Nog 4

Waaah, nog 4 volgers via bloglovin te gaan en ik mag eindelijk een map uitdelen!
Spannend!! Wil je nog meedoen? Lees HIER verder.

 Dit: in stof die je uit deze onderste twee mag kiezen.
Maar dat betekend natuurlijk dat ik die dan eens ga moeten beginnen maken 🙂
Stress!

Waarom ik nog meer blogs ga volgen

1 ding is mij zeer duidelijk. Vanaf 8 maart zal ik nog meer blogs volgen via bloglovin’! Er wordt namelijk een feestje gegeven. Een blogfeestje! (en ik ga natuurlijk)

Een aantal bloggers organiseren een groots feest voor alle enthousiaste bloggers in vlaanderen. Het feestje heeft de volgende garanties: je kan babbelen (of tetteren, hangt er van af met wie je praat natuurlijk), je kan ervaringen en ideeën uitwisselen, eten, drinken, ….

Ik ben reuze benieuwd naar al die fantastisch creatieve madammen. En stiekem ook een beetje nerveus om daar tussen te gaan staan. Mijn blog staat nog niet zo ver vind ik. Wil je mij dus gezelschap houden? Kom dan ook af. Alle info vind je op de officiële uitnodiging.

Inschrijven moet je dus op deze pagina doen. Via facebook kan je ook volgen. Wil je graag zelf een project of een boek in de kijker zetten, dat kan ook. Wil je reclame maken of een goodiebag vullen? Daar zijn ze ook zeer geïnteresseerd in! (ik natuurlijk ook!)

Hopelijk zie ik jullie dan?

Als je van een paard valt..

Moe van de afgelopen dagen sluit ik maandag blogdag af met een blooper. Geïnspireerd door deze fantastische refashionista wou ik zelf eens een oud kledingstuk herwerken. Jammer genoeg eindigde het met deze foto.

Ik wou zo graag de mooie zakjes bewaren in het kleedje en ik nam het langs de achterkant in. Dit is dus duidelijk mislukt 🙂

Het bracht mij wel op het idee om dit jaar mijn bloopers te bewaren. Aan het einde van 2014 mogen jullie dus al mijn bloopers van dit jaar verwachten.

Ondertussen genoot ik verder van het weekend.

Kennen jullie de volkse wijsheden dat als je van je paard valt je er snel terug op moet kruipen? Of als je een kater hebt, je die best kwijt krijgt door ‘s ochtends verder te drinken? (niet dat ik dat laatste ooit al geprobeerd heb).

Allesinds zo dacht ik over de pijn aan mijn benen. Vrijdag lekker gaan joggen. Thuis de hele tijd pijn gehad aan mijn benen. De dag erna ben ik als jeugdleider een teambuilding gaan doen. Het werd een stadsspel met heel veel wandelen. En omdat ik dan nog niet genoeg spierpijn had. Besloot ik maar om zondag nog een winterwandeling te doen met mijn man 🙂 (hoewel het leek op een lentewandeling).

Tijdens de wandeling werden we 3x ingehaald door de zelfde jogger/loper. Ik vroeg mij echt af hoe hij dat deed, zo zonder te vallen. Tot hij viel. De laatste is een foto van de geit die hem uitlachte. Kan jij hem vinden?

Tot volgende week luitjes

Harlequin

Ik sta helemaal versteld van mijzelf. Het is gelukt! Vorige week vertelde ik hier over mijn wake-up call. Mijn uitdaging voor 2014? -> elke maand een naaiproject afwerken. Stiekem dacht ik dat ik januari nooit zou halen. Maar hier zijn we dan. Het einde van de maand. En ik presenteer u: De Harlequin jurk van La Maison Victor:

De stof komt uit de sleepstraat, 3 euro per meter! En ik heb nog genoeg over om een rokje te maken.

Wat ik er wel nog bij moet vertellen is dat het niet zonder slag of stoot ging hoor. Lang geleden toen ik begon met naaien, leek het mij slim om als eerste naaiproject een kleedje te maken. Dat is dus een afrader! Begin simpel, een kussensloop ofzo… Enfin, daar zat ik dan netjes te naaien, mij af en toe te frusteren. Er kroop veel geld en tijd in. De dure stof en al het kant koste mij ongeveer 50 euro samen. Maar het was af en ik was er best tevreden over. Tot ik het ging passen.. Het was te klein, en geen klein beetje, neen echt centimeters te klein!

Dat kleedje maakte ik zoals ik al zei, jaren geleden. In mijn groeiperiode en puberteit. De meeste vrouwen zullen mij beamen. Maar je heupen en andere delen van het lichaam zullen er nooit meer zo uitzien als toen! Dit wou ik dus voorkomen en deze nieuwe jurk maakte ik dus zeer voorzichtig.

Ik vraag mij zelfs af of er ooit al iemand 2 uur over gedaan heeft om een patroon uit te knippen (en ja.. ik bedoel enkel op het papier!). Waar ik wel goed aan gedaan heb, is om deze jurk te maken op naaidate met mijn nicht. Je weet wel, lekker samen naaien, dat is echt genieten. Zij had al eens ergens gelezen dat er een fout in deze jurk zat. Zelf kon ik echt geen fout ontdekken dus ik begon er maar heel voorzichtig aan.

Alles netjes afgezet en aan elkaar genaaid… Passen maar. —> het was spuuglelijk! Echt het trok op niets! Vreselijk. Ik ging het helemaal opgeven. Het nieuwe plan was: een half uurtje tot een uurtje huilen. Gelukkig was er mijn nicht. Zij drong er op aan dat ik het toch eens omgekeerd aan zou doen. Toen ik dat deed werd de fout duidelijk. De voorkant moet de achterkant dus zijn! Dat gaf wel wat problemen voor de hals. Op die manier was die aan de voorkant te verstikkend. Na de voorkant bijgeknipt te hebben en enkele zaken aan het patroon aangepast te hebben werd het dus toch nog een zeer draagbaar jurkje!

Over die fout ga ik hen wel wat zeggen, op hun facebooksite staat er redelijk onduidelijk dat er een fout in zit. Maar op de gewone site niet. Dat kan niet vind ik. Zeker niet als ze het een beginnersjurkje noemen. Hoe kan iets voor beginners zijn als je er fouten uit moet halen?

Ach ja, ik heb er een goedkope nieuwe jurk bij, waar ik fier op ben. En die andere jurk van mijn puberteit? Die hangt netjes in mijn kast om te bewonderen.

 

Patroon: Harlequin jurk, La Maison Victor. Koop het hier

Wake-up call

Lang geleden heb ik een leuke afbeelding over pinterest opgeslaan om ooit op mijn blog te gebruiken. Namelijk deze: 
(wie niet weet wat pinterest is.. het is zaaalig. voor meer info klik hier)
Leuk hé. Enkel.. toen ik gisteren de blog las, van een fantastische blogmadam Liesellove, werd ik even wakker geschud. Zei sprak in deze post over een andere afbeelding:

 En toen bestefte ik het. Pinterest zorgde er voor mij niet voor dat ik veel meer maakte. Maar juist dat ik veel minder gemaakt heb. In plaats van te naaien of te knutselen, bleef ik uren pinnen. Natuurlijk ging mijn tijd ook naar het huishouden en praktische zaken. Maar toch. Het was een wake-up call. Ik wil blijven pinnen, natuurlijk.. Vanaf nu stel ik mijzelf gewoon een extra doel.
Aangezien het januari is.. leek het mij nog net in de marge van een nieuwjaars-voornemen te passen. Met dit in mijn achterhoofd was ik gisteren aan het internetten (lees blogjes lezen). Daar kwam ik het initiatief tegen van nog een fantastische blogmadam Marieke van Sew Natural Blog. Zij is de uitdaging aangegaan om elke maand een nieuw kledingstuk te naaien.
Gebaseerd op deze dingen volgt hier mijn eigen uitdaging: Ik ga maandelijks ten minste 1 naaiproject aangaan en afwerken. Vanaf nu kan je ten minste elke laatste maandag van de maand een bericht verwachten over mijn projectje. Spannend!!
Naaiprojecten die ik nu al in mijn hoofd heb zijn:

Kunnen jullie mij nog aan ideeën helpen?

Mijn eerste kerstboom (deel 2)

Ooh de gezelligheid van een kerstboom in huis. Knipperende lichtjes, mooie decoratie en een heerlijke geur. De keerzijde: naalden in huis en de donkere plek die je hebt als je hem weg doet.

Deze boom heb ik echter al heel snel weg gedaan. Vorige week om precies te zijn. Niet omdat ik te lui was om de naalden op te stofzuigen (en geloof mij die naalden zuig je niet altijd even makkelijk op) maar om een heel andere reden.. OPGEPAST griezelverhaal!

Op een goede middag zit ik met mijn lieftallige man in de zetel. “CP” zeg ik, “zijn dat nu twee spinnetjes op onze muur?”. Hij draait zich om en ja hoor, twee spinnetjes. Cp loopt naar de muur en dood snel de spinnetjes. Onderzoekend kijkt hij verder en beëindigd het leven van nog 3 spinnen. “Wat gek” denken we. En dus gaan we op onderzoek uit.

We zien een grote spleet op de grond en denken dat ze daar door gekropen zijn. Ik besluit de volgende dag naar Karwei in Nederland te gaan om iets van bestrijdingsmiddel te kopen en de grote spleet vol te spuiten.

De volgende dag…

Samen zitten we weer in de zetel te luieren tot CP zegt. “Ik weet al waar die spinnetjes vandaan komen.” geschrokken kijk ik naar een spinnenweb vanuit de kerstboom naar onze zetel. De spin die erin zat was niet groot, maar toch.. We wisten de oorsprong. De spin ging dood en we zorgde dat het web verdween. Wanneer ik echter nog eens goed keek, zag ik het…. Van op onze piek, tot het midden van onze kerstboom. Een spinnenweb met …… even wachten ….. minstens …. 20 spinnen!

Ik had het niet meer. Cp vloog direct in actie. De boom vloog naar te tuin, met kerstballen en lichtjes er nog aan. Hij liet ondertussen een spoor van naalden achter maar dat hadden we ervoor over. Pas buiten hebben we alles er af gehaald. En je zou bijna denken dat we alle naalden er 1 voor 1 uitgeplukt hebben. Niets is minder waar. Deze boom was zo dood als… jah.. iets dat dood is..

Volgend jaar gaan we onze boom toch ergens anders halen.

Tot volgende week

Mijn boom

Mijn eerste kerstboom !!
Ik woon een beetje op de buiten, waar er om elke hoek wel een boerderij is die kerstbomen verkoopt. Dus op een avond liepen CP (mijn man) en ik naar de zwijnkwekerij schuin tegenover ons huis. Daar kozen we een mooie goedkope boom. En toen begon het 🙂
Blijkbaar heb je daar een pot voor nodig. Kwestie van de boom recht te laten staan enzo… nu het was 17u53. Om 18u00 zou de Aveve sluiten. We liepen naar de auto, stapten in en starte de wagen. We reden een meter vooruit toen ik STOP riep. Cp had wel al gezien dat het heel donker was, maar dacht dat er een lantaarnpaal kapot zou zijn. Pas toen ik riep viel het hem op… We reden weg met de ruitbescherming (tegen vorst) nog op onze voorruit.. 
Ik ren de auto uit haal het er af en we kunnen nog succesvol een pot en potgrond kopen. Jah, blijkbaar heb je ook potgrond nodig. (wist ik niet). Terug thuis denken we dat het verstandig is om de pot buiten te vullen. Kwestie van geen vuiligheid in huis te hebben. En wat was dat een goede beslissing!!
Nadat we de pot met héél véél moeite gevuld hadden (het is niet zo makkelijk om die boom recht te krijgen) begon het.
De boom stond er, maar onze schoenen waren wat modderig. Dus ik vroeg CP om zijn schoenen uit te doen. En ik zou de boom aangeven. Slimme oplossing lijkt mij? Neen, niet als ik het moet aangeven. Rustig pak ik de pot onderaan vast, en til het in de lucht. Langzaam zie ik de boom kantelen… hij glipt uit de pot …. en daarbij 80% van de potgrond, en alles valt op de grond. 
Gelukkig waren we nog niet binnen.
Stoffer en blik gaan halen en alles opgeveegd en terug in de pot. Ondertussen waren we te moe om echt veel moeite te doen. Resultaat ….. een enorm SCHEVE boom!! 🙂 maar toch het is een kerstboom. Onze eerste!
Goed afgelopen, denk je? Dat zou ik ook denken echter.. Blijkbaar ben ik allergisch aan veel meer dan ik denk. Mijn arm stond vol met uitslag van de boom. Wat een eerste kerstboom.
En toch, zou ik het volgend jaar zo weer opnieuw doen. Het is toch gezellig..

Slaapwel

Het was me een dagje wel.

Eerst de hele dag van 9u tot 15u op school evaluaties maken, rapporten schrijven, groepswerkplannen maken,.. Daarna een personeelsvergadering met ongeloofelijk slecht nieuws voor het onderwijs.

De ministers denken echt gewoon aan hun portemonee. Ik zal niet alles uitleggen, daar dient de blog niet voor. Maar ik wil wel zeggen dat, zoals ik de informatie doorkrijg, de leerlingen met extra ondersteuningsnood echt veel minder geholpen gaan worden. Het is echt jammer voor de nieuwe generatie!

Daarna thuiskomen in een leeg huis. Een man die 2u later thuis is zonder iets te kunnen laten weten (gsm plat). Dus je kan je mijn dag wel voorstellen he.

Hopelijk volgende week beter nieuws. Dan denk ik dat ik eindelijk het dekentje kan tonen. Een dekentje dat ik gemaakt heb als babycadeau. Met de naam van de baby er op en al. Spannend!!

En nu alleen nog maar:

Jupiter

Gezellige drukte alom dit weekend. Jammer dat het weer gedaan is.
So I say thank you for the music :
  • gezellige etentje met mijn ouders, bomma en broer: waar ik heb kunnen stoefen met mijn zelfgemaakte vol au vent, voor het eerst mocht oefenen in de kunst van gastvrouw zijn en waarbij we ons ziek gelachen hebben met de trouwfilm. – of waren we nu weer ziek omdat we ons zo vol gegeten hebben? –
  • zaterdagje naaien: waar ik een geweldig babydekentje genaaid heb. Met naam van de baby erin en zo. Mijn zus vroeg of ik dat kon maken (ze wou dat iemand cadeau doen). Natuurlijk zei ik – ook al had ik dat nog nooit gedaan – Als het cadeautje overhandigd is toon ik het natuurlijk aan iedereen. Voorlopig dus nog even in spanning blijven.
  • eerste thanksgiving – dinner -with – real – americans: waar ik voor het eerst green bean casserol en stuffing gegeten heb. Waar ik bij de quiz zo graag wou winnen dat ik de verkeerde antwoorden gaf. Natuurlijk is Jupiter geen ster, dat weet toch iedereen! Maar hé als de verliezer moet afwassen.. probeer je toch gewoon alles?!
  • zondagse bezoek van mijn schoonfamilie: waar we nog eens naar het trouwfilmpje keken, ons weer ziek gelachen hebben. Ook al zou ook dit aan de overvloedige koffiekoeken als middageten kunnen liggen.
  • filmpje huren via Telent voor het slapengaan: Wat al een tweede poging was, eerste keer kwam de film zonder geluid. Origineel… maar toch niet ons ding..
 Ondertussen kijk ik naar mijn gordijnen, en kijken zij naar mij. Misschien zal ik ze deze week eens gaan inkorten. Of ….

Sorry

Sorry, sorry. Ik moet mij weer verontschuldigen. Het takenlijstje is enorm lang en daardoor heb ik een weekje niets gepost. Ook deze post is eigenlijk om te melden dat ik nog een week niets ga posten.

Nu vrijdag + zaterdag trouw ik. Daardoor ga ik dus volgende week er even tussenuit. Maar geloof mij vrij als ik zeg, dat er daarna weer veel te vertellen valt.

Ondertussen hoop ik jullie al wat warm te maken voor mijn vertelsels door even een foto te tonen van de glasgordijnen die van mijn naaimachine rollen. Met mooie muziek op de achtergrond zoals jullie kunnen zien 🙂

Tot binnen 2 weken, en vergeet mijn GIVE AWAY niet 🙂