slaap. Maar deze keer ga ik slapen in de hoop dat ze deze nacht wat meer uurtjes aan één stuk slaapt!

Vind je het leuk om te lezen hoe mijn dag er uit ziet? Is het herkenbaar? Heb jij een héél ander verhaal of nog tips? Laat het zeker weten, ik lees het graag!

En toen kon ik mijn dochter niet meer optillen

Jes, denk ik, ik zit in een goed ritme. Elisa begint mooi slaapjes in de box en in haar bedje te doen, ze begint ook wat zelf te spelen dus ik heb net genoeg tijd voor mijn huishouden. ‘s Nachts komt ze maar 1 keer drinken dus ik heb genoeg slaap om de dag door te komen. Morgen ga ik daar eens iets over schrijven op mijn blog, maar nu eerst slapen. Dan gebeurt het, ik sukkel al 4 weken met een ontsteking op de pees van mijn duim maar nu, midden in de nacht als ik Elisa een tutje wil geven doe ik een verkeerde beweging. De pijn is zeer intens en ik weet direct dat het niet goed zit. De pijn blijft ook en ik weet direct: ik kan mijn eigen dochter niet meer optillen.

Mr. cp wordt wakker van mij en haalt Elisa uit bed en legt haar goed zodat ik haar toch drinken kan geven. Ik hoop dat het met een beetje slapen en wat rust betert. Slapen lukt niet echt want ik begin al direct te piekeren. Wat als ik haar echt weken niet meer kan tillen? Wat als ik enkel medicatie kan nemen die niet samen gaat met borstvoeding en ik moet stoppen nu het net zo lekker gaat? Wat als?? De vragen spoken door mijn hoofd.

Als ik de volgende ochtend wakker word merk ik direct dat het nog even erg is. Mr. Cp moet gaan werken maar ik heb gelukkig nog een moeder die steeds paraat staat. Als ik haar bel is ze direct bereid om te komen helpen. Het eerste pampertje moet ik wel nog even doen, want zo snel is ze hier ook niet en Elisa kan ik niet in een vuile pamper laten liggen. Heel wat pijn later geef ik haar liggend drinken, haar aanleggen gaat zeer slecht en ze drinkt zeer onrustig.

Mijn mama staat hier al heel snel, ze woont gelukkig dichtbij. Ik ben ondertussen in tranen. Het drinken ging zo moeilijk en ik ben nog steeds aan het piekeren hoe alles nu verder moet. Mijn mama geeft me een luisterend oor en ik zie het even weer zitten. De hele dag is ze er om te helpen. Ze tilt Elisa op om weg te leggen, om mij aan te geven voor het drinken, ze doet alle pampertjes en ja, ook de spuitluiers. Ze smeert zelf mijn boterham want ik kan het mes niet vasthouden. Het probleem is wel dat mijn mama een ontsteking heeft aan haar schouder, dus ook haar lukt het niet allemaal heel vlot. De lamme leidt de blinden enzo. Maar samen trekken we onze plan.

In het ziekenhuis zien ze op de echt dat de ontsteking zeer serieus is en er echt iets aan moet gedaan worden. De dokter schrijft ontstekingsremmers voor (na een uitgebreid overleg met haar collega’s over het gebruik bij borstvoeding). Ik moet een lagere dosis nemen dan aangeraden, minder lang ook, 5 dagen in plaats van 7. Heel eng vind ik dit, maar er zit niet anders op dus ik start met de pillen.

Momenteel schrijf ik dit en dat betekent dat de medicatie al iets doet. Ik kan Elisa terug optillen maar ik kan nog altijd geen boterham doormidden snijden. Sommige bewegingen gaan goed, andere zijn immens pijnlijk. Woensdag krijg ik waarschijnlijk een spuit tegen de pijn. Hopelijk gaat het dan terug goed.

Ik ben blij dat ik als snel mijn dochter terug kon optillen, maar vond die periode wel heel moeilijk. Nu nog steeds heb ik er moeite mee dat ik bepaalde bewegingen niet kan en bijvoorbeeld mijn huishouden nu niet zelf kan doen. Ik weet dat er moeders zijn die door fysieke klachten hun kinderen langere tijd niet goed kunnen optillen of verzorgen en mijn hart gaat naar hen uit.

Naaien zit er voorlopig nog niet in, gelukkig heb ik nog een aantal projectjes klaarstaan die ik graag aan jullie wou tonen en heb ik een leuk idee voor een maandelijkse rubriek. Maar daar verklap ik volgende maand meer over. Nu eerst wat genezen en niet te veel typen want ook dat is niet pijnloos.

Geen voornemens in 2018

Het nieuwe jaar is al gestart en ik heb jullie nog niet eens gesproken. Dit jaar doe ik ook niet aan al die voornemens. Vorig jaar maakte ik nog een lijstje met voornemens, daarvan heb ik één heel bijzondere gehaald: de geboorte van onze Elisa. Het mooiste geschenk dat we ons konden wensen het afgelopen jaar! En dat heeft voor mij ook alles wat in een ander daglicht gesteld.

De eerste twee maanden met haar zitten er nu op en ik moet zeggen dat het leven een stuk hectischer, chaotischer en met onzekerheden gevuld is. Het is héél leuk en ze is super lief, maar je weet nooit wat de dag brengt. Ze ligt bijvoorbeeld nu voor het eerst boven voor haar middagdutje, of dat lang gaat duren is nog maar de vraag, want overdag doet ze vooral aan dutjes van 20 a 30 minuten. Tenzij ze in de maxi cosi zit, dan kan ze gerust 2u aan een stuk slapen.

Tijd voor mezelf heeft er twee maanden lang niet echt ingezeten. Pas nu ze ook even alleen kan spelen en toch even korte slaapjes kan doen overdag zonder op de arm te moeten liggen kan ik weer wat opnemen. En dat verklaart dus ook waarom ik geen overzicht doe dit jaar, ik heb er geen tijd voor en de belangrijkste gebeurtenis heb ik uitvoerig besproken 🙂 . Leuker vind ik het om voort te werken aan nieuwe blogjes, naaiprojectjes en langzaamaan terug wat in vorm te komen. Want ja, een baby krijgen vraagt toch wat van dat lichaam. En nadat ik er zo hard voor gewerkt heb om 15 kilo te verliezen, wil ik terug ongeveer op datzelfde gewicht komen.

Vooruitkijken en voornemens maken vind ik ook zeer moeilijk dit jaar. Zoals ik al zei, is het leven voor mij helemaal anders geworden. Ik denk dat ik vanaf nu mijn leven kan opdelen als: Voor-Elisa en Na-Elisa. Twee tijdperken elk met hun leuke en moeilijke momenten. Het is hierdoor ook zeer moeilijk om in de toekomst te kijken en te zeggen: ‘kijk die dingen wil ik over zoveel weken/maanden verwezenlijkt hebben’.

Een beetje vooruit kijken kan ik wel doen, over het algemeen weet ik wel wat ik dit jaar graag wil zien gebeuren: ik wil mijn blog wat van niveau verhogen, ik wil blijven creatief bezig zijn en zoals ik al zei wil ik wat aan mijn figuur werken. Maar dat zijn allemaal dingen die ik sowieso altijd al graag wil en niet echt voor het jaar 2018 kan inzetten. Ik blijf dus gewoon werken aan de zaken waar ik altijd al wat aan wil werken.

Dat het een fantastische jaar wordt kan ik alleen maar zeker weten, het is namelijk niet alleen door de komst van mijn dochter al zo leuk maar ik kreeg van mijn lieve man ook een droogkast! Ha! Ja daar word ik nu vrolijk van zeg!!

En hoe zie jij het nieuwe jaar? Doe jij aan voornemens of neem je het zoals het komt?

 

 

As we speak #1

Omdat ik graag even binnenkijk in anderen hun leven, toon ik ook maar even een deel van het mijne. Mijn rubriek ‘doodgewone dingen‘, die trouwens een snelle dood stierf voldeed daar niet aan, dus probeer ik naar het idee van Lilith het eens op deze manier. As we speak dus.

as-we-speak1

Lezen: Ik heb net het nieuwe boek van Harry Potter uit, nu heb ik echt het gevoel helemaal mee te zijn met de hype 🙂 Het was trouwens één van de 8 boeken die ik voor mijn verjaardag kreeg. Ik zit nu trouwens op 5/8 van de stapel. Momenteel lees ik de boeken van Francine Rivers, een van mijn favoriete schrijvers. Als je haar nog niet kent begin je best met de boeken over Hadassah: ‘Een stem in de wind‘ echt een aanrader!

Bakken: Elke keer als er mensen op bezoek komen, al is het maar voor een vergadering, zie ik dat als excuus om weer eens te bakken. Alleen thuis met Mr. Cp raken de baksels nooit op dus komt het er nooit van. Maar als ik bezoek krijg, ga ik helemaal los, elke keer probeer ik weer iets anders uit. Mijn bezoek kan dus net geluk hebben met iets mega lekker of net pech als het op niets trekt. Deze week had ik twee keer bezoek, dus ik maakte een chocoladetaart (dat kon je op instagram stories al volgen) en een stroopwafelcake. Allebei om je vingers bij af te likken!!

as-we-speak

Uitkijken naar: mijn man en ik krijgen altijd na een aantal maanden kriebels om te reizen. We geven liever minder uit aan kledij en hebbedingetjes en sparen het graag om op avontuur te gaan. Dus in december gaan we naar Noorwegen (Bergen), de foto’s op internet zien er zooo prachtig uit dat ik spontaan begin te kwijlen. Het enige probleem, we reizen met een organisatie die we niet kennen en pas na het boeken ontdekte we er heel slechte reviews over: dingen zoals mensen die aankomen bij een hotel dat van niets wist, of mensen die te veel moeten betalen, of.. Ik hoop dus dat alles goed komt!

Uitstellen van: misschien een raar puntje, maar ik blijf het naaien maar een beetje uitstellen. Je kon al zien in mijn filmpje dat ik enkele leuke projecten heb liggen, maar ik raak niet echt in actie. Dat komt een beetje door mijn drukke schema, als ik dan ‘s avonds tijd heb, plof ik liever op de bank dan dat ik nog iets creatief ga doen. Dat moet ik een beetje veranderen, want van in de bank liggen krijg  je niet bepaald energie..

stoffenspektakel-buit

Plannen voor: ik heb allemaal wilde plannen voor mijzelf en mijn blog, liefst van al zou ik eigenlijk kunnen leven van mijn blog, hoewel ik niet graag betaald wordt voor een artikel (hallo tweestrijd). Maar om het allemaal wat systematischer aan te pakken en jullie mee te nemen in het ongetwijfeld spannend proces heb ik besloten om eens nieuwjaarsvoornemens op te schrijven en aangezien we 2017 worden, dacht ik er aan om er maar liefst 17 neer te pennen. Dat vind ik vooral spannend omdat ik weet dat ALS ik zo iets opschrijf, ik het ook echt allemaal ga willen doen. Dus het zou wel eens druk kunnen worden! (zei ik niet net dat ik het nu al druk heb?? Hmmm)

Zijn jullie ook al aan het denken aan nieuwjaarsvoornemens? En hebben jullie er leuke om te delen?