De melkfabriek – Sofie van den Enk en Eva Munnik

Na 3,5 maanden zijn we hier moeten overstappen naar poedermelk. Daar ben ik momenteel zeer tevreden mee, als je wilt weten waarom klik dan zeker door naar mijn borstvoedingsverhaal. Als ik vertel dat ik ben overgestapt reageren veel mensen met ‘oei’ hoe komt dat? De tijdsgeest legt veel druk bij mama’s om borstvoeding te geven. Het is goed dat we op de hoogte zijn van de voordelen, maar moeten geen slecht gevoel aangepraat krijgen als het niet gaat of we anders beslissen.

Toen het in het begin wat moeilijker ging met de borstvoeding kwam ik dit boek over borstvoeding tegen. Eigenlijk had ik niet zo veel zin om over borstvoeding te gaan lezen, maar het stond in de bib bij een boek dat ik zocht en de cover sprak me wel aan. Ik ben er uiteindelijk in begonnen en vond het zeer goed. Het boek heeft me opengesteld voor de mogelijkheid van poedervoeding en daar ben ik nu zeer dankbaar voor. Door dit boek al gelezen te hebben op voorhand, kon ik de beste keuze maken voor mijn dochter in plaats van me schuldig te voelen.

Het is een eerlijk boek over borstvoeding en zeer nuchter over het feit dat dit niet bij iedereen even gemakkelijk gaat. Dat je dan flesvoeding gaat gebruiken of wilt gebruiken moet niet zo slecht afgeschilderd worden door de maatschappij vinden ze. En gelijk hebben ze! Iedereen moet zich vrij voelen om de keuze te maken waar ze zich goed bij voelen. Pas als je als moeder gelukkig bent, kan je dat uitstralen naar je kind!

Het is een dik boek (255 blz) maar leest zeer vlot, vooral door alle mooie en eerlijke getuigenissen. Als je wilt leren hoe borstvoeding technisch in elkaar zit, moet je het niet lezen. Wil je echter weten hoe het voelt, hoe je ermee om kan gaan als het niet lukt of moeilijker is, dan is het boek voor jou. Het geeft het realistische beeld dat iedereen zou moeten krijgen voor ze aan borstvoeding beginnen. En als je er al mee bezig bent of je hebt de keuze gemaakt voor flesvoeding is het een boek met herkenbare verhalen en praktische tips.

Heb jij veel gelezen over borstvoeding voor je er aan begon?


5/5
De melkfabriek – Sofie van den Enk en Eva Munnik
19.99 euro – koop het boek hier

 

0-3 maand favorieten

Elisa is nu 5 maand en dat is al een hele andere baby dan die eerste drie maanden. In dit artikel toon ik de 5 dingen die ik in de eerste drie maanden bijna als onmisbaar ben gaan beschouwen. Klik op de foto’s als je meer informatie wilt.

1: Warmtekussen van Kipkep:

Babytjes hebben krampjes. Sommige baby’s meer dan anderen maar ik denk dat elke baby er wel eens een keertje last van heeft. In plaats van dan te sukkelen met hoe warm mag een kersenpitkussen zijn voor baby’s, heb je die een kussen die speciaal ontworpen is voor die schatjes. Het gewicht wordt goed verdeeld en op 1min zijn de warm, Elisa heeft er veel deugd van gehad.

2: Warmwaterkruik

Misschien vraag je je af waarom je dit nodig hebt als je al een warmtekussen hebt. Wel, een waterkruik leg je niet op de buik maar in het bedje. Deze waterkruik heeft ervoor gezorgd dat Elisa uiteindelijk in haar eigen bedje ging slapen. Ze sliep eerst bij ons in bed en had moeite met haar eigen bedje. Pas toen we het bedje gingen voorverwarmen met de kruik konden we het ‘bedslapen’ langzaamaan opbouwen.

3: Mobiel en box

Ik weet dat sommigen zeggen dat ze een box niet gebruiken, maar ik vond het zeer handig. Zeker in combinatie met deze mobiel. In het begin wou ik Elisa niet ver weg leggen om te slapen en ik was niet van plan elke keer mee te gaan slapen in bed dus startte ze al redelijk snel met dutjes in de box. Als ze wakker was werd ze er af en toe ook in gelegd onder het genot van dit mobieltje. Wat nu zo handig is, is dat je als je de mobiel weg wilt halen, enkel de boog er af moet klikken. Zo kan je voor je kindje heel makkelijk onderscheid maken tussen slaap- en speeltijd. Plus doordat het motor met de muziekjes er aan blijft zitten kan je de muziekjes nog steeds gebruiken voor het slapen.

4: Voedingskussen

Bij de benodigdheden voor in de vluchtkoffer schreef ik al dat je dit best al mee kan nemen maar ook de eerste maanden bleef dit zeer handig. Tijdens het voeden bleef ik dit gebruiken en het maakte het nachtvoeden wat veiliger als ik toch in slaap sukkelde. Ja, dit is echt gebeurd.!

5: Inbakerdoek

Hier staat al een volledig artikel over klaar maar dit kon echt niet bij dit lijstje ontbreken. Binnenkort doe ik dus helemaal uit de doeken waarom deze zo nuttig is (flauw woordgrapje gespot).

Hopelijk hebben jullie iets aan dit lijstje. Als jullie nog aanvullingen hebben laat het zeker weten, ik hoor graag van jullie!

Afvallen na de bevalling

Dat ik moeite zou moeten doen om terug op gewicht te komen na mijn zwangerschap was wel zeker, maar ik had het moeilijker dan verwacht. Nu, na 5 maanden zit ik nog niet op het gewicht dat ik wil. Waarom ik dat moeilijk vind en hoe ik het aanpak vertel ik jullie vandaag.

Ik ben altijd al een emotie- eter geweest. Gaat het niet goed, voel je je down: chocola to the rescue enal. Toen ik na de bevalling zoveel chocola in huis had als ik me kon wensen (lees een overschot aan doopsuiker) ging ik daar ook helemaal op los. Elke keer dat Elisa even niet goed te troosten was of dat ik niet meer goed wist wat te doen of … at ik wat chocola. Na 6 weken besloot ik het helemaal goed aan te pakken en daarmee te stoppen, maar ik hield het niet vol.

De weken erna bleef ik ook moeite hebben. Ik was veel thuis, de koekenkast was goed gevuld en er is elke dag wel eens iets dat even tegen zit: een glas dat valt, Elisa die even wat minder goed slaapt,.. je kon het zo gek niet bedenken. Natuurlijk zat ik al een stuk onder het gewicht van mijn hoogzwangere zelve maar ik was nog 6 kilo verwijdert van mijn startpunt.

Een aantal weken geleden zag ik dat die 6 kilo er 7 werden en toen het opeens 8 kilo was besloot ik dat de maat vol was. Ik ben ooit al eens 15 kilo afgevallen en wil niet terug! Toen hebben de weight watchers voor mij de truc gedaan. Samen met de steun van mr. cp besloot ik nu terug weight watchers te doen. We zijn dat weekend nog een keertje uitgebreid gaan eten (echt alle remmen los!) en vanaf die maandag ben ik echt gestart.

Ondertussen zijn we al twee weken verder en ben ik al bijna 2 kilo terug afgevallen. Ik vind het nog steeds iets moeilijker om vol te houden nu ik thuis ben, dus als jullie nog tips hebben, laat ze hier zeker achter! Die twee kilo geven mij alleszins motivatie om verder te doen.

Momlife #6 Het eerste lachje luidop

Elke week neem ik jullie een dag mee in mijn leven als moeder en vrouw. 24 uur hou ik bij hoe mijn dag er uitziet. Vandaag is het zondag, dat betekent dat wij naar de kerk gaan. Elisa is 4,5 maand en ze lacht vandaag voor het eerst luidop.

Het is eigenlijk wel grappig dat ik toevallig mijn dag neerschrijf op de momenten dat er iets speciaals gebeurt. Vorige week het eerste hapje, vandaag het eerste lachje luidop! Maar goed, eerst terug naar de ochtend. Die begon al om 3u, ik ben namelijk gestopt met Elisa ‘s avonds nog wakker te maken om te drinken. Vannacht besloot ze dus om 3u dat het toch tijd was voor een fles. Gelukkig slaapt ze daarna gewoon verder tot 6u30. Vanaf dan horen we haar af en toe, krijgt ze af en toe een tut maar ze blijft nog even in haar bedje. Om 7u leggen we haar even tussen ons in en knuffelen we een beetje met haar.

Als ze daarna gevoed is, propere kleren aanheeft gaat ze met mr. cp naar beneden terwijl ik douch en mij klaarmaak voor de dag. Als ik klaar ben ga ik naar beneden en kan mr. cp zich klaarmaken. Om 9u15 vertrekken we dan naar de kerk. Daar gaat ze altijd een 45- tal minuten naar de kindercreche. Ze begint het daar steeds meer en meer te wennen en aangezien ze vandaag toevallig het enige kindje is krijgt ze heel veel aandacht. Genieten dat ze ervan doet.

Na de dienst geef ik haar in de kerk haar fles terwijl ik nog napraat met onze vrienden daar. Terug thuis rond 13u00 is Elisa al helemaal uit haar ritme. De zondagen zijn op dat vlak altijd een chaos doordat ze in de kerk niet slaapt. Maar gelukkig komt dat altijd wel goed met haar. Deze keer steek ik haar dus redelijk laat in bed, om 13u15.

Terwijl ze slaapt leg ik me even op de zetel en wordt ineens weer wakker als ik haar om 15u hoor! Oei! Ach ja, dat mag nog altijd een keertje zeker, het is niet omdat de kraamweken voorbij zijn dat ik geen dutjes meer mag doen toch? TOCH?

Elisa drinkt en speelt heerlijk op de mat. Van 17u tot 18u slaapt ze nog even terwijl ik kook en dan komt ze bij ons aan tafel terwijl wij eten. Dit is nog altijd op dezelfde manier: ze start in haar sitter en eindigt bij mij op schoot terwijl ik nog wat naar binnen probeer te schuiven. Om 18u30 krijgt ze een badje (wat ze trouwens heerlijk vindt!) en dan haar fles. En dan komt het hoor, goed opgelet het grote moment:

Na haar flesje is ze vrolijk rond aan het kijken, ik heb haar op mijn schouder en tik wat op haar neus. Ik merk dat ze het leuk vindt en maak er dan maar een geluidje bij. En ineens.. ze had al wat geluiden gemaakt die er sterk op leken, maar toen ineens was het echt! Een echte hahaha lach! Ik was ondertussen ook luidop aan het lachen (en huilen tegelijk) en zij lachte ook nog steeds luidop. Mr. cp kwam erbij en het was echt een wisselwerking van wij die lachten en zij die lachte.. Heerlijk!

Uiteindelijk kwam het moment toch om haar in bed te steken. Na een paar afleveringen op netflix gingen wij ook naar bed en toen we daar na aan het praten waren kreeg ik natuurlijk weer tranen in mijn ogen. Zo een heerlijk moment die lachende dochter!

Momlife #5 Het eerste hapje

Elke week neem ik jullie een dag mee in mijn leven als moeder en vrouw. 24 uur hou ik bij hoe mijn dag er uitziet. Het is een zaterdag, Elisa is 4 maanden en een week en vandaag zal ze haar eerste hapje krijgen.

De dag start zoals normaal: om 4u een tutje, om 5u een tutje en dan vanaf 6u een paar keer een tutje tot 7u30. Ik raak dan altijd de tel kwijt, soms is dat maar 1 keer soms 3 of 4. Ze is dan wakker aan het worden en heeft even een tutje nodig. Rond 7u is ze dan vaak wakker en laat ik haar nog tetteren in bed terwijl ik zelf probeer wakker te worden.

Als ik ze dan verse kledij heb aangetrokken, en schone pamper en het flesje gegeven heb, gaan we naar beneden. Terwijl ze speelt eet ik en maak ik mijn lijstje. Het is echt een nieuwe gewoonte van mij geworden om ‘s ochtends dat lijstje te maken. Alle taken, ook de stomme die maar 2min duren komen er op te staan, zo kan ik mijn hoofd leeg maken en schiet ik ook effectief in actie.

Na nog wat te spelen gaat Elisa naar bed om 9u15 en dan het eerste op de agenda: yoga! Heerlijk om zo de dag te beginnen. Ik geef mr. cp die vandaag thuis is wel instructies om te gaan gamen, anders voel ik mij bekeken terwijl ik me in bochten probeer te wringen. De opmerkingen die hij dan meestal maakt zorgen er ook niet voor dat ik mij minder opgelaten voel. Hierna doe ik nog wat bijbelstudie, verzorg ik de kippen en lees ik nog een paar laatste dingetjes over vaste voeding.

Want straks krijgt ze haar eerste hapje! Ik heb al een tijdje het idee dat ze er klaar voor is maar mr. Cp wou er heel graag bij zijn de eerste keer dus hebben we tot vandaag gewacht. Ik ben een beetje laat klaar met het hapje namelijk 11u20 maar Elisa had blijkbaar zin om wat langer te slapen dus dat komt goed uit. Om 11u30 maken we haar toch maar wakker om te komen eten,ze heeft redelijk lang geslapen en anders wordt haar hapje weer koud. Ik vraag me echt af hoe anderen dat doen: hoe zorg je ervoor dat je dat goed getimed krijgt? Als je tips hebt: ik hoor ze heel graag!

Mr. Cp verschoont haar en ik ben ondertussen op van de zenuwen, daar gaan we dan! Ze trekt vooral veel vieze gezichten, toch trekt ze de lepel naar haar toe en opent ze haar mond wijd. Kwestie van tegengestelde signalen te geven enzo. Uiteindelijk denk ik dat ze ongeveer 10 gram op heeft. Helemaal niet veel maar wel meer dan genoeg om het te leren. Waar ik nu wel rekening mee zal moeten houden is dat haar speeksel ook wat gekleurd is van het eten  vanaf nu (oranje door de worteltjes) en dat kan voor plekken zorgen in de zetel. Haar flesje ziet ze na het proberen toch nog altijd liever komen en raakt helemaal leeg.

Weer spelen we wat samen, en zij ook een beetje alleen. Alleen spelen gaat de laatste tijd wel een stuk moeilijker bij haar. Ze is snel gefrustreerd, wilt dingen doen die ze nog niet kan en ik schiet al heel snel in actie dan samen met haar te spelen. Ach ja, ze zal later nog genoeg alleen spelen. Als ze terug gaat slapen om 13u00 spelen mr. Cp en ik scrabble drinken we thee en eten we m&m’s.

Net als het spelletje gedaan is meldt ze zich weer, wat een timing (ik won trouwens, volgens mr. Cp op een oneerlijke manier omdat ik soms al eens een lettertje aanleg.. winnen is winnen zeg ik). Na weer wat samen en alleen spelen legt mr. cp Elisa in bed en ga ik koken. Het is te zeggen: dat ga ik nu doen want ik heb eerst al een deel van de dag hier neergeschreven. 🙂

Na het eten krijgt Elisa die weer wakker is na een half uurtje slapen een bad, een fles en wordt ze in bed gelegd door mr. cp. Slapen doet ze snel en wij kunnen genieten van een avondje netflix. Om 22u30 maken we haar nog wakker voor een laatste flesje en naar gewoonte slaapt ze direct verder. Hopelijk tot 7u30, maar ik weet beter..

Momlife #4

Elke week neem ik jullie een dag mee in mijn leven als moeder en vrouw. 24 uur hou ik bij hoe mijn dag er uitziet. Vandaag word Elisa 4 maand en ga ik naar het stoffenspektakel.

De afgelopen vier nachten gingen weer zeer goed, zonder drinken ‘s nacht en met maar een stuk of 3 keer snel een tutje geven. Wanneer ik naar bed ging gisteren merkte ik dat ze wat onrustiger was dan anders dus ik bereid me voor op een moeilijke nacht. Als ze pas om 4u van haar laat horen vind ik het al redelijk geslaagd. Nu hoop ik dat ze verder slaapt met een tutje maar ze verliest hem telkens weer en slaapt zeer licht. Het is al 5u30 voor ik zelf terug kan slapen. Niet dat ze de hele tijd weent, bijna niet zelfs, maar ze heeft me nodig. Ach ja, ik heb eigenlijk al geleerd om me er niet meer al te veel in op te jagen. Doordat de dagen zeer goed gaan weet ik dat als het echt nodig is ik wel een keertje overdag kan bijslapen.

Om 7u30 gaat mijn wekker en ik merk dat Elisa ook al wakker begint te worden. Ik blijf nog een beetje liggen tot ze echt goed wakker is en begin dan aan het pamper- drink- speel ritueel van de dag. Tegenwoordig neem ik ze niet meer echt mee naar de badkamer als ik me klaar maak ‘s ochtends. Ik merk namelijk dat ze zich daar steeds sneller begint te vervelen en tegen dat ik klaar ben is het meestal al weer bijna slaaptijd voor haar. Dus dan vind ik het zonde dat ze niet kan spelen. Nu laat ik haar in de box spelen en ondertussen maak ik me klaar. Dat werkt ook prima.

Van 9u15 tot 11u15 slaapt ze weer en dan is het tijd om ons klaar te maken. Ik heb met een vriendin afgesproken om naar het stoffenspektakel te gaan. Zoals ik vorige week al zei wordt dat mijn schop onder de kont om terug te naaien, of dat hoop ik toch. Wel vind ik het spannend om te zien hoe dat gaat lopen met Elisa.

Rond 12u20 zijn we in de Expo van Gent aan het rondneuzen tussen de stofjes en het valt me op hoe rustig het is. Vorige keer moest ik bijna een uur aanschuiven om op de parking te komen, maar nu is het gewoon lekker relaxt. Het aanbod spreekt me ook wel aan, voor het eerst koop ik een stofje om een trui te maken voor mr. Cp. En Elisa, die doet het heel goed. Ze speelt een beetje in haar buggy. Wanneer ik dan merk dat ze moe wordt leg ik het speelgoed weg, een sjaal over de buggy om het donker te maken en geef ik haar een tut. Het duurt een minuutje of 10 en dan slaapt ze. Wat een overwinning!

Tegen dat we naar de Ikea aan het wandelen zijn om 14u30 wordt ze wel al terug wakker. Ze heeft minder geslapen dan normaal, maar genoeg om het weer even aan te kunnen en het lukt me deze keer om me er geen zorgen over te maken. In de Ikea eten we een lekker taartje en krijgt Elisa haar flesje. Terwijl we nog gezellig babbelen speelt zij wat op mijn schoot en als ze moe wordt leg ik haar terug in de buggy. Na een minuut of 10 heen en weer wiegen met de buggy (ik blijf zitten) is ze weer vertrokken.

De terugweg om 16u45 is wat moeilijker. Ze is het nu wel echt beu in dat stoeltje en wilt niet meer in slaap komen, dus ze huilt en blijft huilen. Ik ga tot twee keer toe aan de kant staan om een tut en speelgoed te geven, maar ze moet het niet hebben. Dan maar zingen, zodra ik begin te zingen zwijgt ze. Dus de overige 20 minuten zing ik ‘tien kleine visjes’ en ‘zo varen de scheepjes voorbij’. Dat dit helpt vind ik ook al weer een kleine overwinning.

Thuisgekomen heb ik geen zin om te koken dus warm ik de overschot van de vorige dag op en steek daarna Elisa in bad. Rond 19u00 krijgt ze dan haar flesje en wat komt ze moe over! Dus na haar flesje direct naar bed met haar. Zelf ben ik toch wel redelijk moe van de dag en zie ik het toch niet zitten om nu al te naaien (hopelijk komt die schop onder m’n kont gewoon met wat vertraging). Maar bloggen zie ik wel zitten, als het maar vanuit mijn zetel kan. Nu nog om 22u30 even Elisa wakker maken voor de laatste fles, terug in bed leggen en dan is het weer tijd voor de nieuwe dag!

Borstvoeding – Een persoonlijk verhaal

Vroeger dacht ik dat borstvoeding zo iets is dat vanzelf gaat. Sinds ik een dochtertje heb, maak ik mee dat het niet altijd zo is. Ook hoor ik steeds meer verhalen van andere moeders die het moeilijk hebben gehad of waarbij het simpelweg niet lukte. In deze post beschrijf ik ons avontuur met borstvoeding. Het is een persoonlijk verhaal en hoop dat de borstvoedingsmaffia mij niet aanvalt.

Borstvoeding ging in het begin niet zo goed bij mij. Na de geboorte hadden we op zich een goede start, ze hapte direct goed aan en had een enorme zuigkracht. Die zuigkracht zorgde er echter voor dat ik steeds meer en meer zeer kreeg en na een een korte tijd al met de eerste kloven zat. Toen kwam ook de stuwing van dag drie (mooi zoals gepland) op gang. Samen met de pijn van de kloven zorgde dit ervoor dat mijn borst op slot ging, zoals ze dat zo netjes kunnen verwoorden.

Daar zat ik dan, met twee bakstenen waar een half uur kolfmachine zelfs niets uit kreeg. Dan maar manueel kolven. Wat blauwe plekken (ja echt waar) later kon ik dan toch terug borstvoeding geven maar dan met tepelhoedje. Dat was een echte opluchting maar ergens voelde ik mij wat gefaald? Ik dacht dat het makkelijk had moeten gaan en dat het allemaal een beetje aan mij lag.

Terug thuis begon het wel wat los te lopen. Ze wou nog heel vaak drinken en gaf daarna heel veel over. De tips die ik hiervoor kreeg zijn niet meer op één hand te tellen en lopen enorm uiteen. Van ‘je moet meer tijd tussen de voedingen laten’ tot ‘je moet er minder tijd tussen laten’. Deze tips kreeg ik dan van twee verschillende professionals en dan sta je daar, radeloos.

Het overgeven bleef en was soms zo erg dat ik na een tijd contact opnam met de kinderarts. Na een opname van 24 uur in het ziekenhuis voor een reflux- test, ontdekte we gelukkig dat het geen zure reflux was. Dus dan besloot ik de volgende optie te testen, namelijk of ze koemelkallergie had. Om dat goed te testen besloot ik een maand lang alle producten met koemelk aan de kant te schuiven en dat tijdens de feestdagen! Na 6 weken, inderdaad het werden 6 weken koemelkvrij eten, merkte ik dat het toch echt daar niet aan lag en kon ik weer gewoon eten. Ondertussen ging het borstvoeden ook goed, ik kon er al van genieten.

De voedingen bleven wel telkens 40 minuten duren. En rond de 3 maanden merkte ik af en toe dat ze tijdens het drinken echt ontevreden was. Ze wou drinken en werd kwaad, als ik voelde kreeg ik het idee dat mijn borsten gewoon leeg waren. Na een consultatie bij Kind&Gezin bleek mijn vermoeden juist te zijn. Ze was niet genoeg bijgekomen, ik had niet genoeg melk. Na wat overleg besloot ik bij te voeden met poedermelk. Kolven ging veel te traag bij mij en voor vaste voeding vond ik het nog veel te vroeg. Dus ik begon na elke voeding aan de borst nog wat de fles te geven.

Als snel merkte ik hoe graag ze van de fles dronk en nog een beetje later merkte ze zelf dat ze dat dan ook liever had. De borst werd steeds meer een gevecht. Omdat ik merkte dat ze het echt fijner vond zo en dat ze daar ook zeer goed kon aangeven wanneer ze wou drinken en wanneer het genoeg was, besloot ik dan maar het hele ‘borstengedoe’ aan de kant te schuiven.

In eerste instantie wou ik nog een rustige overgang maken met elke 3 dagen een voeding minder de borst aan te bieden, maar omdat ze steeds meer tegen die borstvoeding ging vechten, besloot ik maar direct de ommekeer te maken. En ik ben zeer blij dat ik dat gedaan heb. Ze drinkt veel rustiger, het drinkmoment duurt korter en bij de vorige weging zagen we dat ze haar achterstand weer heel goed had ingehaald. Ik heb er veel voor over gehad, en heb echt mijn best gedaan om het lang mogelijk te maken. Ik ben dan ook blij dat ik 3.5 maand 100% borstvoeding heb kunnen geven. Maar nu is het beter zo, echt waar.

Heb jij nog een toffe of moeilijke ervaring met borstvoeding die je wilt delen? Ik hoor het graag!

Momlife #3

Elke week neem ik jullie een dag mee in mijn leven als moeder en vrouw. 24 uur hou ik bij hoe mijn dag er uitziet. Vandaag is Elisa 16 weken oud en hebben we een rustig dagje gepland, niets moet.

01u30 tutje, slapen

05u55 Ze begint wat te morrelen, ik ben al heel tevreden gisteren begon dat al om 4u30. Drinken hoeft ze niet maar tegenwoordig slaapt ze iets minder goed vanaf +/- 5u. Ze heeft dan af en toe een tutje nodig. Dit is dus al vooruitgang.

06u10 tutje

06u20 tutje

07u15 Het laatste uurtje slaap zit er op en de dag kan starten. Vandaag hebben we niet zo veel plannen. Ik zie er wel naar uit, een rustig dagje thuis. Tegenwoordig zit ze dan vaak al in een goed ritme, dus ik heb er wel goede hoop op dat ik straks even mijn handen vrij heb als ze slaapt. Eerst kleed ik haar aan en dan ga ik haar flesje maken. Meestal ligt ze dan lief op bed te wachten maar deze keer hoor ik haar tot beneden jammeren, echt huilen kan ik het nog net niet noemen. Na haar flesje spelen we wat en dan gaan we samen naar beneden.

08u00 Ze ligt lekker in de box te spelen terwijl ik ontbijt en mij ga klaarmaken in de badkamer. Tegenwoordig vind ze het leuk om met haar voeten overal tegen te stampen, dus ik moet het muziekje niet meer gaan aanzetten, dat heeft ze zelf al lang gedaan met haar voetjes.

08u30 Ze ligt nog altijd heerlijk te spelen maar ik heb mijn handen vrij en besluit wat samen te spelen met haar. We zingen liedjes (ik zing, zij kijkt en lacht) en ik doe alsof ik haar ga opeten (vind ze heerlijk!). Om 09u15 merk ik dat ze terug wat moe begint te worden, mooi op schema denk ik dan. Tegenwoordig zing ik altijd nog wat liedjes met haar voor het slapengaan. Ik heb een afspeellijst gemaakt via youtube met leuke kinderliedjes die niet al te hysterisch zijn en zo knuffelen/ zingen we wat.

09u30 Ze slaapt als een roosje en ik begin aan het huishouden: de was, de kippen, de afwasmachine,.. Maar ik heb het wel moeilijk. Dat is iets wat ik vaker wel heb tegenwoordig. Als ze dan slaapt heb ik de neiging om gewoon in de bank te ploffen en er niet meer uit te willen komen. Ik moet mezelf dan slepen om iets te doen, daarom maak ik even een lijstje van de dingen die vandaag moeten gebeuren. Lijstjes helpen mij enorm, dat is voor mij een schop onder mijn kont maar ook een houvast om alles wat te structureren in mijn hoofd. En ja zelfs die dagdagelijkse dingen zoals die was, die kippen en die afwasmachine, belanden dan op het lijstje.

11u20 Een wakkere dochter, weer mooi op schema! Dat belooft voor de rest van de dag. Ik verschoon haar en geef haar het flesje. Drinken ziet ze de laatste tijd vaak als een gelegenheid om boodschap nr. 2 te doen, dus die verse pamper van daarnet kan direct weer verschoond worden. Als ik niets te doen heb, vind ik het soms wel moeilijk om haar alleen te laten spelen, dan voel ik me schuldig omdat ik me niet met haar bezig hou. Is dat iets dat jullie herkennen?

13u10 Ik merk dat ze toch terug redelijk moe is en als ik haar naar boven breng zie ik haar oogjes al dichtvallen terwijl de slaapzak nog niet helemaal aan is. Stiekem ben ik dan wel trots op mezelf dat ik het juist heb aangevoeld. Terwijl ze slaapt doe ik deze keer mijn oefeningen, want jawel: die stonden op mijn lijstje, ha. Ook schrijf ik wat blogs en begin ik aan de voorbereidingen voor het stoffenspektakel. Vrijdag ga ik naar het stoffenspektakel in Gent, ik hoop dat ik daardoor terug wat gebeten raak door het naai-virus want het lag even stil. Maar die voorbereidingen krijg ik niet af, ze laat namelijk van zich horen om 14u45. Ach ja. Dan ga ik haar maar lekker halen.

Voor de derde keer vandaag herhaalt zich het riedeltje: pamper, drinken en wat spelen. Rond 17u00 merk ik dat ze weer wat moe is en besluit ik haar toch terug even op bed te leggen. Dat zal waarschijnlijk een kort slaapje worden, maar dan kan ik in ieder geval beginnen koken en zij bijslapen. Weer vind ik het heerlijk om te merken dat ik het juist aangevoeld heb als ze al heel snel in slaap valt. En zoals ik al dacht wordt het een kort slaapje, na een half uurtje is ze al weer wakker.

18u00 ondertussen is mr. Cp thuis en zijn we aan het eten. Dat is altijd wel een dingetje: Meestal starten we ermee dat Elisa in de sitter naast ons zit. Langzamerhand heeft ze een speelgoedje nodig, dan een tijdje later ook nog een tutje en dan eindigt het ermee dat ze bij mij op schoot zit terwijl ik verder eet (van de maaltijd die ik dan maar snel snel gesneden heb zodat ik het met één hand verder kan eten). Ze wilt er gewoon heel graag bij zitten en ondertussen heb ik er al spijt van dat ik geen stokke tripp trapp met babyzit gekocht heb. Nu vind ik het niet meer nuttig want die gaan tot 6 maanden en dus is dat wel een hele dure aankoop voor 2 maanden gebruik.

18u30 We zijn klaar met eten en terwijl ik beneden opruim geeft mr. Cp Elisa een bad. Ze kan daar echt van genieten en spettert ons helemaal nat. Nog niet bewust maar omdat ze zo enthousiast met haar voetjes stampt. Ik ben benieuwd wat het gaat geven als ze ontdekt dat ze met haar handjes ons nat kan maken.

19u00 Mr. Cp geeft Elisa een flesje en steekt haar daarna in bed terwijl ik zelf een bad neem. Ik heb er al aan gedacht om eens samen met Elisa een bad te nemen maar het is een beetje lastig omdat ik mijn bad wel héél heet wil. Echt waar: ik kom er meestal redelijk rood uit.

20u00 Mr. Cp en ik besluiten een nieuwe serie op Netflix te starten

22u30 We maken Elisa wakker voor een laatste voeding. Daar hebben we ondertussen al een goede routine in: mr. Cp maakt haar wakker en geeft haar nog een verse pamper, ik geef haar het flesje en steek haar terug in bed.

23u00 Ziezo, ik kan gaan slapen. Ik hoop ondertussen dat ze deze nacht weer even goed doet als de afgelopen 3 nachten en dat ze niet meer drinkt, maar voor alle zekerheid staat er nu naast mijn bed toch een flesje klaar met water en een doosje met poeder. Je weet maar nooit.

Hoe wij op de naam kwamen

Ondertussen is onze dochter al bijna 4 maand in ons leven, alles is anders nu. Je kan echt spreken van een leven voor en een leven na kinderen! Als je wilt weten hoe het gaat hou je best deze blog in de gaten, ik geef regelmatig een 24- uurs binnenkijkje in ons leven. Maar ook op instagram kan je ons volgen.

We hebben ondertussen al eindeloos veel koosnaampjes voor haar (drolletje is mijn favoriet). Vandaag wil ik eens vertellen hoe we nu eigenlijk op de naam ‘Elisa’ kwamen.

Een twee- à drietal jaar geleden waren we eens over kinderen aan het praten. Vooral een beetje brainstormen over namen. Een jongensnaam konden we echt niet bedenken (nog altijd niet trouwens). Dan maar even over meisjesnamen praten. Daar konden we al direct enkele voor bedenken die ons leuk leken. Tijdens het praten keek ik om me heen en zag ik in de boekenkast een boek door een ‘Elisa’ geschreven. Overigens geen mooi boek ofzo, maar ik opperde de naam en die klikte voor ons direct. Ook als we het er later over hadden bleven we aan Elisa denken.

Toen we te horen kregen dat we een meisje zouden krijgen waren we in de wolken. Aleja, met een jongen waren we ook in de wolken geweest maar met een meisje dus ook. Al snel spraken we over namen en dachten we terug aan Elisa. We vonden het nog steeds een mooie naam maar besloten om toch even onze horizon te verbreden. Kwestie van er zeker goed over gedacht te hebben. Aan tafel haalde mr. cp zijn telefoon boven en googelde we naar wat websites met namen. Een aantal leken ons wel leuk en schreven we op. Ik ging ook eens naar de bib om wat boeken te lenen met namen en het lijstje werd nog uitgebreid. Na alles een paar dagen te laten bezinken hadden we een shortlist met 5 namen op.

De kans zit er nog altijd in dat we ooit één van die andere namen gaan gebruiken, dus ik hou ze nog lekker geheim. Maar hoewel we ze allemaal mooi vonden was het eigenlijk al te laat. Dat meisje daar in de buik was al lang Elisa. We zochten dan nog eens de betekenis op van alle namen en vonden deze ook super mooi: ‘toegewijd aan God’. Beslist!

Hoe hebben jullie de naam gekozen? Kwamen jullie snel overeen of ging er toch wat discussie aan vooraf?

Mom life #2

Elke week neem ik jullie een dag mee in mijn leven als moeder en vrouw. 24 uur hou ik bij hoe mijn dag er uitziet. Deze week is Elisa 12 weken oud.

Tegenwoordig deel ik mijn nachten in verschillende categorieën, afhankelijk van wanneer ze wakker wordt om te drinken: om 2u = te vroeg, om 3u = nog net acceptabel, om 4u = normaal, om 5u = een streefdoel, om 6u = heel goed, om 7u = heerlijk en om 8u = onrealistisch. Deze nacht besloot ze wakker te worden om 2u, om 3u, om 4u en om 7u. Daar had ik nog geen categorie voor, maar ik denk dat het gewoon onder een slechte nacht valt. Om 2u en om 3u heb ik haar kunnen sussen met een tutje, maar om 4u had ze toch echt wel drinken nodig. Gelukkig valt ze wel elke keer na het drinken goed in slaap.

Toen ze om 7u wakker werd, vond ik het echt wel nog te vroeg om op te staan dus heb ik haar bij mij in bed gelegd, lekker knuffelend hebben we verder geslapen tot mijn wekker om 8u ging. Ik vind het nog altijd nodig om op een deftig uur op te staan, ook al gaat de nacht zo slecht. De volgende nacht kan alleen maar beter zijn als we toch een soort van ritme aanhouden denk ik. Dus ik geef haar drinken, speel met haar en maak mezelf klaar. Ze is deze ochtend tevreden met haar mobile dus ik heb nog eens tijd voor de was, om de kippen eten te geven én om koekjes te maken!

Als ze zo een tweetal uren wakker geweest is gaat ze meestal slapen. Voorlopig leg ik haar ‘s ochtends nog beneden in de box. Puur omdat ik er zelf nog niet klaar voor ben om haar zo veel boven te gaan leggen. Ik moet dan wel heel stil doen, zo durf ik bijna niet van mijn bureaustoel komen, die kraakt namelijk nogal, ha.

Rond 12u is ze wakker en is het tijd om wat te eten, voor zowel Elisa als voor mij. Ik vraag me af of jullie dit ook doen: ik eet mijn boterhammen vaak tijdens de borstvoeding. Ze hangt dan vaak onder de kruimels maar dan heb ik na de voeding wel tijd om lekker met haar te spelen.

Deze middag komt er om 14u30 nog kraambezoek. Vorige keer zei ik nog dat dit waarschijnlijk zal duren tot ze 4 maanden is, ondertussen denk ik tot ze 1 jaar is! Maar ik moet nu snel zijn: als ik haar voor de komst van het bezoek diep in slaap krijgt, slaapt ze misschien een tijdje. En wonder o wonder, dat lukt. Ze slaapt ‘s middags trouwens wel boven in haar bedje, meestal gaat dat goed.

Alsof het afgesproken is wordt ze om 15u30 wakker, een half uur voor ze moet drinken en voor het bezoek weg moet. Ze doet zo lief dat het bezoek helemaal gecharmeerd is van haar open blik en lieve lach. Om 16u, als het bezoek vertrokken is geef ik haar drinken.

Dan snel snel hotdogs eten met mr. Cp nog wat spelen en om 18u30 nog eens drinken geven. Dat is wat aan de vroege kant, maar om 19u30 is het huiskring bij ons en daar ben ik toch ook graag bij. De huiskring kan je zien als een soort boekkenleesclub maar dan over de bijbel, we zijn met een 18- tal jongeren die om de week samenkomen. Elisa vind het ook wel interessant, al die mensen om naar te kijken die om de beurt praten en zo haar aandacht verdienen. Het is een hele gezellige avond, het feit dat ze ook nu terug braaf blijft maakt het ook leuk natuurlijk.

Om 22u00 is het miserie. Het is tijd om te drinken en dan te slapen, maar ze wilt niet goed drinken. Ze draait haar hoofd de hele tijd weg, en hapt dan weer super gulzig aan. Misschien is ze toch een beetje overprikkeld door de dag. Hoewel ze dit nu al vaker zo doet. Als er iemand is die dit herkent en weet wat dit is, laat zeker weten, ik kan jullie tips gebruiken.

Uiteindelijk komt ze toch tot rust, drinkt ze en valt ze als een blok in slaap. Ik ben benieuwd onder welke categorie deze nacht zal vallen.

Vind je het leuk om te lezen hoe mijn dag er uit ziet? Is het herkenbaar? Heb jij een héél ander verhaal of nog tips? Laat het zeker weten, ik lees het graag!