Momlife- #8 Ik heb last van een herfstdipje

Dit bericht wou ik beginnen met te vertellen dat ik in een blogdipje zit. Maar eigenlijk is het meer dan dat, ik zit in een blog-, lees-, naai-, … dipje. Dus besloot ik dat ik alles samen maar een herfstdipje ga noemen. Begrijp me niet verkeerd: ik ben niet ongelukkig of slecht gezind. Mijn energiepeil staat gewoon al heel lang op een zeer laag pitje.

‘s Ochtends begin ik meestal met veel energie en vastberaden om er een goede dag van te maken. Ik zal gaan lezen of naaien, bloggen en het huis zeer goed onderhouden. Als Elisa wakker is is dat sowieso al redelijk moeilijk. Ze speelt niet zo graag alleen. Als ik met het huishouden bezig ben valt dat nog wel mee maar bloggen, naaien of lezen zit er niet in: dan weet ze me wel te vinden. Het huishouden spaar ik dus gedeeltelijk op voor wanneer ze wakker is zodat ze ook wat alleen leert spelen.

Als ze dan slaapt, wat ze momenteel nog 2 keer per dag prima doet, ben ik meestal even blij met de rust. Ik wil dan eerst wat in de zetel zitten voor ik iets doe, maar meestal zorgt het ervoor dat ik in de zetel blijf zitten tv of youtube kijkend tot ze weer wakker is. Van naaien, bloggen, lezen,.. komt er allemaal niets in huis. Eerst iets doen en dan pas in de zetel gaan zitten is ook moeilijk, ik weet nooit helemaal zeker hoe lang Elisa gaat slapen en als ze vroeger wakker zou worden ben ik mijn rustig momentje kwijt.

Hoe dan ook, ik vind het moeilijk om er de vinger op te leggen waardoor ik me zo moeilijk ergens aan kan zetten. De herfst zorgt er wel voor dat ik heel vroeg moe ben. Ik neem al een maandje vitaminen voor wat meer energie maar dat lijkt ook niet te helpen.

Als jullie nog tips hebben om mij te helpen met mezelf te herpakken laat het dan zeker weten. Ik wou het bij deze graag even van me afschrijven, noem het cathartis ofzo maar alleszins als ik het zo in de wereld gooi geeft het mij misschien weer wat energie om mij echt te herpakken.

Ik ga nu slapen en morgen sta ik weer op met hoop en energie, en ik hoop zo dat dit herfstdipje geen winterdipje en later lentedipje gaat worden…

Elisa 1 JAAR!

Elisa werd 1 jaar! Dat is een mijlpaal die niet kan ontbreken op mijn blog vind ik zo. We hebben het uitgebreid met twee feestjes (onze familie is te groot om in één keer te doen) en ondertussen zijn we al meer dan een week verder.

Ze verjaarde op 2 november en ik moet zeggen ik was er best emotioneel van. In verschillende kringen wordt ze nu al een dreumes genoemd.. een dreumes.. Voor mij is ze pas een dreumes als ze los kan stappen. Kwestie van het groot worden een klein beetje uit te stellen. Vaak hoop ik dat ze iets zal kunnen of zie ik uit naar de volgende stap, maar afgelopen week wou ik haar toch zo even klein houden. Ik denk dat ik het best zo kan omschrijven: ‘ik mis haar nu al‘. Ik mis nu al de momenten dat ze alleen bij mij wilt zijn, dat ze zo oplicht als ze mij ziet, dat ze kijkt of ik nog in de buurt ben en dat ze zelfs oogcontact zoekt bij het laten van een moeilijke scheet ;).

Elisa is een geweldige meid. Ze is sociaal en vindt het leuk als andere mensen haar aandacht geven. Ze is vrolijk en avontuurlijk, ze is druk en zit toch ook graag even een boekje te lezen. Ze kan koppig zijn maar leert ook langzaamaan dat nee ook nee betekent en legt zich er dan bij neer.

Momenteel stapt ze nog niet zelf maar ze doet niet liever dan aan de hand rond te stappen. Wat mij een zere rug heeft bezorgd. Sinds ze maar één handje nodig heeft hoef ik minder diep te bukken en gaat het beter. Ik vermoed soms dat ze het wel zou kunnen alleen, maar dat ze het zo gewoon is dat ik haar toch wel help en dat ze zich dus een beetje laat bedienen..

