Inbakeren, een aanrader of niet?

Als je zwanger wordt en je komt steeds dichter bij de uitgerekende datum, begin je langs alle kanten tips te krijgen. Sommigen vrijblijvend, andere zeggen hoe je het ‘moet’ doen. Eén tip die vaak passeert is die van het inbakeren. Wij zijn al heel snel begonnen met het inbakeren van onze dochter. Waarom we dit deden, hoe we het aanpakte en hoe we stopte beschrijf ik in deze blog.

In het ziekenhuis al merkte ik dat Elisa makkelijkst sliep als ze in onze armen lag en dan vooral als we haar handjes vast hielden sliep ze diep. We vonden het ook niet erg om veel met haar te slapen en gaven met veel liefde een stukje van ons bed op als we thuisgekomen waren. Wel bleven we merken dat het stukken beter ging als we maar die handjes van haar tegenhielden. In het ziekenhuis hadden we al eens de inbakerdoek geprobeerd en dat had toen geholpen dus besloten we het thuis ook een paar keer uit te proberen.

Wij hadden de doek van mijn zus gekregen, zij heeft al twee kindjes en heeft al haar spullen aan mij doorgegeven. Wanneer het dus tijd was om te slapen wikkelde ik Elisa helemaal in als een loempiaatje en ze sliep goed. Het werkte zo goed dat we het bleven doen. Na een maandje lukte het ook al af en toe om haar eens in haar bedje te leggen. En zo bouwde we de slaapjes in bed heel langzaam aan een beetje op tot ze volledig in haar bed sliep.

Omdat ik wist dat je rond de 4 maanden moet beginnen met afbouwen kocht ik alvast de wat lossere inbakerdoek van puckababy en een slaapzakje om op te volgen. Wanneer ze 3,5 maand was ging ik op een avond slapen en dacht ik nog: ‘gho, zou ik vanavond al een beetje beginnen met afbouwen’? Maar ik besloot het nog even uit te stellen omdat ze toen net met het flesje begon. De volgende dag, ongelogen, dus echt de dag nadat ik hierover dacht: begint ze te rollen!!

Eerst en vooral wat ik een hele trotse moeder (waar je als mama allemaal al niet trots over kan zijn) maar toen gingen de alarmbelletjes rinkelen. Je mag een rollend kind immers niet inbakeren, dat is gevaarlijk: als ze op hun buikje terecht komen kunnen ze zich niet terugduwen om goed te ademen. Dus ik moest direct stoppen! De komende nacht zou zonder inbakerdoek worden. Ik hield mijn hart echt vast, cold turkey stoppen.. aah.

Het was een helse nacht! Ik moest elke 15 a 30 minuten, de hele nacht lang een tutje gaan geven en troosten. Ze wou weer drinken, wat ze eerder niet deed. Mentaal bereidde ik me voor op een paar weken miserie. Toch keek ik er ook positief naar, ze had immers door die inbakerdoek al een goed ritme en was er zeker van dat zie dat ook wel terug zou vinden. Dus ik bleef geduldig: ging geen hoopje zitten huilen en gaf gewoon haar tutje.

Uiteindelijk duurde het twee weken voor ze niet meer dronk. De volgende dag wou ze haar tut elk uur, de dag daarna om het uur en soms eens twee uur en zo ging het elke keer weer een klein beetje beter. Ondertussen is ze zes maanden en slaapt ze al lang niet meer met de doek. De nachten zijn nog niet altijd super, maar ze heeft de doek zeker niet meer nodig om in te slapen.

Zou ik dus een inbakerdoek aanraden? Daar kan ik volmondig ja op zeggen. Het heeft Elisa geholpen om te leren slapen in haar bedje en om een ritme te krijgen. De weken na het cold turkey stoppen waren even moeilijk maar daar moesten we even doorheen en ze pakte dus al snel het ritme op dat ze had. Dus voor mij blijft het een aanrader.

Geplaatst in: Mama

4 gedachten over “Inbakeren, een aanrader of niet?

  1. Ilse Visscher schreef:

    Knap dat je het zo hebt volgehouden!

    Zo verschillend bij kinderen. Die van ons bleef maar huilen als hij ingebakerd (puckababy) lag. Hij moest en zou zijn armen naast zijn hoofd neerleggen! Goed kijken naar je kindje is denk ik het alles belangrijkste, net als doen wat goed voelt!

    • Creastine schreef:

      Ja, bij iedereen is het inderdaad anders he. Ik vind het zeker het proberen waard en als je kindje er juist van gaat huilen zoals bij jou, dan is het snel duidelijk dat het niets voor hem is. Dat was bij mij bij draagdoeken, die werden mij langs alle kanten aanbevolen maar Elisa werd er niet rustig in en ging meer huilen. Goed kijken naar je kindje dus zoals je al zegt!

  2. Tamara schreef:

    Bij mijn eerste zoontje (7 jaar geleden) werd ik sterk geadviseerd om in te bakeren alsof het de enige juiste optie was, maar net zoals bij Ilse begon mijn zoontje dan te krijsen tot ie weer vrij zijn armpjes opzij of langs zijn hoofdje kon leggen. Gelukkig heb ik uiteindelijk mijn moedergevoel gevolgd en hem vrij laten slapen en dat ging supergoed.

    Een dik jaar geleden werd mijn tweede zoontje geboren en ik durfde deze keer veel meer mijn gevoel te volgen en gewoon te zien wat het best zou werken. Ik moet ook zeggen dat de adviezen deze keer meer genuanceerd waren. En ja, deze zoon lag wel liever “ingepakt”, maar ook maar enkele weken, daarna wilde hij ook meer vrijheid.

    • Creastine schreef:

      Ik zou het zeker niet adviseren als enige mogelijkheid. Maar eens uitproberen of het voor je kindje past raad ik zeker aan. Als je baby begint te krijsen weet je al snel dat het niets voor jou is. En ik kan geloven dat je bij een tweede meer je gevoel durft volgen. Ik merk nu dat ik zeer sterk naar de adviezen zoek, maar ik denk als je er al eens doorgegaan bent, je soepeler reageert.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *