Schuldgevoel als moeder

We hebben een rustige ochtend achter de rug, Elisa en ik. Mr cp was deze ochtend thuis dus dan luieren we net dat beetje langer in bed en kan ik net dat beetje meer voor mezelf doen. Heerlijk zo een gestolen ochtend. Ondertussen is hij al vertrokken naar zijn werk en doe Elisa haar middagdutje.

Tijdens die dutjes kijk ik meestal een beetje tv. Een gewoonte die ik gekregen heb toen ik in het begin van mijn tweede zwangerschap te moe was om iets te doen en probeerde om wakker te blijven (meestal faalde ik na een half uurtje al en sliep ik vooral lekker mee).

Nog steeds kijk ik nu vaak even wat tv voordat ik een beetje in actie schiet. Ik denk namelijk steeds: je weet nooit dat Elisa vroeger wakker is en dan heb ik geen rustmoment gehad. Het tv moment begint wel steeds korter te worden nu ik weer energie heb, en als je me volgt op Instagram weet je dat ik weer productief bezig ben, vooral met de grote kuis momenteel (hallo nesteldrang).

Nu dit is wel een hele lange inleiding om te vertellen dat ik dus wat youtube keek en daarin een moeder haar ochtendroutine volgde. Ze vertelde dat ze de kinderen enkel in het weekend iets met chocolade geeft bij het ontbijt en tijdens de week meestal vanalles zelf maakt. Welkom schuldgevoel! Sinds kort eet Elisa heel graag ontbijtgranen en dan zeker die met chocolade..

Direct begon ik te twijfelen aan mijn opvoeding en vooral aan alles wat ze eet. Elk koekje, elke traktatie, elk extraatje bij de boterham werd een twijfelgeval. Niet dat die youtubster dat zo bedoelde maar zo kwam het bij mij binnen. En ik denk dat veel moeders dit hebben op allerlei vlakken. Je vergelijkt jezelf met anderen en in dit tijdperk van social media kan je steeds verder kijken dan je vriendenkring en familie.

En hoewel ik dit ook iets goed vind, want het is goed om jezelf te evalueren ook als moeder en bij te leren. Kan het heel snel negatief worden als je het te serieus neemt. Zo zou ik vanaf nu elk ontbijt zelf kunnen gaan klaarmaken en nooit meer chocolade geven. Maar dat heb ik dus natuurlijk niet gedaan. Het idee van zo een chocolademoment te beperken vond ik wel goed en heb ik dus ook meegenomen. En ik heb al eens wat muffins gemaakt met appel en banaan waar ze heerlijk van smulde. Maar deze ochtend.. toen mr. Cp onverwachts een ochtend extra thuis was, aten we gewoon chocoladecornflakes en Elisa smulde lekker mee.

(deze foto is van een andere keer duidelijk, we hebben niet de gewoonte om lasagne als ontbijt te eten :D)

Help! Wasbaar luieren?

Eigenlijk schaam ik me er een beetje voor. Ik ben al sinds Elisa haar geboorte, of eigenlijk al ervoor, aan het twijfelen over wasbaar luieren. Hoewel niet helemaal, tot een paar maanden voor haar geboorte was ik er zeker van dat ik dit zou doen. Goed voor het milieu en de portemonnee. Maar die laatste maanden ging ik me er in verdiepen en durfde ik de sprong niet wagen.

Misschien zou ik het luiheid kunnen noemen. Ik las al die verhalen op de facebookgroepjes van de wasbare luierbrigade over lekkende luiers, uitslag op de billetjes, zoektochten naar de juiste boosters… En ik raakte helemaal de weg kwijt, zo een zoektocht daar had ik geen zin in. Daarbovenop kwam nog dat ik er toch mee inzat dat Elisa misschien een te dik pamperkontje zou krijgen en dat voor de kleding wat lastig zou zijn en misschien zelfs minder schattig.

Ondertussen ben ik er al van overtuigd dat Elisa nooit minder schattig kan zijn. Haar schattigheid is niet te evenaren groot, zoals waarschijnlijk elke mama wel denkt van haar kind. Ergens onderweg kwam ik wel op een rommelmarkt wasbare zwemluiers tegen (totsbots voor de geïnteresseerden). Dat leek mij wel nog eens goed om uit te proberen. Ze waren bijna ongebruikt en leken me zeer praktisch.

Het duurde een tijdje voordat we gingen zwemmen met haar en de eerste keer durfde ik de wasbare luiers die ik mee had niet gebruiken. De dame achter de kassa waarschuwde me zeer uitdrukkelijk voor een stof in het water dat zou verkleuren als er urine in komt. (Was dat geen fabeltje?) Het zou niet de eerste keer zijn dat ze het badje op kosten van de ouders had moeten laten legen waarschuwde ze me. Dus ik kocht braaf een zwemluiertje aan de balie.

Vandaag echter besloot ik stoer de zwemluier te gebruiken die ik toen kocht. Met een beetje proppen past ze er nog net in. Ik moet eerlijk zijn: ik ben fan! Geen te dik pamperkontje, het deed zijn werk (denk ik dan toch) en ik kan het gewoon nog eens gebruiken. Ondertussen ben ik al even gaan speuren op het internet en ik ga de volgende maat van zwemluiers kopen. Twee voor de zekerheid. Als we op vakantie gaan lijkt me dat toch het handigste.

Het heeft me ook weer aan het denken gezet om ook gewoon zo wasbaar te luieren. Daarnet zat ik weer op het internet vol goede moed, maar .. helaas .. ik ben weer in paniek. Wat als ik zakken geld steek in de verkeerde luier en ze na een uur al doorlekt of ze direct rode billetjes heeft?


Elisa 1 JAAR!

Elisa werd 1 jaar! Dat is een mijlpaal die niet kan ontbreken op mijn blog vind ik zo. We hebben het uitgebreid met twee feestjes (onze familie is te groot om in één keer te doen) en ondertussen zijn we al meer dan een week verder.

Ze verjaarde op 2 november en ik moet zeggen ik was er best emotioneel van. In verschillende kringen wordt ze nu al een dreumes genoemd.. een dreumes.. Voor mij is ze pas een dreumes als ze los kan stappen. Kwestie van het groot worden een klein beetje uit te stellen. Vaak hoop ik dat ze iets zal kunnen of zie ik uit naar de volgende stap, maar afgelopen week wou ik haar toch zo even klein houden. Ik denk dat ik het best zo kan omschrijven: ‘ik mis haar nu al‘. Ik mis nu al de momenten dat ze alleen bij mij wilt zijn, dat ze zo oplicht als ze mij ziet, dat ze kijkt of ik nog in de buurt ben en dat ze zelfs oogcontact zoekt bij het laten van een moeilijke scheet ;).

Elisa is een geweldige meid. Ze is sociaal en vindt het leuk als andere mensen haar aandacht geven. Ze is vrolijk en avontuurlijk, ze is druk en zit toch ook graag even een boekje te lezen. Ze kan koppig zijn maar leert ook langzaamaan dat nee ook nee betekent en legt zich er dan bij neer.

Momenteel stapt ze nog niet zelf maar ze doet niet liever dan aan de hand rond te stappen. Wat mij een zere rug heeft bezorgd. Sinds ze maar één handje nodig heeft hoef ik minder diep te bukken en gaat het beter. Ik vermoed soms dat ze het wel zou kunnen alleen, maar dat ze het zo gewoon is dat ik haar toch wel help en dat ze zich dus een beetje laat bedienen..

Ze eet ondertussen ook volledig met de pot mee. Ik heb die papjes afgezworen een week voor ze 1 jaar werd. Ze zat toch de hele tijd te vragen naar ons eten en zag die papjes steeds minder goed zitten. Hoewel ze in de opvang toch nog papjes eet.. (zei ik al dat ze koppig kan zijn?).

Wat kan ik nog zeggen over Elisa? Er is zoveel om te vertellen maar omdat ik er zo emotioneel over ben kan ik het zo moeilijk onder woorden brengen. Het helpt ook niet dat er hier een emotioneel liedje opstaat en ik dus bijna half in tranen ben. Dus ik sluit maar af met een paar woorden naar Elisa gericht.

Elisa: Ik zie enorm uit naar wat we allemaal samen gaan meemaken, waar we samen over gaan lachen en waar we samen over gaan huilen. Ik zie er naar uit dat je jezelf ontwikkelt en dat ik daarin een steun mag zijn. En ik mis je nu al lieve schat. Al mijn liefde, altijd.

Baby update – Elisa 10 maanden

Deze week heb ik redelijk wat gehuild: Elisa is namelijk gestart bij de onthaalmoeder. Twee dagen in de week gaat ze daarnaartoe. Ik had niet verwacht het er zo moeilijk mee te hebben, gelukkig heb ik een lange rit naar mijn werk dus waren de tranen tijdig gedroogd. Elisa heeft het er trouwens stukken makkelijker mee hoor, die speelt er lekker op los en doet het daar heel goed!

Ze is nu 10 maanden die dochter van mij en wat een kapoen. Soms kan ik echt naar haar kijken en verschieten van hoe groot ze nu al is. Ik zeg dit wetende dat ik dit ooit ga teruglezen en denken ‘moh gij rare, zo een klein pagatterke’. Toch vind ik haar nu groot. Volgens de groeicurve is ze ook net iets groter dan gemiddeld wat niet heel raar is want ik ben groot en mr. Cp met 1.93m is ook niet van de kleinste.

Ik had waarschijnlijk nog niet verteld dat ze ook al kruipt, al eventjes hoor. Ze is heel voorzichtig begonnen toen ze 8 maanden was en nu vindt ze het al heerlijk om super snel van ons weg te kruipen terwijl wij haar speels proberen te pakken. Ondertussen stapt ze ook al met hulp, dus aan de loopwagen, aan de zetel, aan de hand. Haar evenwicht is nog niet helemaal ‘on point’ dus ik denk wel dat het nog even zal duren voor ze ook echt los stapt maar ik vind het tof dat ze gewoon haar tijd neemt.

Qua eten doet ze het ook goed hoewel ze tegen de avond bij haar groentenpap meestal een soepstengel nodig heeft. Ze wilt namelijk heel graag zelf bezig zijn met eten. Als we iets eten dat voor haar ook kan geef ik haar meestal daar stukjes van in plaats van die soepstengel en dat doet ze ook prima. Ik probeer ook om zoveel mogelijk met de pot mee te doen voor haar maar het moet nog steeds gemixt worden. Niet omdat ze geen stukjes kan eten hoor. Stukjes in de groentepap… die zijn vies volgens haar en gaan dezelfde weg er weer uit als dat ze in haar mond terecht gekomen zijn.

Slapen… Ook zoiets waar mensen altijd naar vragen als ze vragen hoe het met Elisa is. Ik zal het zo zeggen: de ene nacht is de andere niet. Overdag heeft ze eigenlijk een perfect ritme maar ‘s nachts heeft ze zo af en toe nog eens een tutje nodig. Dat varieert van 2 keer per nacht tot 7 keer per nacht. ‘T zal wel weer beteren zeker?

Alleszins slaapt ze bij de onthaalmoeder wel goed, dat is ook al een geruststelling. De tweede dag dat ik haar afzette deze week ging trouwens al beter hoor. Voor mij dan bedoel ik, zij vindt het allemaal prima!

Hieronder schrijf ik nog even ons schema van het moment 😉 Tot de volgende blog lieve lezers!


7u wakker: aankleden, fles, spelen
8u30 ontbijt: meestal pap
9u30 slapen
11u wakker
12u middagmaal: 1a 2 boterhammen met smeerkaas, confituur, boter, pindakaas,… (niet allemaal samen hoor)
14u00 slapen
16u00 wakker: fruitpap
18u00 avondeten: groentepap en wat extra’s uit de pot of een soepstengel
19u a 19u30 slapen: afhankelijk of ze al dan niet een bad krijgt die dag

6 maanden baby- update

Zoals je uit de titel en de niet mis te verstane foto kan afleiden: Elisa is vandaag 6 maanden geworden. Ze is echt het pasgeborene kwijt (al een tijdje hoor) en is aan het uitgroeien tot een persoontje met een eigen willetje. Daarom vond ik het wel eens tijd om een update te geven, dus in deze post: hoe gaat het met haar.

Speeltijd

Terwijl ik schrijf zit Elisa in haar bouncer waar ze het heerlijk vindt. In het begin was ze het na 5 min beu omdat ze het speelgoed niet in haar mond kreeg. Maar nu heeft ze dus al ontdekt dat ze meer dingen kan doen met dat speelgoed. Ze is ook heel sterk in haar ruggetje en zit met steun al redelijk goed. Daardoor kan ze bij ons aan tafel al in de eetstoel, wat ze geweldig vindt!

Toen ze ongeveer 3 maanden was, rolde ze voor het eerst een paar keer om. Daarna heeft ze een pauze van een maand ingelast! Ondertussen heeft ze het rollen herontdekt en kwam de rol van buik naar rug er ook al bij. Op haar buik liggen vindt ze daardoor ook minder lastig, ze kan als ze wilt terugrollen.

De geluidjes die ze ondertussen maakt zijn ondertussen ook al kostelijk om aan te horen! Vooral belletjes blazen is favoriet, en het gezicht dat ze daarbij trekt is alles behalve charmant, maar voor schattigheid krijgt ze alsnog een 10/10.

Groei

Afgelopen week mochten we ook terug bij kind en gezin wat ik altijd leuk vind omdat ze dan gewogen en gemeten wordt. Ze is nu 67cm en 7.2kg en zit netjes op het gemiddelde. Ze draagt dan ook kleding maat 68 met af en toe al een 74 er tussen. Zeker zomerkledij, voor die paar warme dagen die we hadden afgelopen maand wou ik niet geen maat 68 meer kopen.

Slapen – eten – pamper vullen – repeat

De dagschema’s die je via #momlife meekreeg liggen al even op zijn gat. Vooral omdat ik gewoon zo slecht ben in foto’s trekken. Ik hou ervan om dingen neer te schrijven, maar moet daar ook nog beeld bij? Nuja, ze heeft een tijdje een heel goed schema gehad, gooide dat terug in de war en zit nu redelijk in een nieuw schema. Na een tijdje zeer goed observeren van haar vermoeidheidssignalen kwamen we er samen weer uit. Het is niet altijd heel makkelijk hoor, als ze eens vroeger wakker is of later wilt slapen raak ik snel in de war met wanneer ik haar dan eten moet geven. Een les in flexibiliteit voor mij! Voor de geïnteresseerden schrijf ik even haar schema nu op:

  • 7u00 wakker (vaak een half uur tot een uur vroeger maar heel soms 7u, dus het is meer wishful thinking). Als ze wakker is kleed ik haar en krijgt ze gelijk haar flesje voor de ochtend. Ze speelt dan een tijd in de box terwijl ik me verder klaarmaak en ontbijt. Tot ze het beu is en ik samen met haar speel of haar iets anders geef.
  • 9u00 rond deze tijd gaat ze terug slapen, als ze vroeg wakker was kan dat iets vroeger zijn, als ze lang geslapen heeft kan het wat later zijn.
  • 11u00 wakker en eten, vaak is ze vroeger wakker. En met het eten experimenteer ik nog wat. Ze eet heel goed haar fruit en krijgt daarna nog een flesje, soms direct soms om 12u00.
  • 12u30 terug slapen
  • 14u00 (14u30 als ik geluk heb) weer een wakkere dame ze is gelukkig 9/10 vrolijk als ze wakker wordt.
  • 15u00 een flesje en wat spelen.
  • 16u00 dan gaat ze nog eens slapen voor 30 a 60 min
  • 17u00 is ze wakker en hier zit ik wat mee in de knoop. Dus als jullie tips hebben, ze heeft meestal wel honger, maar wij eten hier pas om 18u. Ik vind het leuk dat ze mee eet, bovendien wilt ze dit ook zelf en geloof me: ze maakt dat duidelijk! Meestal laat ik haar dan nog wat spelen en geef ik misschien een beetje water.
  • 18u00 samen eten. Ze krijgt nog een eigen papje, maar als het kan krijgt ze ondertussen ook wat uit de pan.
  • 18u45 in bad, dit doe ik ongeveer om de dag, of elke dag als ik wat tijd wil opvullen en ze een beetje vervelend wordt, wat wel vaker gebeurt op dit uur.
  • 19u15 avondflesje, deze drinkt ze echt altijd zeer onrustig uit!
  • 19u30 we zingen samen nog wat liedjes en als het slaapliedje aan de beurt is zie je direct dat ze het door heeft!
  • 19u45 a 20u00 naar bed en hopen dat het een goede nacht is. (een goede nacht is 2x opstaan, een slechte is 5x opstaan)

Dit is onze kleine meid in een notendop, hopelijk heb je genoten van deze post. Als je graag meer #momlife post en updates ziet passeren laat het zeker weten!

De melkfabriek – Sofie van den Enk en Eva Munnik

Na 3,5 maanden zijn we hier moeten overstappen naar poedermelk. Daar ben ik momenteel zeer tevreden mee, als je wilt weten waarom klik dan zeker door naar mijn borstvoedingsverhaal. Als ik vertel dat ik ben overgestapt reageren veel mensen met ‘oei’ hoe komt dat? De tijdsgeest legt veel druk bij mama’s om borstvoeding te geven. Het is goed dat we op de hoogte zijn van de voordelen, maar moeten geen slecht gevoel aangepraat krijgen als het niet gaat of we anders beslissen.

Toen het in het begin wat moeilijker ging met de borstvoeding kwam ik dit boek over borstvoeding tegen. Eigenlijk had ik niet zo veel zin om over borstvoeding te gaan lezen, maar het stond in de bib bij een boek dat ik zocht en de cover sprak me wel aan. Ik ben er uiteindelijk in begonnen en vond het zeer goed. Het boek heeft me opengesteld voor de mogelijkheid van poedervoeding en daar ben ik nu zeer dankbaar voor. Door dit boek al gelezen te hebben op voorhand, kon ik de beste keuze maken voor mijn dochter in plaats van me schuldig te voelen.

Het is een eerlijk boek over borstvoeding en zeer nuchter over het feit dat dit niet bij iedereen even gemakkelijk gaat. Dat je dan flesvoeding gaat gebruiken of wilt gebruiken moet niet zo slecht afgeschilderd worden door de maatschappij vinden ze. En gelijk hebben ze! Iedereen moet zich vrij voelen om de keuze te maken waar ze zich goed bij voelen. Pas als je als moeder gelukkig bent, kan je dat uitstralen naar je kind!

Het is een dik boek (255 blz) maar leest zeer vlot, vooral door alle mooie en eerlijke getuigenissen. Als je wilt leren hoe borstvoeding technisch in elkaar zit, moet je het niet lezen. Wil je echter weten hoe het voelt, hoe je ermee om kan gaan als het niet lukt of moeilijker is, dan is het boek voor jou. Het geeft het realistische beeld dat iedereen zou moeten krijgen voor ze aan borstvoeding beginnen. En als je er al mee bezig bent of je hebt de keuze gemaakt voor flesvoeding is het een boek met herkenbare verhalen en praktische tips.

Heb jij veel gelezen over borstvoeding voor je er aan begon?


5/5
De melkfabriek – Sofie van den Enk en Eva Munnik
19.99 euro – koop het boek hier

 

0-3 maand favorieten

Elisa is nu 5 maand en dat is al een hele andere baby dan die eerste drie maanden. In dit artikel toon ik de 5 dingen die ik in de eerste drie maanden bijna als onmisbaar ben gaan beschouwen. Klik op de foto’s als je meer informatie wilt.

1: Warmtekussen van Kipkep:

Babytjes hebben krampjes. Sommige baby’s meer dan anderen maar ik denk dat elke baby er wel eens een keertje last van heeft. In plaats van dan te sukkelen met hoe warm mag een kersenpitkussen zijn voor baby’s, heb je die een kussen die speciaal ontworpen is voor die schatjes. Het gewicht wordt goed verdeeld en op 1min zijn de warm, Elisa heeft er veel deugd van gehad.

2: Warmwaterkruik

Misschien vraag je je af waarom je dit nodig hebt als je al een warmtekussen hebt. Wel, een waterkruik leg je niet op de buik maar in het bedje. Deze waterkruik heeft ervoor gezorgd dat Elisa uiteindelijk in haar eigen bedje ging slapen. Ze sliep eerst bij ons in bed en had moeite met haar eigen bedje. Pas toen we het bedje gingen voorverwarmen met de kruik konden we het ‘bedslapen’ langzaamaan opbouwen.

3: Mobiel en box

Ik weet dat sommigen zeggen dat ze een box niet gebruiken, maar ik vond het zeer handig. Zeker in combinatie met deze mobiel. In het begin wou ik Elisa niet ver weg leggen om te slapen en ik was niet van plan elke keer mee te gaan slapen in bed dus startte ze al redelijk snel met dutjes in de box. Als ze wakker was werd ze er af en toe ook in gelegd onder het genot van dit mobieltje. Wat nu zo handig is, is dat je als je de mobiel weg wilt halen, enkel de boog er af moet klikken. Zo kan je voor je kindje heel makkelijk onderscheid maken tussen slaap- en speeltijd. Plus doordat het motor met de muziekjes er aan blijft zitten kan je de muziekjes nog steeds gebruiken voor het slapen.

4: Voedingskussen

Bij de benodigdheden voor in de vluchtkoffer schreef ik al dat je dit best al mee kan nemen maar ook de eerste maanden bleef dit zeer handig. Tijdens het voeden bleef ik dit gebruiken en het maakte het nachtvoeden wat veiliger als ik toch in slaap sukkelde. Ja, dit is echt gebeurd.!

5: Inbakerdoek

Hier staat al een volledig artikel over klaar maar dit kon echt niet bij dit lijstje ontbreken. Binnenkort doe ik dus helemaal uit de doeken waarom deze zo nuttig is (flauw woordgrapje gespot).

Hopelijk hebben jullie iets aan dit lijstje. Als jullie nog aanvullingen hebben laat het zeker weten, ik hoor graag van jullie!

Tutorial babydekentje met omslag

Als er baby’s geboren worden maak ik standaard een babydekentje. Niet alleen omdat het snel klaar is en lekker zacht voelt maar ook omdat de afmetingen gewoonweg ‘spot on’ zijn. Meestal maakte ik dekentjes heel rechttoe rechtaan: gewoon twee lappen op elkaar, keren en doorstikken. Toen ik wat afwisseling zocht kwam ik uit op een dekentje met een omslag. Omdat het volgens mij een heerlijk dekentje is (ik weet het eigen stoef stinkt) maakte ik hier een korte tutorial voor jullie. Dit dekentje is heel makkelijk, heel snel en ziet er toch lekker chic uit.
Nodig: zachte stof, dat kan fleece zijn of een lamsvelletje zoals hier en een katoenen stof.
  • Knip van het zachte stofje een lap van 55cm x 76cm
  • Knip van het katoenen stofje een lap van 63cm x 84cm
  • Strijk de rand van het katoen eerst 1cm om en dan nog eens 3cm
  • Strijk de hoeken al in de juiste richting
  • Leg de zachte stof op het katoentje met de slechte kanten op elkaar
  • Speldt de stoffen vast
  • Naai rondom heel dicht bij de rand, de hoeken komen later
  • Naai de hoeken met een rechte lijn dicht
  • Strijk de randen nog een laatste keer (dit moet niet maar ik vind het altijd mooier afgewerkt als het nog een laatste strijkbeurt gekregen heeft)
En voila, je hebt het ideale dekentje voor een kraamcadeau of je eigen spruit. Als jullie dit maken laat het mij zeker weten, ik hoor dat heel graag! Foto’s mag je me altijd doorsturen via mail, instagram of facebook. Succes.
——————-
Stof:
lamsvel, 8/m, de strik Gent
katoen met beertjes, Soie Unique
katoen met vogeltjes, Soie Unique

Borstvoeding – Een persoonlijk verhaal

Vroeger dacht ik dat borstvoeding zo iets is dat vanzelf gaat. Sinds ik een dochtertje heb, maak ik mee dat het niet altijd zo is. Ook hoor ik steeds meer verhalen van andere moeders die het moeilijk hebben gehad of waarbij het simpelweg niet lukte. In deze post beschrijf ik ons avontuur met borstvoeding. Het is een persoonlijk verhaal en hoop dat de borstvoedingsmaffia mij niet aanvalt.

Borstvoeding ging in het begin niet zo goed bij mij. Na de geboorte hadden we op zich een goede start, ze hapte direct goed aan en had een enorme zuigkracht. Die zuigkracht zorgde er echter voor dat ik steeds meer en meer zeer kreeg en na een een korte tijd al met de eerste kloven zat. Toen kwam ook de stuwing van dag drie (mooi zoals gepland) op gang. Samen met de pijn van de kloven zorgde dit ervoor dat mijn borst op slot ging, zoals ze dat zo netjes kunnen verwoorden.

Daar zat ik dan, met twee bakstenen waar een half uur kolfmachine zelfs niets uit kreeg. Dan maar manueel kolven. Wat blauwe plekken (ja echt waar) later kon ik dan toch terug borstvoeding geven maar dan met tepelhoedje. Dat was een echte opluchting maar ergens voelde ik mij wat gefaald? Ik dacht dat het makkelijk had moeten gaan en dat het allemaal een beetje aan mij lag.

Terug thuis begon het wel wat los te lopen. Ze wou nog heel vaak drinken en gaf daarna heel veel over. De tips die ik hiervoor kreeg zijn niet meer op één hand te tellen en lopen enorm uiteen. Van ‘je moet meer tijd tussen de voedingen laten’ tot ‘je moet er minder tijd tussen laten’. Deze tips kreeg ik dan van twee verschillende professionals en dan sta je daar, radeloos.

Het overgeven bleef en was soms zo erg dat ik na een tijd contact opnam met de kinderarts. Na een opname van 24 uur in het ziekenhuis voor een reflux- test, ontdekte we gelukkig dat het geen zure reflux was. Dus dan besloot ik de volgende optie te testen, namelijk of ze koemelkallergie had. Om dat goed te testen besloot ik een maand lang alle producten met koemelk aan de kant te schuiven en dat tijdens de feestdagen! Na 6 weken, inderdaad het werden 6 weken koemelkvrij eten, merkte ik dat het toch echt daar niet aan lag en kon ik weer gewoon eten. Ondertussen ging het borstvoeden ook goed, ik kon er al van genieten.

De voedingen bleven wel telkens 40 minuten duren. En rond de 3 maanden merkte ik af en toe dat ze tijdens het drinken echt ontevreden was. Ze wou drinken en werd kwaad, als ik voelde kreeg ik het idee dat mijn borsten gewoon leeg waren. Na een consultatie bij Kind&Gezin bleek mijn vermoeden juist te zijn. Ze was niet genoeg bijgekomen, ik had niet genoeg melk. Na wat overleg besloot ik bij te voeden met poedermelk. Kolven ging veel te traag bij mij en voor vaste voeding vond ik het nog veel te vroeg. Dus ik begon na elke voeding aan de borst nog wat de fles te geven.

Als snel merkte ik hoe graag ze van de fles dronk en nog een beetje later merkte ze zelf dat ze dat dan ook liever had. De borst werd steeds meer een gevecht. Omdat ik merkte dat ze het echt fijner vond zo en dat ze daar ook zeer goed kon aangeven wanneer ze wou drinken en wanneer het genoeg was, besloot ik dan maar het hele ‘borstengedoe’ aan de kant te schuiven.

In eerste instantie wou ik nog een rustige overgang maken met elke 3 dagen een voeding minder de borst aan te bieden, maar omdat ze steeds meer tegen die borstvoeding ging vechten, besloot ik maar direct de ommekeer te maken. En ik ben zeer blij dat ik dat gedaan heb. Ze drinkt veel rustiger, het drinkmoment duurt korter en bij de vorige weging zagen we dat ze haar achterstand weer heel goed had ingehaald. Ik heb er veel voor over gehad, en heb echt mijn best gedaan om het lang mogelijk te maken. Ik ben dan ook blij dat ik 3.5 maand 100% borstvoeding heb kunnen geven. Maar nu is het beter zo, echt waar.

Heb jij nog een toffe of moeilijke ervaring met borstvoeding die je wilt delen? Ik hoor het graag!

Mom life … met een 2 maand oude baby

Ik merk dat ik zelf vaak op zoek ben naar hoe andere ouders het doen. Hoe de dag er uit ziet, gewoon even binnenkijken en zien hoe anderen het ervaren. Bij mij is er ook al wat regelmaat te bespeuren en het leek me leuk om elke week een dag bij te houden, een 24 uurs-inkijkje in ons leven. Deze rubriek zie je vanaf nu wekelijks op mijn blog verschijnen onder ‘mom life’. Wie weet help ik er weer andere kersverse mama’s mee die graag zien hoe een ander het doet.

Dinsdag 16/01/2018

Om 2u30 gaat de wekker, aleja, Elisa begint toch wat te sputteren. De eerste keer dat ik haar ‘s nachts hoor geef ik standaard een tut. Soms valt ze terug in slaap en soms niet. Door dat te doen ben ik van 2 keer naar 1 keer drinken ‘s nachts kunnen gaan met haar. (toch al 12 dagen, and counting)

Pas om 3u09 hoor ik haar weer, ze is dus toch voor een goede tijd terug in slaap gevallen. Normaal zou ik haar nu drinken geven maar als ik naast haar bed sta ligt ze alweer te tukken. Ze kreunt toch nog een beetje dus ik geef haar de tut. Hoopvol denk ik dat ze een keertje moet leren doorslapen he. Het zal misschien niet direct voor vandaag zijn, maar hoe langer ze ‘s nachts leert slapen zonder drinken hoe dichter bij het ultieme doel we zijn.

3u40 begint ze terug wat lawaai te maken. Ik probeer nog eens een tutje te geven maar nu is ze niet meer tevreden met de tut. Tijd voor drinken dus. Ik neem haar bij mij en probeer wakker te blijven als ze drinkt. Soms val ik in slaap en word ik wakker om te merken dat ze al 30 min aan een kant drinkt, terwijl ik toch elke 20 min wil wisselen. Deze keer blijf ik goed wakker en na het drinken valt ze in slaap.

7u00 vandaag wil ik uittesten hoe het zou zijn met een nieuw schema, dus de wekker maakt me wakker en in plaats van erdoor te slapen (wat ik al vaak gedaan heb afgelopen maanden) sta ik toch op. Elisa wordt vrolijk wakker en nadat ze verschoond is en haar kleertjes aanheeft drinkt ze bij mij in bed. Het drinken gaat niet helemaal goed, ze lijkt al redelijk snel genoeg te hebben dus laat ik haar stoppen en hou ik haar 15 min recht. Ondertussen spelen we wat optrekspelletjes, haar favoriete spelletjes van het moment!

Om 8u douch ik en maak ik mezelf klaar. Tegenwoordig heb ik daar publiek voor, ja ik weet echt niet hoe andere mama’s dat doen hoor, als je tips hebt: laat maar komen. Maar ik zet Elisa simpelweg in een sitter bij mij in de badkamer en geef haar af en toe een beetje aandacht. Ze is meestal lang genoeg tevreden dat ik mij rustig kan klaarmaken

Hierna speelt ze nog even in haar box en dan om 9u vertrekken we samen naar de winkel. Ik wacht altijd expres tot 2u na haar opstaan omdat ze dan moe genoeg is om een dutje te doen. En zoals altijd valt ze mooi in slaap in de auto.

11u: Ik zit Elisa weer te voeden, ondertussen draait de was en de afwasmachine en heb ik de boodschappen al weggestoken. Ik ben zeer tevreden over zo een ochtend en geniet terwijl ik youtube kijk.

Om 12u kan ik zelf eten terwijl ze in de box tegen haar mobiel tettert en daarna spelen we nog wat optrekspelletjes. Echt waar ze vindt het heerlijk om plat te liggen en dan rechtgetrokken te worden naar zit. Als ik dat zou moeten doen zou ik zuchten en puffen en daarna blij zijn dat mijn buikspieren weer eens in actie geschoten zijn.. Hoe oud moet je zijn voor je het een work-out noemt?

Rond 12u45 probeer ik haar te slapen te leggen zodat ze al slaapt als het kraambezoek komt. En ja, ik krijg nog kraambezoek! Zoals het er nu uitziet denk ik dat dat nog komt tot ze 4 maanden is, we zullen zien. Het slapen lukt en het bezoek komt aan, natuurlijk is ze direct weer wakker en moet ik haar een half uur of langer in slaap wandelen. Ondertussen is ze wel rustig en kan ik wel gezellig praten.

Iets voor 15u geef ik de subtiele hint dat Elisa bijna moet drinken. Ze is ondertussen wakker en zit lief te lachen naar het bezoek. Gelukkig begrijpen ze de hint en even later zit ik weer in de zetel te voeden met youtubefilmpjes erbij. Het hele riedeltje van recht houden, spelen herhaalt zich weer tot ik wil koken om 17u15. Ik leg haar eerst in haar box om te slapen en wonder o wonder, dat lukt!! Koken met een slapende baby, ik denk dat dat de eerste keer is hoor. Meestal moet ik haar in de sitter bij mij in de keuken nemen. Natuurlijk is ze wel weer wakker op het moment dat het eten klaar is en we willen eten. Alleen spelen wilt ze nu niet meer dus zit ze bij mr. CP op schoot tijdens het eten.

Dan geef ik haar snel na het eten om 18u30 terug eten, een half uurtje vroeger dan normaal maar ik moet om 19u30 bij de kine zijn. Ik doe namelijk post- natale kiné. Echt een aanrader, als je het laat voorschrijven door de gyn zijn er ook 9 sessies helemaal terugbetaald. Ideaal om even iets aan je lichaam te doen en die buikspieren terug bij elkaar te proberen rapen.

Als ik thuis kom gaan we om de beurt onze pyjama aandoen. Elisa is wakker en wilt niet meer alleen liggen. Ach ja, ze valt uiteindelijk wel in slaap in de arm en dan kunnen we haar nog even wegleggen tot we ze om 22u00 wakker maken om te drinken. Zoals altijd valt ze dan direct na het drinken in slaap. Maar deze keer ga ik slapen in de hoop dat ze deze nacht wat meer uurtjes aan één stuk slaapt!

Vind je het leuk om te lezen hoe mijn dag er uit ziet? Is het herkenbaar? Heb jij een héél ander verhaal of nog tips? Laat het zeker weten, ik lees het graag!