Ze eet ondertussen ook volledig met de pot mee. Ik heb die papjes afgezworen een week voor ze 1 jaar werd. Ze zat toch de hele tijd te vragen naar ons eten en zag die papjes steeds minder goed zitten. Hoewel ze in de opvang toch nog papjes eet.. (zei ik al dat ze koppig kan zijn?).

Wat kan ik nog zeggen over Elisa? Er is zoveel om te vertellen maar omdat ik er zo emotioneel over ben kan ik het zo moeilijk onder woorden brengen. Het helpt ook niet dat er hier een emotioneel liedje opstaat en ik dus bijna half in tranen ben. Dus ik sluit maar af met een paar woorden naar Elisa gericht.

Elisa: Ik zie enorm uit naar wat we allemaal samen gaan meemaken, waar we samen over gaan lachen en waar we samen over gaan huilen. Ik zie er naar uit dat je jezelf ontwikkelt en dat ik daarin een steun mag zijn. En ik mis je nu al lieve schat. Al mijn liefde, altijd.

Baby update – Elisa 10 maanden

Deze week heb ik redelijk wat gehuild: Elisa is namelijk gestart bij de onthaalmoeder. Twee dagen in de week gaat ze daarnaartoe. Ik had niet verwacht het er zo moeilijk mee te hebben, gelukkig heb ik een lange rit naar mijn werk dus waren de tranen tijdig gedroogd. Elisa heeft het er trouwens stukken makkelijker mee hoor, die speelt er lekker op los en doet het daar heel goed!

Ze is nu 10 maanden die dochter van mij en wat een kapoen. Soms kan ik echt naar haar kijken en verschieten van hoe groot ze nu al is. Ik zeg dit wetende dat ik dit ooit ga teruglezen en denken ‘moh gij rare, zo een klein pagatterke’. Toch vind ik haar nu groot. Volgens de groeicurve is ze ook net iets groter dan gemiddeld wat niet heel raar is want ik ben groot en mr. Cp met 1.93m is ook niet van de kleinste.

Ik had waarschijnlijk nog niet verteld dat ze ook al kruipt, al eventjes hoor. Ze is heel voorzichtig begonnen toen ze 8 maanden was en nu vindt ze het al heerlijk om super snel van ons weg te kruipen terwijl wij haar speels proberen te pakken. Ondertussen stapt ze ook al met hulp, dus aan de loopwagen, aan de zetel, aan de hand. Haar evenwicht is nog niet helemaal ‘on point’ dus ik denk wel dat het nog even zal duren voor ze ook echt los stapt maar ik vind het tof dat ze gewoon haar tijd neemt.

Qua eten doet ze het ook goed hoewel ze tegen de avond bij haar groentenpap meestal een soepstengel nodig heeft. Ze wilt namelijk heel graag zelf bezig zijn met eten. Als we iets eten dat voor haar ook kan geef ik haar meestal daar stukjes van in plaats van die soepstengel en dat doet ze ook prima. Ik probeer ook om zoveel mogelijk met de pot mee te doen voor haar maar het moet nog steeds gemixt worden. Niet omdat ze geen stukjes kan eten hoor. Stukjes in de groentepap… die zijn vies volgens haar en gaan dezelfde weg er weer uit als dat ze in haar mond terecht gekomen zijn.

Slapen… Ook zoiets waar mensen altijd naar vragen als ze vragen hoe het met Elisa is. Ik zal het zo zeggen: de ene nacht is de andere niet. Overdag heeft ze eigenlijk een perfect ritme maar ‘s nachts heeft ze zo af en toe nog eens een tutje nodig. Dat varieert van 2 keer per nacht tot 7 keer per nacht. ‘T zal wel weer beteren zeker?

Alleszins slaapt ze bij de onthaalmoeder wel goed, dat is ook al een geruststelling. De tweede dag dat ik haar afzette deze week ging trouwens al beter hoor. Voor mij dan bedoel ik, zij vindt het allemaal prima!

Hieronder schrijf ik nog even ons schema van het moment 😉 Tot de volgende blog lieve lezers!


7u wakker: aankleden, fles, spelen
8u30 ontbijt: meestal pap
9u30 slapen
11u wakker
12u middagmaal: 1a 2 boterhammen met smeerkaas, confituur, boter, pindakaas,… (niet allemaal samen hoor)
14u00 slapen
16u00 wakker: fruitpap
18u00 avondeten: groentepap en wat extra’s uit de pot of een soepstengel
19u a 19u30 slapen: afhankelijk of ze al dan niet een bad krijgt die dag

Wat eet Elisa – 7 maand

Vandaag wil ik jullie vertellen over wat Elisa eet op een dag. Niet elke dag is hetzelfde maar ik heb altijd veel aan die ervaringen van anderen, gewoon om een basis te hebben en dan doe je er verder mee wat je zelf wilt (wat sowieso opgaat voor elke blog die ik schrijf).

‘s Ochtends start Elisa met een flesje van 180ml +6 scheppen. Dat is redelijk veel voor haar en meestal krijgt ze het niet op maar omdat ze het heel af en toe wel helemaal opdrinkt blijf ik dezelfde hoeveelheid maken. Als moeder wil je nu eenmaal geen hongerige baby! Believe me!

In de voormiddag krijgt ze fruit. Ik maak meestal de hoeveelheid van één groot stuk fruit, meestal in een mengeling. Bijvoorbeeld een halve mango met een halve peer, of een halve avocado met een kwart meloen,.. en heel zelden doe ik er eens een halve koek door. Om een beetje een houvast te hebben hoeveel ze eet, weeg ik het nog steeds en de portie is altijd rond de 150g. Dit eet ze eigenlijk nooit op, meestal de helft of iets meer dan de helft en de rest bewaar ik in de koelkast.

‘s Middags rond 12 uur eet ik meestal zelf een boterham. Tegenwoordig zet ik haar erbij en krijgt ze ook een boterham met confituur of boter of pindakaas of .. De stukjes scheur ik zelf af en geef ik haar, in haar handje, op haar tafel of in haar mond afhankelijk van wat ze zelf aangeeft. Deze boterham doe ik nu al een weekje en het gaat zeer goed. Voor of na de boterham krijgt ze ook nog melk (90ml +3 scheppen) maar die drinkt ze ook zelden op.

In de namiddag rond 15u/16u krijgt ze steeds eerst de rest van haar fruit. Afhankelijk van hoeveel daar nog van over was vul ik het aan met een cracotte wat yoghurt of een soepstengel. Wat ik hier geef hangt ook een beetje af van hoe laat ze wakker was. Als het te dicht bij het avondeten is kies ik voor iets klein en licht.

Dan eten we altijd samen om 17u30. Ik en Mr. cp eten onze maaltijd en ondertussen geven we afwisselend de groentepap aan Elisa. Dat gaat heel vlot, soms moet ze eens eventjes wachten maar geduld is een schone zaak toch? De papjes maak ik overigens zelf met de babycook. Meestal maak ik er genoeg voor 2 dagen maar soms heb ik eens een kookdagje en maak ik een hele voorraad die dan in de diepvries kan voor de ‘luie’ dagen. En als ik weg ga neem ik een kant en klaar potje mee.

Voor het slapen gaan maken we weer een flesje, eentje van 180ml + 6scheppen en ook hier is het weer hetzelfde verhaal: zelden drinkt ze het helemaal op. Meestal raakt ze wel over de helft maar we forceren ook niets, ze zal wel binnenkrijgen wat ze nodig heeft.

Trouwens bij alle ‘vaste’ maaltijden, dus ook de papjes, krijgt ze water erna. Als ik merk dat ze genoeg heeft gegeten hou ik de waterfles voor haar en daar grijpt ze altijd heel gretig naar. Ze kent ook het verschil tussen haar water- of melkfles en geeft zeer duidelijk aan wat ze wilt. Had ik al gezegd dat ze een sterk willetje heeft?


Ik hoop dat ik hiermee eens een beeld heb geschept van een dag qua eten. De tijden en hoeveelheden zijn altijd een klein beetje anders, wat normaal is: ik heb ook niet elke dag op exact hetzelfde moment zin om exact evenveel te eten als de vorige dag..

Als je er iets aan had laat het dan zeker weten, of als je tips hebt: ik kan altijd nog gezonde leuke tussendoortjes gebruiken! Ik hoor graag van jullie.

Momlife #7 – Een nieuw ritme

In de rubriek Momlife deel ik steeds iets uit mijn dag, iets leuks, iets waar ik tegenaan loop of gewoon een random mijmering. Vandaag ben ik op zoek naar een nieuw ritme.

Hier zit ik weer met een koude kop thee, met alle goede bedoelingen gemaakt. Ik ging flink thee drinken in plaats van een koek te halen. Met de thee in mijn handen ging ik even bijbelstudie doen om de dag goed te beginnen. Kan je het al raden wat er gebeurde? Precies Elisa zei goeiedag (lees begon in bed te kirren dat ze wakker was).

De meeste hier weten al dat Elisa meestal een schema heeft, hoewel dat dat schema soms 2 dagen goed ging en dan weer veranderde werden die ‘schemavaste’ periodes steeds langer. Maar het is weer wissel van de wacht. Haar schema van 6 maanden heeft ze vaarwel gezegd, grote meid die het is, en ze is nu op zoek naar een schema voor 7 maanden. Dat heeft ze me laten weten door steevast te weigeren een 3de slaapje te doen. Ze vindt 2 slaapjes beter passen voor een grote meid als haar.

Dus hier zit ik nu met mijn koude thee en probeer ik niet te veel met mijn handen in het haar te zitten omdat ik nu, met dit nieuwe ritme, niet goed weet hoe laat ik haar eten moet geven. Een dat een baby zich niet aan de regels houdt weet ik al lang hoor, maar ik vind dat zoeken naar wat ze nodig heeft soms zo moeilijk.

Als ze zo een periode heeft, van verandering, dan las ik meestal een paar daagjes na elkaar in waarop ik niets te doen heb. Geen boodschappen, geen bezoekjes, geen uitstapjes,.. zodat we lekker samen zijn en ik haar heel goed kan observeren. Meestal ik het dan weer snel goed, maar nu doe ik er langer over om haar goed door te krijgen.

Nu ligt ze gelukkig te slapen, na twee pogingen weliswaar. Zou ik dan toch een koekje nemen?


Is het herkenbaar bij jullie om zo een periodes te hebben? Of heb je nog tips voor mij? Laat ze hier gerust achter, ik hoor graag van jullie!

Momlife #6 – Wandelen met een baby

Het is even geleden, deze momlife en ik heb besloten dat het vanaf nu anders zal zijn. Ik wil nog altijd mijn dag met jullie delen, want als moeder heb ik daar enorm veel aan om dat van anderen te lezen. Maar een hele opsomming van de dag leek me toch wat te veel. Dus vanaf nu neem ik jullie mee in een stuk van de dag of iets waar ik die dag tegenaan loop en op het einde van mijn bericht kan je lezen hoe het schema van Elisa was.

Vandaag wil ik jullie hulp vragen bij mijn wandelstress. Als momy- to- be had ik mij voorgenomen om elke dag te gaan wandelen vanaf 6 weken. Dat zou goed zijn voor mijn herstel en de frisse lucht zou gezond zijn voor Elisa. De realiteit gooide echter wat roet in het eten ik vond altijd wel een excuus. In het begin was het omdat het te koud was, ik wist niet hoe wam ik haar moest aankleden. Niets dat een extra dekentje meenemen niet had opgelost.

Daarna was het haar slaapjes. Het eerste probleem was dat ze niet sliep in de wandelwagen, hoe diep ze ook in slaap was, ze werd weer wakker. Rond de 3 maanden kwam ze goed in een ritme, steeds meer en meer deed ze slaapjes van bijna 2 uur. Dat was dan ook weer een reden om niet te gaan wandelen want in de draagzak zou ze wel slapen, maar als ik stop met wandelen: wordt ze direct wakker. En no way dat ik 2 uur aan een stuk ga wandelen, zo een die hard was ik niet.

Ondertussen is ze lang genoeg wakker om tijdens haar wakkere periodes te gaan wandelen. Ik heb het een paar keer gedaan, maar ook hier loop ik de laatste dagen weer ergens tegenaan: de hitte! Ze zit zeer graag in de draagzak, en ik vind het heerlijk om zo te gaan wandelen, maar man wat is dat warm, zeker op dagen dat we de 25 graden al halen. Bovendien kan ik niet in de vroege ochtend gaan wandelen en ‘s avonds ook niet. Die wakkere tijden van haar komen daarvoor niet goed uit. Ik kan enkel rond 12u of rond 15u, allebei uren waarop het toch heel warm kan zijn.

Vandaag slaapt ze uitzonderlijk lang, tot 15u, meestal is ze wakker om 14u. Dus nu komt het uit dat ik om 16u kan gaan wandelen en ik ga ervoor. Voor het eerst steek ik haar in de buggy en na heel wat voorbereidingen (buggy afstellen, zonnecrème opsmeren, speeltjes pakken, doekje en tut meenemen, …) gaan we op pad. Direct slaat de hitte me om de oren, maar ik ben nu zo ver gekomen, we gaan het proberen! Elisa kijk in het begin een beetje raar en lijkt het niet leuk te vinden pas als ik de buggy rechter zet komt ze in de stemming. Ze kijkt wat rond maar na een kwartiertje begint de hitte haar ook parten te spelen dus we gaan terug.

Als ik thuis kom kan ik alleen maar denken dat dit ook de oplossing niet is. Het was nog steeds te warm, ze moest de hele tijd knijpen met haar oogjes (ik moet nog een zonnebrilletje halen) en ik had de hele tijd het gevoel dat ik met een of ander mastodont aan het rondrijden was, de wandelwagen he, niet het kind.. Morgen een nieuwe poging?

Gaan jullie wandelen? Hoe pakken jullie dat aan? Ik hoor het heel graag!


Schema van de dag (26 weken)

  • 06u15 wakker (ze speelt in haar bed terwijl ik verder slaap en af en toe een tut geef
  • 07u00 wakker en fles
  • 09u00 terug slapen
  • 11u10 wakker en fruitpap
  • 13u00 terug slapen
  • 15u00 wakker en fles
  • 16U00 WANDELEN
  • 16u30 nog heel kort knuffelen en naar bed
  • 17u15 uit bed gehaald omdat ze toch niet slaapt
  • 17u45 groentepap aan tafel terwijl wij eten
  • 18u45 in bad
  • 19u15 fles
  • 19u30 slapen

Inbakeren, een aanrader of niet?

Als je zwanger wordt en je komt steeds dichter bij de uitgerekende datum, begin je langs alle kanten tips te krijgen. Sommigen vrijblijvend, andere zeggen hoe je het ‘moet’ doen. Eén tip die vaak passeert is die van het inbakeren. Wij zijn al heel snel begonnen met het inbakeren van onze dochter. Waarom we dit deden, hoe we het aanpakte en hoe we stopte beschrijf ik in deze blog.

In het ziekenhuis al merkte ik dat Elisa makkelijkst sliep als ze in onze armen lag en dan vooral als we haar handjes vast hielden sliep ze diep. We vonden het ook niet erg om veel met haar te slapen en gaven met veel liefde een stukje van ons bed op als we thuisgekomen waren. Wel bleven we merken dat het stukken beter ging als we maar die handjes van haar tegenhielden. In het ziekenhuis hadden we al eens de inbakerdoek geprobeerd en dat had toen geholpen dus besloten we het thuis ook een paar keer uit te proberen.

Wij hadden de doek van mijn zus gekregen, zij heeft al twee kindjes en heeft al haar spullen aan mij doorgegeven. Wanneer het dus tijd was om te slapen wikkelde ik Elisa helemaal in als een loempiaatje en ze sliep goed. Het werkte zo goed dat we het bleven doen. Na een maandje lukte het ook al af en toe om haar eens in haar bedje te leggen. En zo bouwde we de slaapjes in bed heel langzaam aan een beetje op tot ze volledig in haar bed sliep.

Omdat ik wist dat je rond de 4 maanden moet beginnen met afbouwen kocht ik alvast de wat lossere inbakerdoek van puckababy en een slaapzakje om op te volgen. Wanneer ze 3,5 maand was ging ik op een avond slapen en dacht ik nog: ‘gho, zou ik vanavond al een beetje beginnen met afbouwen’? Maar ik besloot het nog even uit te stellen omdat ze toen net met het flesje begon. De volgende dag, ongelogen, dus echt de dag nadat ik hierover dacht: begint ze te rollen!!

Eerst en vooral wat ik een hele trotse moeder (waar je als mama allemaal al niet trots over kan zijn) maar toen gingen de alarmbelletjes rinkelen. Je mag een rollend kind immers niet inbakeren, dat is gevaarlijk: als ze op hun buikje terecht komen kunnen ze zich niet terugduwen om goed te ademen. Dus ik moest direct stoppen! De komende nacht zou zonder inbakerdoek worden. Ik hield mijn hart echt vast, cold turkey stoppen.. aah.

Het was een helse nacht! Ik moest elke 15 a 30 minuten, de hele nacht lang een tutje gaan geven en troosten. Ze wou weer drinken, wat ze eerder niet deed. Mentaal bereidde ik me voor op een paar weken miserie. Toch keek ik er ook positief naar, ze had immers door die inbakerdoek al een goed ritme en was er zeker van dat zie dat ook wel terug zou vinden. Dus ik bleef geduldig: ging geen hoopje zitten huilen en gaf gewoon haar tutje.

Uiteindelijk duurde het twee weken voor ze niet meer dronk. De volgende dag wou ze haar tut elk uur, de dag daarna om het uur en soms eens twee uur en zo ging het elke keer weer een klein beetje beter. Ondertussen is ze zes maanden en slaapt ze al lang niet meer met de doek. De nachten zijn nog niet altijd super, maar ze heeft de doek zeker niet meer nodig om in te slapen.

Zou ik dus een inbakerdoek aanraden? Daar kan ik volmondig ja op zeggen. Het heeft Elisa geholpen om te leren slapen in haar bedje en om een ritme te krijgen. De weken na het cold turkey stoppen waren even moeilijk maar daar moesten we even doorheen en ze pakte dus al snel het ritme op dat ze had. Dus voor mij blijft het een aanrader.

6 maanden baby- update

Zoals je uit de titel en de niet mis te verstane foto kan afleiden: Elisa is vandaag 6 maanden geworden. Ze is echt het pasgeborene kwijt (al een tijdje hoor) en is aan het uitgroeien tot een persoontje met een eigen willetje. Daarom vond ik het wel eens tijd om een update te geven, dus in deze post: hoe gaat het met haar.

Speeltijd

Terwijl ik schrijf zit Elisa in haar bouncer waar ze het heerlijk vindt. In het begin was ze het na 5 min beu omdat ze het speelgoed niet in haar mond kreeg. Maar nu heeft ze dus al ontdekt dat ze meer dingen kan doen met dat speelgoed. Ze is ook heel sterk in haar ruggetje en zit met steun al redelijk goed. Daardoor kan ze bij ons aan tafel al in de eetstoel, wat ze geweldig vindt!

Toen ze ongeveer 3 maanden was, rolde ze voor het eerst een paar keer om. Daarna heeft ze een pauze van een maand ingelast! Ondertussen heeft ze het rollen herontdekt en kwam de rol van buik naar rug er ook al bij. Op haar buik liggen vindt ze daardoor ook minder lastig, ze kan als ze wilt terugrollen.

De geluidjes die ze ondertussen maakt zijn ondertussen ook al kostelijk om aan te horen! Vooral belletjes blazen is favoriet, en het gezicht dat ze daarbij trekt is alles behalve charmant, maar voor schattigheid krijgt ze alsnog een 10/10.

Groei

Afgelopen week mochten we ook terug bij kind en gezin wat ik altijd leuk vind omdat ze dan gewogen en gemeten wordt. Ze is nu 67cm en 7.2kg en zit netjes op het gemiddelde. Ze draagt dan ook kleding maat 68 met af en toe al een 74 er tussen. Zeker zomerkledij, voor die paar warme dagen die we hadden afgelopen maand wou ik niet geen maat 68 meer kopen.

Slapen – eten – pamper vullen – repeat

De dagschema’s die je via #momlife meekreeg liggen al even op zijn gat. Vooral omdat ik gewoon zo slecht ben in foto’s trekken. Ik hou ervan om dingen neer te schrijven, maar moet daar ook nog beeld bij? Nuja, ze heeft een tijdje een heel goed schema gehad, gooide dat terug in de war en zit nu redelijk in een nieuw schema. Na een tijdje zeer goed observeren van haar vermoeidheidssignalen kwamen we er samen weer uit. Het is niet altijd heel makkelijk hoor, als ze eens vroeger wakker is of later wilt slapen raak ik snel in de war met wanneer ik haar dan eten moet geven. Een les in flexibiliteit voor mij! Voor de geïnteresseerden schrijf ik even haar schema nu op:

  • 7u00 wakker (vaak een half uur tot een uur vroeger maar heel soms 7u, dus het is meer wishful thinking). Als ze wakker is kleed ik haar en krijgt ze gelijk haar flesje voor de ochtend. Ze speelt dan een tijd in de box terwijl ik me verder klaarmaak en ontbijt. Tot ze het beu is en ik samen met haar speel of haar iets anders geef.
  • 9u00 rond deze tijd gaat ze terug slapen, als ze vroeg wakker was kan dat iets vroeger zijn, als ze lang geslapen heeft kan het wat later zijn.
  • 11u00 wakker en eten, vaak is ze vroeger wakker. En met het eten experimenteer ik nog wat. Ze eet heel goed haar fruit en krijgt daarna nog een flesje, soms direct soms om 12u00.
  • 12u30 terug slapen
  • 14u00 (14u30 als ik geluk heb) weer een wakkere dame ze is gelukkig 9/10 vrolijk als ze wakker wordt.
  • 15u00 een flesje en wat spelen.
  • 16u00 dan gaat ze nog eens slapen voor 30 a 60 min
  • 17u00 is ze wakker en hier zit ik wat mee in de knoop. Dus als jullie tips hebben, ze heeft meestal wel honger, maar wij eten hier pas om 18u. Ik vind het leuk dat ze mee eet, bovendien wilt ze dit ook zelf en geloof me: ze maakt dat duidelijk! Meestal laat ik haar dan nog wat spelen en geef ik misschien een beetje water.
  • 18u00 samen eten. Ze krijgt nog een eigen papje, maar als het kan krijgt ze ondertussen ook wat uit de pan.
  • 18u45 in bad, dit doe ik ongeveer om de dag, of elke dag als ik wat tijd wil opvullen en ze een beetje vervelend wordt, wat wel vaker gebeurt op dit uur.
  • 19u15 avondflesje, deze drinkt ze echt altijd zeer onrustig uit!
  • 19u30 we zingen samen nog wat liedjes en als het slaapliedje aan de beurt is zie je direct dat ze het door heeft!
  • 19u45 a 20u00 naar bed en hopen dat het een goede nacht is. (een goede nacht is 2x opstaan, een slechte is 5x opstaan)

Dit is onze kleine meid in een notendop, hopelijk heb je genoten van deze post. Als je graag meer #momlife post en updates ziet passeren laat het zeker weten!

De melkfabriek – Sofie van den Enk en Eva Munnik

Na 3,5 maanden zijn we hier moeten overstappen naar poedermelk. Daar ben ik momenteel zeer tevreden mee, als je wilt weten waarom klik dan zeker door naar mijn borstvoedingsverhaal. Als ik vertel dat ik ben overgestapt reageren veel mensen met ‘oei’ hoe komt dat? De tijdsgeest legt veel druk bij mama’s om borstvoeding te geven. Het is goed dat we op de hoogte zijn van de voordelen, maar moeten geen slecht gevoel aangepraat krijgen als het niet gaat of we anders beslissen.

Toen het in het begin wat moeilijker ging met de borstvoeding kwam ik dit boek over borstvoeding tegen. Eigenlijk had ik niet zo veel zin om over borstvoeding te gaan lezen, maar het stond in de bib bij een boek dat ik zocht en de cover sprak me wel aan. Ik ben er uiteindelijk in begonnen en vond het zeer goed. Het boek heeft me opengesteld voor de mogelijkheid van poedervoeding en daar ben ik nu zeer dankbaar voor. Door dit boek al gelezen te hebben op voorhand, kon ik de beste keuze maken voor mijn dochter in plaats van me schuldig te voelen.

Het is een eerlijk boek over borstvoeding en zeer nuchter over het feit dat dit niet bij iedereen even gemakkelijk gaat. Dat je dan flesvoeding gaat gebruiken of wilt gebruiken moet niet zo slecht afgeschilderd worden door de maatschappij vinden ze. En gelijk hebben ze! Iedereen moet zich vrij voelen om de keuze te maken waar ze zich goed bij voelen. Pas als je als moeder gelukkig bent, kan je dat uitstralen naar je kind!

Het is een dik boek (255 blz) maar leest zeer vlot, vooral door alle mooie en eerlijke getuigenissen. Als je wilt leren hoe borstvoeding technisch in elkaar zit, moet je het niet lezen. Wil je echter weten hoe het voelt, hoe je ermee om kan gaan als het niet lukt of moeilijker is, dan is het boek voor jou. Het geeft het realistische beeld dat iedereen zou moeten krijgen voor ze aan borstvoeding beginnen. En als je er al mee bezig bent of je hebt de keuze gemaakt voor flesvoeding is het een boek met herkenbare verhalen en praktische tips.

Heb jij veel gelezen over borstvoeding voor je er aan begon?


5/5
De melkfabriek – Sofie van den Enk en Eva Munnik
19.99 euro – koop het boek hier

 

0-3 maand favorieten

Elisa is nu 5 maand en dat is al een hele andere baby dan die eerste drie maanden. In dit artikel toon ik de 5 dingen die ik in de eerste drie maanden bijna als onmisbaar ben gaan beschouwen. Klik op de foto’s als je meer informatie wilt.

1: Warmtekussen van Kipkep:

Babytjes hebben krampjes. Sommige baby’s meer dan anderen maar ik denk dat elke baby er wel eens een keertje last van heeft. In plaats van dan te sukkelen met hoe warm mag een kersenpitkussen zijn voor baby’s, heb je die een kussen die speciaal ontworpen is voor die schatjes. Het gewicht wordt goed verdeeld en op 1min zijn de warm, Elisa heeft er veel deugd van gehad.

2: Warmwaterkruik

Misschien vraag je je af waarom je dit nodig hebt als je al een warmtekussen hebt. Wel, een waterkruik leg je niet op de buik maar in het bedje. Deze waterkruik heeft ervoor gezorgd dat Elisa uiteindelijk in haar eigen bedje ging slapen. Ze sliep eerst bij ons in bed en had moeite met haar eigen bedje. Pas toen we het bedje gingen voorverwarmen met de kruik konden we het ‘bedslapen’ langzaamaan opbouwen.

3: Mobiel en box

Ik weet dat sommigen zeggen dat ze een box niet gebruiken, maar ik vond het zeer handig. Zeker in combinatie met deze mobiel. In het begin wou ik Elisa niet ver weg leggen om te slapen en ik was niet van plan elke keer mee te gaan slapen in bed dus startte ze al redelijk snel met dutjes in de box. Als ze wakker was werd ze er af en toe ook in gelegd onder het genot van dit mobieltje. Wat nu zo handig is, is dat je als je de mobiel weg wilt halen, enkel de boog er af moet klikken. Zo kan je voor je kindje heel makkelijk onderscheid maken tussen slaap- en speeltijd. Plus doordat het motor met de muziekjes er aan blijft zitten kan je de muziekjes nog steeds gebruiken voor het slapen.

4: Voedingskussen

Bij de benodigdheden voor in de vluchtkoffer schreef ik al dat je dit best al mee kan nemen maar ook de eerste maanden bleef dit zeer handig. Tijdens het voeden bleef ik dit gebruiken en het maakte het nachtvoeden wat veiliger als ik toch in slaap sukkelde. Ja, dit is echt gebeurd.!

5: Inbakerdoek

Hier staat al een volledig artikel over klaar maar dit kon echt niet bij dit lijstje ontbreken. Binnenkort doe ik dus helemaal uit de doeken waarom deze zo nuttig is (flauw woordgrapje gespot).

Hopelijk hebben jullie iets aan dit lijstje. Als jullie nog aanvullingen hebben laat het zeker weten, ik hoor graag van jullie!