Zwanger worden, mijn verhaal

Later wil ik kinderen, dat wist ik zeer goed, wanneer’ bleef langer een vraagteken. Ook mr. cp wist dat hij ooit kinderen zou willen, maar ook hij kon nog de hand niet leggen op het wanneer. Een jaar geleden begon het wat te kriebelen bij mij. Langzaamaan kon ik het mij wel voorstellen: het moeder zijn, zo een kleintje in huis. Mr. cp was nog iets terughoudender. Geen probleem want ik was ook nog niet helemaal om. Uiteindelijk zou mijn leven met een kind wel drastisch veranderen natuurlijk.

Dus zonder mij er druk over te maken schoven we het nog wat vooruit. Ondertussen praatten we er wel vaak over en daardoor wende we steeds meer samen aan het idee. Tot het moment kwam dat mr. cp zei dat hij er in 2017 wel aan wou beginnen. Dat was dus ruim een jaar later en ik moet eerlijk zeggen: we hebben er nooit ruzie over gehad, ik heb nooit ervaren dat ik te lang moest wachten.

God voorziet en we waren dus samen op een punt aangekomen dat we het zouden proberen, super spannend natuurlijk. We zijn ondertussen allebei 28 en hebben het dus al een tijdje voor ons uit geschoven. Als je het dan uitstelt tot een moment dat je het wilt, wil je het wel hier en nu en direct he, je hebt geen zin om eerst maanden of een jaar of langer te proberen. Als je echter al een beetje gerekend hebt tijdens de ze uitleg, weet je dat we niet lang hebben moeten wachten.

Hoe we er achter kwamen:

Ik had ook goed uitgerekend wanneer ik het kon testen, dus die ochtend ging ik braaf op het stokje plassen. Het leek negatief, het was een simpele test van Kruidvat waar je twee streepjes moet te zien krijgen. Ik zag er eentje plus een héél vage schim. Overal op internet las ik dat hoe vaag het ook is: ‘een streep is een streep is een streep’. Voorzichtig werd ik al wat blij, maar met heel veel twijfel, het was namelijk héél vaag!

Die avond (sja, langer kon ik niet wachten hoor) probeerde ik een tweede test waar je een plusje zou moeten zien. En ja hoor ik zag het plusje! Nog altijd heel vaag, maar toch al wat minder vaag dan die ochtend. Dus we besloten, ik ben zwanger! Veel tijd om echt blij te zijn had ik niet want ik voelde me enorm belabberd: de griep zo bleek. Dat betekende een week lang plat in bed, zonder energie.

Omdat ik voor deze griep toch naar de dokter moest, vroeg ik hem mijn bloed te trekken om de zwangerschap te bevestigen. Want stiekem bleef ik door de vage streep nog een beetje twijfelen en vooral mr. cp had nog wat reserves. ‘s Avonds kreeg ik al het bevestigende telefoontje: mijn bloedresultaat bevestigde de zwangerschap. Ik wou het van de daken schreeuwen! Maar zoals de meeste heb ik het, zoals jullie weten, nog een tijdje geheim gehouden. Ondertussen is iedereen ruim om de hoogte en hebben we al wat cadeautjes ontvangen!

Bewaren

Bewaren

5 gedachtes over “Zwanger worden, mijn verhaal

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *