De Sariwinkel – Rupa Bajwa


De mensen die mij al wat beter kennen, weten dat ik verschillende gewoontes/regels heb in mijn leven. Zo eet ik altijd eerst mijn ontbijt en pas daarna douche ik, een kaars steek ik pas aan als ik hem zeker 4u kan aan laten en als ik iets leuk wil kijken op tv, neem ik het steeds eerst op om later zonder reclame te kunnen kijken.

Maar twee hele belangrijke zijn: ik ga nooit een dagje shoppen of naar een winkelcentrum zonder iets te kopen, en een boek beland pas in mijn mooie boekenkast (met ladder) als ik hem uitgelezen heb.

Zo ben ik een tweetal jaar geleden met een goede vriendin Sarah naar het boekenfestival geweest. Vergis u niet, het is geen boekenbeurs maar een festival. Dat betekend goedkope boeken, niet zo frisse boeken en totaal geen overzicht. En niet te vergeten, alle boeken staan op een tafel met de rug naar boven, waardoor je de hele zaal door moet, met een scheef hoofd. Geloof mij, na elke rij heb je hoofdpijn!

Omdat ik dus niet weg kon zonder iets gekocht te hebben heb ik dit boek meegenomen: ‘de sariwinkel’. Ik had er nog een paar gekocht waarvan de inhoud mij tof leek, maar deze heb ik tegen het einde erbij gepakt. Mijn hoofd stond al op ontploffen dus ik heb de achterkant niet gelezen en hem puur voor de voorkant mee genomen.

In de volgende week ben ik dan maar begonnen dit boek te lezen. Als ik heel eerlijk ben, heb was verschrikkelijk. Dit boek wil ik zeker niet herlezen, dus ik kan geen details meer geven, maar ik kan het wel in één woord samenvatten: SAAI.

Omdat ik de voorkant wel super mooi vond, heb ik er mij dan toch maar doorgeworsteld. En met erdoor geworsteld, mag je er echt bloed zweet en tranen bij voorstellen. Er is geen enkel spannend moment in geweest en ik heb nooit gedacht, nu begint het goed te worden.

Op de achterkant staat dat Bajwa de voor de hand liggende clichés vermijdt. Jammer vind ik dat ze er ook niet toe komt om dan wel iets anders in de plaats te zetten. Het verhaal draait namelijk rond een jongen ‘Ramchand’. Hij beleeft echter bijna niets. Wacht.. hij beleeft wel iets, maar je hoeft daar het boek niet voor te lezen want het enige dat hij dan toch beleeft, staat op de achterkant.

Kortom ik lees dit boek nooit meer, maar het staat wel lekker mooi in mijn boekenkast.

Hierna heb ik mijzelf beloofd om nooit meer een boek te lezen voor de voorkant alleen, en hem dan beter weg te geven of weg te gooien. Jammer genoeg, is een andere gewoonte van mij, dat ik soms van gedachten verander.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *