Als je kopje onder gaat

De afgelopen maand ben ik al een aantal keren in tranen en met de handen in het haar neergeploft. Dat ik het niet meer zag zitten. Het is een eindeloze lijst van moetjes, mijn leven. Ik moet dit nog doen en dat nog doen. Zelfs een familiefeestje met mensen die ik liefheb werd in mijn hoofd een ‘moetje’. Even genieten van het moment of van die dingen die leuk horen te zijn zat er niet meer in.

Na de vorige ‘verzakking’ besloot ik dat het tijd werd om het anders aan te pakken. De hoe’s en wat’s, daar ga ik jullie niet mee vervelen. Wat je wel even moet weten is dat ik dus een blogpauze inlas. Dat gaat niet helemaal van harte, want ik doe dit serieus graag! En ik hou er ook van om jullie reacties te krijgen.

Gelukkig is het niet voor altijd. Dit zal mijn laatste post zijn tot en met januari. Dat betekend dat ik één februari hier terug ben. Je hoeft me dus niet te ontvolgen, want WANNEER ik terug ben… dan ben ik ook ECHT terug!

0 gedachten over “Als je kopje onder gaat

  1. Evelien schreef:

    Oh neem alle tijd die je nodig hebt! Hier werd het met de zwangerschap ook soms echt te veel. Zo veel dat ik hulp moest zoeken om mijn gedachten en gevoelens op een rijtje te krijgen. Het gebeurt en het is goed om even een rem op te zetten 🙂 you go girl!

  2. ~° Sarah °~ schreef:

    Ach lieve Christine 🙁 Jammer om te horen dat het niet altijd goed gaat, maar natuurlijk niet! De boog kan niet altijd gespannen staan!
    Goed dat je de tijd neemt om naar de signalen te luisteren die je lichaam je aangeeft, van even naar je binnenste te kijken kom je er sowieso wijzer uit! (hoewel een onderwijzer niet wijzer kan worden :p)
    Met meer middelen in je 'coping-rugzakje' ben je de volgende keer ook weer sterker voorzien!
    En als het langer duurt dan tot februari: gewoon langer je tijd nemen he!
    x

  3. Unknown schreef:

    Hi Christine,

    heeel veel succes en vooral Gods Zegen komende tijd. Wij blijven trouw wachten, over ons moet je niet inzitten 😉
    Je leven is belangrijker offline dan online!

    Grtjs!

  4. Ariëlla schreef:

    Heel goed om hier voor te kiezen. Ik ben het met de blogger hierboven eens. Je leven offline is belangrijker dan online en wie weet kom je wel eerder terug dan je nu denkt. Sterkte.

  5. Sofie Lambrecht schreef:

    Hey Christine,

    Ik kan me er iets bij voorstellen 🙂 in mijn hoofd worden het vaak ook “moetjes” terwijl dat helemaal niet zo hoort te zijn ..
    Ik hoop ook dat je u niet teveel “moet” oplegt voor je terugkomst … alleja ge moogt terug komen hé maar leg er niet teveel druk op dat het dan “echt” moet zijn .. ahum ge snapt me misschien wel hé 😉

    een hele lieve knuffel xxx

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *